Hello Demon Mga Nobela at Kwento

“Hindi ko alam na may balak silang hindi maganda, okay? Isa pa, hindi naman kasi kahina-hinala ang mukha ng mga iyon. “Tsh. Dahil lang sa gwapo hindi na gagawa ng masama? Alam mo ba na walang demonyo na pangit?” “Pauso ka d’yan.” “It’s true. How can a demons deceive humans kung sa mukha pa lang nila hindi na sila katiwa-tiwala? Don’t forget that demons are the fallen angels. Mas marami silang maloloko na tao kung maganda ang itsura nila…” Marami pang sinabi ang binata ngunit hindi na nakinig si Carnation. Iba na kasi talaga ang pakiramdam niya, hindi na maganda.

I then gave Brittany a pleading look pero kinunotan niya lang ako ng noo na parang di nagets yung gusto kong mangyari. “So.. You both already know each other..” si Lolo na nakatingin kay Great habang nakangiti. I was expecting na hindi siya papansinin ni Great dahil devil reincarnated siya at walang pakialam kung makabastos siya o hindi. Kaya naman laking gulat ko nung bigla siyang nagsalita at hindi lang basta salita dahil mukhang naging magalang pa. “Yes.. po,” sagot ni devil.

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

Naramdaman niya namang unti-unti siya nitong pinapaharap. “A-Ano ka?” halos pabulong niyang tanong dahil sa matinding takot na nararamdaman niya ngayon. Hindi isang simpleng tao ang kaniyang kaharap. Hindi tao! Ngumisi ito sa kaniya nang mala-demonyo at tinignan siya sa kaniyang mga mata. “Ako si Haring Demon... ang hari ng mga demonyo.” Pagkasabi no’n ay mabilis siya nitong hinila papalapit rito at hinawakan ang kaniyang noo.

Pinagtagpi-tagpi ko sa isipan ang mga ugnayan. "Si Demon Hilton... ang lalaking hindi basta ginalaw ng mga kalaban. Kilala siya sa mundo ng negosyante, pero may anino rin siya sa black market. Alam ko ang reputasyon niya." "Ma’am, delikado ‘pag siya ang kalaban natin." Ngumisi ako, malamig.

Sa isang iglap, ang unang linya ng depensa ni Malakarion ay naging abo at yelo. Ang sorpresa ay gumana. Ngunit ang isang pugad ng mga demonyo ay hindi basta-basta sumusuko. Mula sa kadiliman ng mga kuweba at mga kuta, isang nakakabinging atungal ang umalingawngaw. Isang dagat ng kadiliman ang sumugod—daan-daang libong demonyo, na pinamumunuan ng mga "Hell Knights," mga dambuhalang mandirigma na nakasakay sa mga "Nightmare Steeds," mga kabayong may mga nag-aapoy na mata at mga hiningang amoy kamatayan.

Namamayani ang takot sa aming lahat. “Ang pangalan ko ay Dolus, ang demon of loyalty. Lahat ng mga taong pinagtaksilan ang kapwa o kaibigan ay dumadaan sa aking mga bakal na kamay,” pagpapakilala niya sa amin, at saka mariin niyang ikinuyom ang kaniyang kanang kamay.

Napakadumi niya, at may bahid pa rin ng dugo ang gilid ng kanyang labi, pero dugo iyon ng ibang tao. “Hayaan mong ipakilala ko siya sa iyo. “Ito si Demon na nangunguna sa underground boxing. “Ang libangan niya lang ay kumain ng laman ng tao. Thomas Mayo, pakainin natin siya ng iyong laman ngayon. "Demonyo, kainin mo siya!" Bahagyang ibinaba ni Demon ang sulok ng kanyang mga labi, at mabilis siyang lumapit kay Thomas.