His Highness Novels & Stories

Or si King? Kung si Hari, malabo iyon. Of course, Doctor si King at sa lahat kaming magkakaibigan, si King Levi lang ang hindi magulo ang buhay. Si Ziena lang ang gumugulo sa kan'ya. Kapag si Lewis, puwede pa. Magaling maghandle si Lewis. Magaling sa negosyo at magaling na abogado. After kumain ng hapunan, kinausap ko muna si Mommy.

Kinabukasan, halos alas otso pa lang ay nandoon na siya sa La Vigna, isang high-end restaurant na pinalilibutan ng mga sikretong entrance at mga unipormadong guwardiya. May sariling VIP dining wing ang abuelo niya roon. Ang lugar ay tahimik, mamahalin, at tila isang dambuhalang tanghalan na para lang sa mga makapangyarihan. Pagpasok niya, naroon agad si Don Alfredo. Nakaayos ang postura, nakasuot ng gray suit na walang kahit katiting na gusot. Wala itong ngiti. Wala ring pagbati.

"I love you more, your Highness." END

Sabi ko Sayang at nagising agad ako at hindi na maibalik ang panaginip kong iyon. Siguro'y dahil sa palagiang pag-isip ko sa kanya at hindi pa rin nawawala ang pagkagusto ko sa kanya. Kahit sa panaginip, sya parin ang laman. Indeed I was the first person she met before Azithere but I guess fate doesn't permit me to have her. " Your Highness or not. It's still your title as of now. You can't make me not call you other than your highness."

Ngayon lang nito binanggit ang pangalan niyang 'yon at higit sa lahat, ang pagsambit nito ng pasasalamat ay hindi niya inaasahan. "You're Highness..." "Here," Ibinigay nito ang Golden badge na magpapakilala sa kanya bilang isang ganap na Elite Soldier Commander. Maaari na niyang hindi gawin ang seremonya para sa bagong posisyon. "Thank you You're Highness," Sambit niya at tinanggap ang badge. Tumango lang ito at bumalik sa inuupuan nito. "You're dismissed."

But those voice gave her chills. "Don't speak to me as if we're a close acquaintance. We are not, right? So don't talk to me informally. Everyone addresses me here as.. your highness, or my prince. You should do the same." Sandali siyang natigilan sa sinabi nito. But then, she realized that it was the bitter truth she must do and accept. After all, he's really is the prince.

Alam kong kapag sumabak ako sa mundong ito, wala nang makakapigil sa akin… o sa kanya. Si Albert Clarence Kensington. Ang lalaking kilala sa probinsya bilang hari ng luho at kapangyarihan. Ang CEO, may-ari ng hotel, mall, at halos lahat ng lupa sa paligid. Playboy. Mabilis magkausap, mabilis magpasya, at bihasa sa pagkuha ng gusto niya. At naroon ako—isang dalagang dalawampu’t isa pa lamang, puno ng takot sa buhay, sugatan sa nakaraan, ngunit naniniwalang kaya kong kontrolin ang sarili.

At nagtataglay ito ng mukha ng isang guwapong Adonis. His face had the features of a royal highness. Mukhang mamahalin at mukhang aristokrata. Tila ba ito ang Prine William or Prince Harry version ng Pilipinas sa karisma. But with miles upperhand when it came to looks. Yes, such a phenomenally handsome face.

Pagkatapos ay agad lumapit sa lalaking nagsalita sa kanya bilang "Your Highness." "Paumanhin, ngunit hindi ko naiintindihan," ang kanyang boses ay puno ng kaba. "Sino kayo? At tungkol saan ito?" wika ko na may halong pagtataka. Nagpalitan ng mga naguguluhang tingin ang mga lalaki, ang kanilang mga ekspresyon ay nagbabago mula sa respeto patungo sa pagkalito. "Your Highness," nangangalabit ng isa sa kanila, "Siguradong naaalala mo kami? Ang mga tapat na alagad ng iyong ama, ang Hari?" pagpapaliwanag n'ya sa'kin.

Ilang ulit sa kanya iyon pinagawa ni Miss Anna, bago pinayagan na umupo. "Proper Greeting for Emperors, Kings, and Queens Etiquette. These are among the highest ranking types Royalty. So, be sure to address them properly. Even your Grandfather, you should address him properly." Iniangat ni Louise ang tingin. "Is it bad if I called him Grandfather?" Tama naman, di ba? Lolo niya ang Hari. Tama lamang na Lolo ang itawag niya rito. Sumilay ang ngiti sa mga labi ni Miss Anna, para bang nagpapasalamat ito na nagkainteres na si Louise sa itinuturo nito. "Yes, Your Highness."