Hininga Mga Nobela at Kwento

Chapter 420 “Which one? Let me see.” Lumapit si Argus kay Amara. Tumingin si Amara pataas, at biglang may lumuhod na shadow sa harap niya. Nagtagpo ang kanilang mga mata at biglang huminto ang kanilang hininga. Kumurap si Amara, at umakyat ang Adam’s apple ni Argus. Sa paghithit ng hininga, hindi sinasadya niyang ibaba ang ulo niya.

𝘏𝘪𝘯𝘥𝘪 𝘵𝘢𝘭𝘢𝘨𝘢 𝘢𝘬𝘰 𝘴𝘢𝘯𝘢y 𝘶𝘮𝘪𝘯𝘰𝘮. Hindi pa nakatulong ang maingay na paligid, malakas na tugtogin at ang nakakahilong iba’t ibang kulay ng mga ilaw sa paligid. Napalunok ako ng maramdaman ang pag alog ng paningin ko. 𝘎𝘢𝘯𝘪𝘵𝘰 𝘱𝘢𝘭𝘢 𝘮𝘢𝘭𝘢𝘴𝘪𝘯𝘨?

Busangot akong tinitigan si Narnia na ngayon ay mukhang alien sa mga mata ko. “Tumahimik ka nga! For your information, ikaw kaya itong mahilig dyan. Ibato pa talaga sakin. Hmmp! Btw, high way! Bat ka nandito, Athena? Si Hestia asan? Di ko na hahanapin si Selene dahil nasa teritoryo yun ni mah—.” “You’re wrong, my dear.”

CHAPTER 40 IMINULAT ko ang mga mata ko. Kumikirot pa rin ang kalamnan ko tulad ng dati. Para akong kinuryente sa hindi malamang dahilan. Napangiwi ako. I found myself again in the middle of nowhere. But this time, alam ko na kung nasaan ako ngayon. I am here in Mount Hida, nearby a well. Kahit hinang-hina ay pilit akong bumangon. Napahawak ako sa pulso ko at natutop ang bibig.

Halos manlaki naman ang mata ni Levi nang makilala niya kung sino ang nasa harap niya, halos hindi siya makakilos dahil sa kaba at halos maubusan siya ng hininga sa nakikita niya sa kanyang harapan "I am H...."

Dugo ang bumalot salamin at nagmistulang bagong kurtina ng bintana. Hindi ko mapigilang mapaiyak sa narinig at nakita. Habang tumatakbo kami ay pabalik balik akong lumilingon sa likod. Nang makarating kami sa dingding ay may taling ginawang hagdan na naka sabit doon. Humawak sa aking magkabilang braso si Honey at nagsalita, “This time, you go first. Kung hindi pa ako nakaakyat sa dingidng na ito nang limang segundo ay pumasok ka sa kagubatan dahil sa likod ng mga matatayog na puno na ‘yon ay may SFI na naghihintay.”

At higit sa lahat, nakaukit ang pangalan nito sa sira-sirang salamin—pinaghihinalaan pang dugo ang ginamit panulat dito. Si Selene . . . ano ba talaga ang nangyari? Ayaw man niyang isipin, subalit sa mga nangyayari, naguguluhan na siya kung talaga bang may alam ito. Kinakabahan siya . . . kung sakali ngang may alam ito. UNTI-UNTI niyang inangat ang ulo at sinalubungan ng tingin ang pangalang nakaukit sa itaas ng malaking tarangkahan, ‘Serenity Subdivision’.

Si Ninang Lea nanaman kaya ang tumatawag? Bulong ko Kinuha naman agad ni Haze ang kaniyang cellphone sa bulsa para tingnan kong sino ang tumatawag sa kaniya. Pagkatapos ay natigilan si Haze, Ilang segundo niyang tinitigan ang screen ng kaniyang cellphone bago siya napabuntong-hininga nang mabigat. Pagkatapos ay agad niyang pinindot ang screen at pinatay ang tawag at Hindi na niya ito sinagot.

"Yes. Yes." "Our game." Kinindatan ni Khaliv si Hyacinth. "begin." Agad tumayo si Hyacinth at naghanap ng matataguan. Plano niyang palihim na b@rilin ang mga matatanda. Agad namatay ang mga kandila. Napakadilim na ng paligid. Wala na siyang makita. Tanging boses ng babae ang kaniyang naririnig. "Hide Hyacinth. Hide. The goons are on their way here."

Halos ayaw nitong tigilan ang labi niya at parang mapugto na ang hininga nila ng kusa itong bumitiw. Napaliyad siya ng bumaba ang labi nito sa kanyang leeg. Pinaparaanan ng dila nito ang bawat sulok niyon. Kinagat-kagat pa nito ang earlobe niya bago tuluyang bumaba sa dibdib niya. Pinaglandas nito ang mga dila. Kahit may sapin pa ay ramdam niya ang maiinit nitong hininga na nagdudulot ng kiliti sa buong katawan niya. Mayamaya ay naramdaman niya ang pagtaas ng T-shirt niya. Napaungol siya ng maramdaman ang labi nito sa kaliwang tuktok niya. Hindi nito tinanggal ang bra niya. Bahagyang inilabas lang nito ang isang dibdib niya para