Hindrance Tagalog Novels & Stories

sagot ni David. "Ouch!" rinig niya komento ni Maya. Napatingin siya rito para sana senyasan na huwag nang palalain ang sitwasyon pero sinalubong lang siya ng isang kindat nito. Wala siyang nagawa kundi ang mapairap.

Tangina, ang plastic ko pala talaga. Pero hindi na ngayon. Hindi na ako nagpakaplastic pa. Hind ko na kaya. Sabi ko sa sarili ko, hindi ako iiyak. Pero ang hirap pala. Napakahirap magtago ng emosyon lalo na't masakit na. Sobrang sakit na. I was about to walk out to save myself from embarassment when someone covered my eyes. "You don't deserve to cry because of a man like him, hush Dri," bulong niya na mas lalo kong ikinaiyak. Tangina talaga. ------ 💫

Masyadong masakit para sa'kin ang lahat at hindi ko na ata kakayanin pa kung may mangyaring masama kay Mama. Nagulat kami nung mayroong kotse na nagover-take sa harapan namin at dumiretso papunta sa amin. Dahil isang daanan lamang ay impossible na maka-daan ito sa gilid namin. "BRYAN IHINTO MO!"

Or I'm gonna cut your. Eugene Xao is haft chinese, haft filipino tapos 'tong si Benjo Pichard naman ay haft pilipino, haft ungas. "My what?!" "Your hair." "Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this."

I want to ease all pain and thoughts that he thinks right now "A-ayos naman ako" mariin akong tumayo, pero ang paglalakad ko ay medyo nanginginig ang tuhod ko tapos ko mag magaling na kaya ko tumayo sa sarili ko kahit na parang jelly ace ang tuhod sa hita ko sa hina nito. Napaka tindi ni Dave. Hindi titigil hanggang sa hindi napapagod, di ko alam kung hanggang saan sya dinala ng tibay at energy nya kagabi. Pero eto ako, hinang hina at hirap makalakad dahil da kagagawan ni dave

Thank goodness! Sobrang nakakahiya! Ba’t kasi kumain ako ng ginataan! Sa dami-dami ba naming dessert na available ‘yon pa! At bakit naman ang shunga-shunga ko at hindi ko naalala na lactose intolerant ako! Buang jud ko! [Note: Buang means crazy; translation= I’m so crazy!]

ELIHA "Self, kapag nahihirapan ka ngayon na gusto mo nang sumuko ay isipin mo na may bukas pa. Kapag nahirapan ka bukas ay isipin mo na may bukas pa rin. At kapag mas nahirapan ka bukas ay isipin mo ulit na may bukas pa. Hanggang sa kakaisip mo na bukas ka na lang sumuko ay magugulat ka na lang dahil nalagpasan mo ang bawat araw na gusto mong sumuko."

“So, may I or may I not?” “Hindi ako nakatira rito kaya baka ‘yong kuwarto ko ngayon ay ginawang ng bodega,” I answered. He clicked his tongue. “There’s the term ‘baka’ which means you’re uncertain. Why don’t we check it?” aniya at naunang naglakad paakyat sa ikalawang palapag. Sinundan ko naman siya kaagad at tumayo sa tabi niya ng huminto ito.

Lahat na yata ng lakas ko binuhos ko na dahil nahihilo na talaga ako. Maya maya pa ay sa wakas naisipan na nilang patigilin. Inalalayan na ako ni Kaizen kahit siya ay nahihilo na rin. 'Di ako nakaimik at mabilis kaming naghanap ng damuhan para mag suka. Nang makababa ako at makahanap ay napa duwal ako. Napapikit pa ako ng mariin dahil sa pagkahilo. 'Di na mauulit ito.

“Sandali! Di manlang ako tanungin sugod agad?! Kainis naman eh!” Patuloy parin nila akong pinapatamaan mabuti nalamang at nakagawa ako agad ng barrier dahil kung hindi baka katapusan kona. Tumingin ako sa paligid at halos karamihan ng sireno at sirena ay inaatake ako. Mamamatay ako kapag hindi ako uamalis sa harapan nila, baka hindi magtagal masira ang barrier na ginawa ko.