Henry's Mga Nobela at Kwento

Seryoso ang mga mata niya at blangkong nakatingin kay Henry. Hindi siya kilala ni Davina, hindi rin naman ito nakasuot ng kahit anong uniform para makilala niya ito kung saan man siya nabibilang. Napangisi na lamang si Henry nang makita niya ang lalaki. “Kita mo nga naman, buhay ka pa palang hayup ka.” nanggagalaiti niyang saad nang makita niya ang mukha ng lalaking inakala nilang matagal nang namatay.

Hindi maganda ang kutob n'ya sa lalaki, hindi naman mukhang kalaban ngunit parang may something sa lalaki na nakakatakot ang presensya nito. "All good El Frio, here! Bumili din ako ng mga pasalubong para sa kanila ni mommy at Hariet. Ito ay para kay butchog at Amber,"pagkausap sa kan'ya ni Henry na kakabalik lang mula sa loob ng mall. Nakasunod pa rin ang tingin n'ya sa naturang lalaki.

Marahan n'yang itinaas ang kamay at hinawi ang buhok na nakaharang sa mga mata tapos ay tumingin sa akin. Saktong umaaraw na rin sa loob, nasisinagan ng araw ang kalahati ng mukha n'ya. "Henry is a stubborn one. Sabihan mo agad Ako pagkinulit kapa n'ya." Niluwagan n'ya ang itim na neck tie. #EndOfFlashback

Nakaupo siya sa harap ng mesa, may hawak na baso ng whiskey, hindi na niya alam kung pang-ilang tagay na iyon. Kalat na ang ilang bote ng alak sa paligid. Nakabukas ang kwelyo ng polo niya, gulo ang buhok, at kitang kita ang lungkot sa mga mata kahit pinipilit niyang maging matatag. Hanggang sa may kumatok sa pinto. “Sir? Sir Cayden? Si Henry po ‘to. Hindi kayo sumasagot sa tawag. Nag-aalala lang po ako.”

Memorable sa kan'ya ang araw na ito at hinding-hindi n'ya makakalimutan ang mga nangyayari sa birthday n'ya ngayong taon. Bumalik si Henry na may bitbit na tuwalya at sunblock sa kamay. Nakasuot na din ito ng swimming trunk at ilang beses s'yang napalunok ng laway ng makita ang katawan nito lalo na ang malaking bukol sa gitna ng hita ng binata na sobrang obvious dahil sa hapit na hapit na swimming trunk na suot.

Kailangan namin maging handa laban sa kanila ano mang oras dahil hindi natin alam kung kailan nila balak umatake. Pumasok naman si Henri sa loob ng office. Henry is one of our co-founder of this underground fraternity. He's also a filipino, kailangan niyang sumama rin sa'min dito sa Canada para maging katulong namin sa pagapila laban sa Fector Institute. “You have update?” tanong ko habang nakatingin sa kaniya na naglakad papalapit kay Calvin saka naupo sa harapan nito at pinagsiklop din ang mga paa.

Si Henry naman ay nakapangkat ng braso sa dibdib, nakasuot ng maikling manggas na kulay abo, hindi alintana ang lamig, at ang kanyang matipuno at malalakas na mga hita ay nakabalot sa gray na cargo pants. Ang kanyang pangangatawan ay tunay na malaki at matipuno, parang isang maliit na bundok na kitang-kitang nakalabas ang mga kalamnan sa ilalim ng tela ng kanyang damit, at ang ganitong malakas na lalaki ay nakakatawag ng pansin ng maraming tao. Limang metro lamang ang layo sa likod ni Henry, may nakaparadang palihim na itim na SUV sa gilid ng kalsada.

I just really want to let this out. "Ate sa lalaki ito!" Mabilis akong lumapit sa lababo at doon sumuka nang sumuka. "Anong nangyayari sa' yo? My nakain ka bang hindi maganda?" sunod-sunod na tanong ni Henry habang hinihimas ang aking likuran. "W-Wala...it just, I-I smelled a perfume." "Halika na nga umuwi nalang tayo. Tutal ay busog naman na ako."

Napatingin si Henry sa lahat at kalmadong sinabi "Para sa kapakanan ng shareholders at ng kumpanya, at upang mailagay ang taong may tunay na kakayahan sa posisyon, inaprubahan kong ibigay kay Hector ang management rights ng 10% ng shares ko." Pagkarinig nito ay biglang tumayo si Jennie at malakas na hinampas ang mesa. "Nababaliw ka na ba?! Hindi mo tinutulungan ang sarili mong anak, pero tinutulungan mo ang ibang tao?!" "Hindi siya ‘ibang tao’ Jennie, kapatid ko siya." Matatag na sagot ni Henry . Hindi pa natatapos ang pagka-gulat ni Jennie at sumabay pa si Felix.

Tumigil ito sandali sa tapat ng mga sauces and get what they need in the mansion. “Well… hindi naman talaga pala-labas noon pa man si Henry. But, after what happened… natuto siyang bumarkada. And every night, he always went out with his so-called friends.” May bahid ng disgusto sa tinig nito ng banggitin ang mga kaibigan ng anak. But what intrigued Liana more was the story behind Henry’s past. Nahihimigan niya sa mga salita ni Mrs. Enriquez ang pait sa tuwing babanggitin nito ang tungkol doon.