Hindrance Tagalog の小説・ストーリー

Lalong kinain ng sariling pagnanasa ang dalagita. "Oohh. . . F*ck. . ."malumanay na saad ni Dhalia. Napakagat-labi si Dhalia kasabay ng pagsubo niya sa kanang hintuturo sa sariling bibig. Dahan-dahang pinaglabas-masok lamang niya ito, patuloy niyang ginagawa iyon. Ini-imagine ni Dhalia na ang hintuturong daliri at ang ari ni Edmundo'y iisa.

“Kasalanan ko kung bakit naging ganiyan ka. Hinayaan ko na makuha mo ang mga bagay na naisin mo. Oras na siguro para turuan kang paghirapan ang mga bagay-bagay. Give me your cards.” Inilahad nito ang kamay. Nagtagis ang mga ngipin ni Maricar, mahigpit na napahawak sa kaniyang shoulder bag. Si Michael ang nagbibigay ng allowance dito, at wala itong ibang pinagkukunan ng pera kundi siya. Maluho si Maricar, kaya tiyak na mahihirapan ito kapag nakuha ni Michael ang mga card nito.

Mariin niyang kinagat ang ibabang labi at panay ang paglalim ng kanyang hininga. “I don’t think we should be doing this,” medyo hirap niyang wika dahil sa panay na paghugot ng malalim na hininga, pinipigilan ang sariling mapadaing sa bawat kagat nito sa kanyang leeg.

Ngumiti ito ngunit hindi iyon umabot sa mga mata. “I just felt useless. Napakasimple na bagay ngunit hindi ko magawa. I can’t be weak, baby . . . Dalawa na kayong kailangan kong alagaan.” Napahilamos ito sa mukha, halatang dismayado sa sarili. “Honey . . . hindi mo naman kailangan madaliin ang lahat. Kung sa bagong silang na sanggol, nagsisimula ka pa lang na humakbang. Huwag mong biglaan. One step at a time.”

Nahihiya kong bulong sa pangalan niya at akmang aalis sa kaniyang hita ngunit pinigilan niya ako "What?"tanong niya sa akin habang nakanguso na parang Bata Nahihiya kong tinuro ang mva katulong sa harapan namin "Nakakahiya"bulong ko sa mababang boses kahit alam ko naman na hindi nila maiintindihan ang sinasabi kong mga Tagalog "Don't mind them"Aniya at pinatakan ng halik ang aking pisngi kayat mas Lalo akong namula

Tanong sakon ng ni Kyer "Tinatawag ang barrier na ito na Anti Seize Barrier, ang pananggalang na ito pwedeng gamitin habang tulog ang isa tao, walang sinuman ang makakapasok at makakasira nito maliban nalang kung masyadong malakas ang isang magician na balak sirain ang barrier na ito." Mahabang paliwanag ko sa kanya. "Wow, haba ng sinabi mo. Mabuti siguro tungkol sa Barrier ang pag usapan natin sa susunod humahaba kasi ang sagot mo eh." Natutuwang may halong biro na sabi niya.

ngiting tango niya " Ingat anak! ". ngiting sabi ni Mama " Akala mo naman talaga pupunta sa malayong Lugar...ang dami ng gamit mo..parang hindi kana babalik sa bahay niyo ". salita ng driver ko este ni Dan Syempre diba kapag ikakasal ka..doon kana titira sa bahay ng lalaking mapapangasawa mo? " Psh...malay natin diba?at syempre nakakahiya naman sayo..tas baka magalit ka nanaman kapag sinuot ko yung jogging pants at t-shirt mo ". taray ko sakanya

Halos isang oras pa ang aming naging biyahe bago ako nakababa. Hindi naman siguro ako madaling matutuntun ni Lance kung sakaling maisipan niyang ipahanap ako. Kung sakaling maisipan lang. May papaalis ng pampasaherong bangka kaya nagmamadali akong sumakay rito. Nag-usal ng tahimik na dasal na sana sa lugar na puputahan ko'y magiging maayos ako lalo't wala akong kakilala.

Kahit ako rin ay nakakaramdam ng kauntkng kaba pero naisip ko kasj kjng palagi akong magpapakampange dahil may kasama ako, matatagalan bago ko mabuo ang confidence ko sa pagmamaneho. "Nag-aalala lang naman kamo ng lola mo, hija. O siya sige! Lumakad ka na. Mag-iingat ka, dahan-dahan sa pagmamaneho" wala pa akong lisensya dahil ilang araw pa lang akong nag-eensayong mag drive pero baka sa susunod na linggo ay kumuha na ako ng lisensya. Hindi naman kasi puwedeng basta-basta na lang ako magmaneho nang walang lisensya.