Naghahabol Ng Hininga Novels & Stories

Isang ideya na laging bumabalik sa isip ko ay kung paano ang bawat salitang binibitawan ng mga tauhan sa pelikula ay parang may sariling hininga, lalo na ang salitang 'hininga'. Sa mga drama, madalas itong ginagamit bilang simbolo ng emosyon. Halimbawa sa isang eksenang puno ng tensyon o lungkot, ang isang simpleng pagbigkas ng 'hininga' ay nag-uudyok ng isang matinding pakiramdam, bilang kung ang bawat hininga ng tauhan ay nagpapahayag ng kanilang kahirapan at pag-asa. Tandaan ang klase ng mga pelikulang may mga seryosong tema, kung saan ang hininga ay parang nagiging panggising sa katotohanan, sinasabi ng mga tauhan na kahit gaano kahirap ang kanilang sitwasyon, patuloy pa rin silang humihinga—isang tahimik na simbolo ng pagtuloy sa buhay.

Minsan naman, sa mga komedya, ang salitang 'hininga' ay nagiging sagabal sa mga joke at punchline. Maraming beses na ang mga karakter ay nahuhulog sa malulutong na tawanan kaagad pagkatapos ng isang mahigpit na sitwasyon, at ang salitang ito ay lumalabas bilang isang eksaheradong pagmumuni-muni sa kanilang takbo. Doon ko naisip kung gaano ito ka-flexible! Puwede iyong maging dramatic na simbolo o isang espesyal na chunk ng witty humor. Doon ko nakikita ang tunay na ganda ng sining ng pelikula.