Hello Demon Novels & Stories

At kahit gusto kong magsuot ng sako o garbage bag para lang inisin siya, again, wala akong choice. "Stop frowning." Napalingon ako ng marining ang malalim niyang boses. Damon the demon. Nakatayo siya sa may entrance. Black suit. Black tie. Black shoes. Black everything. Typical devil. Napairap ako. "Stop existing." rebat ko sa kaniya. I saw him smirk habang naglalakad papalapit sa akin. "You look beautiful." Napakunot ang noo ko.

Tinulak siya nito papasok ng banyo at kinorner sa dingding. "Pakawalan mo 'ko! Demonyo ka!" "Demonyo?" "Oo! Isa kang demonyo--" Hinablot nito bigla ang kaniyang buhok patingala. "Agh!!!" "Demon, huh? Let me show you how a real demon deals with people like you." Kinaladkad siya nito at tinulak sa bathtub. "This is how a demon undresses you."

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

Naramdaman niya namang unti-unti siya nitong pinapaharap. “A-Ano ka?” halos pabulong niyang tanong dahil sa matinding takot na nararamdaman niya ngayon. Hindi isang simpleng tao ang kaniyang kaharap. Hindi tao! Ngumisi ito sa kaniya nang mala-demonyo at tinignan siya sa kaniyang mga mata. “Ako si Haring Demon... ang hari ng mga demonyo.” Pagkasabi no’n ay mabilis siya nitong hinila papalapit rito at hinawakan ang kaniyang noo.

"Isa siya sa pinakamalupit na boss sa silangan. Walang puso, walang awa… at walang ibang iniisip kundi kapangyarihan." Naramdaman kong biglang bumigat ang hangin sa paligid. Kahit si Demon at si Jas ay sandaling natahimik. Ang pangalan ni Damian ay para bang sumpa—kapag nabanggit, alam mong may dugo at panganib na kasunod. "Kung ganon…" mahina ngunit matalim kong sambit, "handa tayong makipagsayaw sa mismong halimaw ng teritoryong ‘to."

Sa isang iglap, ang unang linya ng depensa ni Malakarion ay naging abo at yelo. Ang sorpresa ay gumana. Ngunit ang isang pugad ng mga demonyo ay hindi basta-basta sumusuko. Mula sa kadiliman ng mga kuweba at mga kuta, isang nakakabinging atungal ang umalingawngaw. Isang dagat ng kadiliman ang sumugod—daan-daang libong demonyo, na pinamumunuan ng mga "Hell Knights," mga dambuhalang mandirigma na nakasakay sa mga "Nightmare Steeds," mga kabayong may mga nag-aapoy na mata at mga hiningang amoy kamatayan.

Namamayani ang takot sa aming lahat. “Ang pangalan ko ay Dolus, ang demon of loyalty. Lahat ng mga taong pinagtaksilan ang kapwa o kaibigan ay dumadaan sa aking mga bakal na kamay,” pagpapakilala niya sa amin, at saka mariin niyang ikinuyom ang kaniyang kanang kamay.

Napakadumi niya, at may bahid pa rin ng dugo ang gilid ng kanyang labi, pero dugo iyon ng ibang tao. “Hayaan mong ipakilala ko siya sa iyo. “Ito si Demon na nangunguna sa underground boxing. “Ang libangan niya lang ay kumain ng laman ng tao. Thomas Mayo, pakainin natin siya ng iyong laman ngayon. "Demonyo, kainin mo siya!" Bahagyang ibinaba ni Demon ang sulok ng kanyang mga labi, at mabilis siyang lumapit kay Thomas.