Hello Demon Mga Nobela at Kwento

"Good. I'll ask you if we need it. But as long as I can, I will fight and kill the demons. Let's go now where Elijah is." Mabilis akong sumakay kay Sushi habang nakadapa ito kaya nang makapwesto ako ay agad na tumayo si Sushi at bumuwelo ito ng takbo. Sushi ran so fast that even the other demons can no longer detect us. Mabilis ko naman pinapatamaan ang mga demons sa kanilang vital area para agad silang mamatay. There is a weak spot in all demons, and that is their neck. There is a part of their side neck that even a slight wound will kill them.

Araw-araw, padami ng padami ang mga namamatay ngunit muling nabubuhay, bilang mga hukbo ng demonyo. Paubos ng paubos na ang mga tao, napapalitan na ng mga demonyo at alagad ng dilim. Tuluyan na ngang nilamon ng dilim ang kaluluwa bini Dotar. Wala ang Dotar na kanyang anak. Demonyo na lamang ang mayroon.

He chuckled and I rolled my eyes. "I'm calling you that because I think you got kicked out from heaven." "Yeah and became a devil? Is that it?" I sighed, "It's not even my question Fifth." Natawa itong muli, "Well baby, I'd go to hell and back for you if I were a devil. And maybe you're right, I'm a devil, I'm your devil." "Stop it alright. I'm not even talking about whatever's in hell, I'm just using a metaphor."

Huminto siya sandali at nagtanong, “Dahil ang lalaking ito ay isang lobo, maaari ba natin itong patayin at kainin? Nakain ko na ang karne ng lobo noon at medyo masarap ang lasa. Maaari bang kainin ang demonyong lobong ito?” Sinabi ni Alex, “Ang mga demonyo ay isang uri ng mga espirituwal na nilalang na sumisipsip sa kakanyahan ng Mundo upang pakainin ang kanilang sariling dugo, laman, buto at meridian. Ang katotohanan na ang demonyong lobong ito ay maaaring magpalit-anyo sa isang tao ay nagpapahiwatig na ang kanyang cultivation base ay hindi mahina. Mahusay itong gamot na pampalakas, maaari mong kainin ito.”

saad ng kuya ni Kaiser. Parang familiar yung pangalan pero hindi ko alam kung sino iyon. Maya maya nga lamang ay dumating ang Damon na sinasabi ng kuya ni Kaiser. Nasa likod ko ito ng magsalita. " Hello, I'm so sorry if I'm late.. naka order na ba kayo sagot ko ngayon.." bungad na sabi ng Damon. " Nako itong si Kaiser nagbibinata na at tignan mo naman magandang babae ang ipapakilala sa atin." pagmamalaki ng kuya ni Kaiser kay Damon.

"Ikaw dapat ang mag doble ingat diyan, dahil kahit saang lupalop ng bansa ay hahanapin ko ng demonyong taong 'yon." "Safe ako sa ngayon dad. Dapat na kayong lumayo diyan at kumbisihin si mommy na itigil na ang pakikipag kasundo sa Don na 'yon, dahil delikado siyang tao." Narinig ko agad ang malalim niyang buntong hininga sa kabilang linya. "Daddy...I'm sorry, kung siguro tinanggap ko na lang 'yung kagustuhan ni Don Salvador, hindi sana tayo aabot sa ganito."

Ang buong akala ko, demons are bad. Pero mali ako, ang demonyo ay walang sunggay, matutulis na ngipin o pangit na mukha. Demons are wearing suits, neckties and have handsome faces. At isa sa kanila si Damon.

Kumukuha ng lakas mula sa kaniya, pero mas lalo lang naman pala akong nanghina. He inserted his finger on my pussy. Dahan-dahan, at parang ayaw akong saktan. But since I haven’t done that with someone, it hurts as hell. “Why did you even do that? I’m a devil, miss.” If he’s a devil, what am I?

“ Hey talk. Kanina lang panay ang dada mo now hindi ka na umimik. Alam nyu kayong mga babae- ay hindi mga mahihirap pala. Kapag lalo kayo naghihirap panay ang dasal nyu tama ba ko? Ngayon God answer you Lyresh! You should be thankful and grateful.. hmmm..” In his dream. Ang lalaking to walang utak, walang pakiramdam, hindi siya tao. Oo nga pala demonyo siya. Naiinis ako sa kakitiran ng demonyong to. THANKFUL? GRATEFUL? Kanino sa kanya? Tang ina niya ULOL. Palibhasa hindi ata alam nito ang totoong happiness sa mundo. Kung sabagay demonyo nga kasi siya. Demons, doesn’t know what real love is or even true happiness that money or things can never EVER could buy. [DON ZYAIRE TORRICELLI POV]

“Eliciaa… Na miss kita ng sobra, pwede bang wag ka nang pumalag kahit ngayon lang, please?!” Nagmamakaawang sabi ni Demon, hindi na siya ang cold, galit, o nasusugatang lalaki—siya na ang taong nauuhaw sa init ng babaeng nasa bisig niya. Ang pakiusap niya’y hindi mahina, kundi mainit, mapait, at punô ng pananabik na mas delikado pa kaysa sa dilim sa labas.