Romans & histoires His Highness

Or si King? Kung si Hari, malabo iyon. Of course, Doctor si King at sa lahat kaming magkakaibigan, si King Levi lang ang hindi magulo ang buhay. Si Ziena lang ang gumugulo sa kan'ya. Kapag si Lewis, puwede pa. Magaling maghandle si Lewis. Magaling sa negosyo at magaling na abogado. After kumain ng hapunan, kinausap ko muna si Mommy.

Kinabukasan, halos alas otso pa lang ay nandoon na siya sa La Vigna, isang high-end restaurant na pinalilibutan ng mga sikretong entrance at mga unipormadong guwardiya. May sariling VIP dining wing ang abuelo niya roon. Ang lugar ay tahimik, mamahalin, at tila isang dambuhalang tanghalan na para lang sa mga makapangyarihan. Pagpasok niya, naroon agad si Don Alfredo. Nakaayos ang postura, nakasuot ng gray suit na walang kahit katiting na gusot. Wala itong ngiti. Wala ring pagbati.

Sabi nito habang hinahawakan ang magkabila kong balikat. "Ano ba!" Hindi ko na napigilan ang pang iinit ng ulo ko. "Wala akong panahon para makipag lokohan sa fairytail mo, Axel. Buhay ni Jayvee ang pinag uusapan, so stop talking nonsense thing!" Matigas na sabi ko. "I'm just telling you the truth, honey. Believe me. You belong to the Hermés clan, you are the only Heir of the top 2 billionaires in the world. And I am your husband, the top 1 on the rank. "

Sabi ko Sayang at nagising agad ako at hindi na maibalik ang panaginip kong iyon. Siguro'y dahil sa palagiang pag-isip ko sa kanya at hindi pa rin nawawala ang pagkagusto ko sa kanya. Kahit sa panaginip, sya parin ang laman. Indeed I was the first person she met before Azithere but I guess fate doesn't permit me to have her. " Your Highness or not. It's still your title as of now. You can't make me not call you other than your highness."

But those voice gave her chills. "Don't speak to me as if we're a close acquaintance. We are not, right? So don't talk to me informally. Everyone addresses me here as.. your highness, or my prince. You should do the same." Sandali siyang natigilan sa sinabi nito. But then, she realized that it was the bitter truth she must do and accept. After all, he's really is the prince.

Alam kong kapag sumabak ako sa mundong ito, wala nang makakapigil sa akin… o sa kanya. Si Albert Clarence Kensington. Ang lalaking kilala sa probinsya bilang hari ng luho at kapangyarihan. Ang CEO, may-ari ng hotel, mall, at halos lahat ng lupa sa paligid. Playboy. Mabilis magkausap, mabilis magpasya, at bihasa sa pagkuha ng gusto niya. At naroon ako—isang dalagang dalawampu’t isa pa lamang, puno ng takot sa buhay, sugatan sa nakaraan, ngunit naniniwalang kaya kong kontrolin ang sarili.

At nagtataglay ito ng mukha ng isang guwapong Adonis. His face had the features of a royal highness. Mukhang mamahalin at mukhang aristokrata. Tila ba ito ang Prine William or Prince Harry version ng Pilipinas sa karisma. But with miles upperhand when it came to looks. Yes, such a phenomenally handsome face.

Ilang ulit sa kanya iyon pinagawa ni Miss Anna, bago pinayagan na umupo. "Proper Greeting for Emperors, Kings, and Queens Etiquette. These are among the highest ranking types Royalty. So, be sure to address them properly. Even your Grandfather, you should address him properly." Iniangat ni Louise ang tingin. "Is it bad if I called him Grandfather?" Tama naman, di ba? Lolo niya ang Hari. Tama lamang na Lolo ang itawag niya rito. Sumilay ang ngiti sa mga labi ni Miss Anna, para bang nagpapasalamat ito na nagkainteres na si Louise sa itinuturo nito. "Yes, Your Highness."

Tanong ni Herschel. Sumagot si Honorius ng totoo, "Bilang Fifth Heaven Grand Emperor, ako ang pangatlo sa aking rank. Gayunpaman, ito ay isang pagsusuri ng publiko. Mayroong hindi mabilang na mga henyo sa sansinukob na ito. Marami sa kanila ay mananatiling stagnant sa isang tiyak na rank at magiging walang talo sa loob nito. Sa katunayan, may kilala akong iilan na hindi mas mahina kaysa sa akin.”

Hindi naman sa ayaw ko ang meron ako ngayon, gusto ko lang ng kasagutan kung bakit sa bilyon bilyong tao bakit ako pa? "Your Highness? Your Highness ayos lang po ba kayo?"