Spoiler In Tagalog Novels & Stories

Sobrang kahihiyan ito sakin. "So you're saying na si Brendon ang humalik sayo?! The fck! Di ka lang pala malandi ilusyonada pa!" Sigaw nito. "Totoo ang sinasabi ko Mia!" Sagot ko. "What the hell is happening here?" Napalingon kaming tatlo sa nagsalita. Si Brendon na blanko ang ekspreyson nang mukha na akala mo'y walang gulong nasaksihan.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

saad ko "So anong eksena? Nagpakalasing ka para maalala yung guy nayun, alam mo besh para kang tanga sa part nayan hindi ko alam na aabot nadyan yung pagiging loka loka mo sa paghahanap sa lalaking yun e mukang nagtatago naman yun" natatawang saad nito. Habang nakikinig ako sa sinasabe ni nicole may bigla akong naalala kagabe at pakiramdam ko nakita ko ang lalaking yun.

______ Kabanata 1 Call "Pano yan? Pano na pag-aaral mo?" Si Tanya ang one and only bestfriend ko. Nagkibit balikat ako. Naiiyak tuloy ako! Paano na ako? Wala na nga akong mga magulang, wala na ring susuporta sa pag-aaral ko. Naka-ilang beses na nga akong tumigil sa pagaaral sa sobrang hirap ng buhay hindi ko yata matatanggap na tuloyan ko ng hindi matatapos ang kurso ko sa kolehiyo.

natatawa kong sabi at ‘di pa rin nagpapaawat ang luha ko sa pagbagsak. “Carly, please ‘wag ka naman umiyak. Koreano lang ‘yon ako totoo. Totoong nagmamahal sa ‘yo. Hindi tulad no’ng koreanong iyon na hanggang telebisyon mo lang nakikita,” nakabusangot niyang sabi habang pinupunasan ang aking mga luha. Hindi ko alam kung tatawa ba ako o maiinis sa kan’ya. Para kaming ewan na matanda na may isip bata.

Umupo siya at marahas na hinawakan ang baba ko. Natawa ako sa naisip. Madulas? Anong klaseng mindset ba ang meron siya? Kinder 1? E kahit bata alam ang salitang 'madulas', means nadulas ng hindi sinasadya. Bob0! “Your face looks familiar to me, nag kita na ba tayo dati?” tanong niya at ginilid-gilid ang baba ko. Tila ba'y sinusuri niya ang mukha ko.

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

Mapaglaro niyang kinindatan ang kanyang hair clip at pinuri pa si Sable, "Hindi mahalaga kung ipapahiya ko ang pamilya Corpuz mayroon naman kami sa iyo, sapat na iyon." Ang mga salitang ito ay nagpatama kay Sable, na agad na kiniskis ang kanyang pulang labi sa isang mayabang na ngiti. "Narinig mo rin na ang aking academic paper ay napili ng Medical Museum at opisyal na ipapakita sa showcase nito bukas? Ang aming pamilya Corpuz ay nagkakagulo! Bukas, si Lola, ang aking mga magulang, at ako ay lahat sa Medical Museum upang saksihan ang aking sandali ng kaluwalhatian."

“Sorry! Wala akong nakita! Ang dilim kaya!” Narinig ko siyang tumawa. Yung low, deep laugh na para bang lalong nagpapakiliti sa kaluluwa ko. Ambilis naman ng karma ko. Akala ko pa naman makaka-score ako ng konting tanaw. Ayan tuloy, nabuko pa! “Maligo ka na,” utos niya habang tumalikod at kumuha ng tuwalya. “Aalis tayo.” Napatigil ako sa pagtakip sa mukha. “Aalis? Saan tayo pupunta?”

Mukhang isang huwarang propesyonal. Ngayon, nilalagyan ng label na: TRAITOR CYBER TERRORIST INSIDER SABOTEUR Sa ilalim ng bawat headline ay sari-saring opinyon. “Kasuklam-suklam.” “Dapat makulong habambuhay.” “Sayang, akala ko pa naman magaling siya.” “Bakit ba lagi na lang ang pinakamatalino ang nagiging pinakadelikado?”