How Did You Sleep Answer Novels & Stories

Padabog akong humiga sa tabi niya. "O, kala ko ba sa sofa ka matutulog?", tanong niya sa akin pero nakatalikod ito. Actually, parehas kaming tinatalikuran ang isa't-isa. "TSE! GOOD NIGHT!", sagot ko na lang sa kanya. At dahil na rin siguro sa pagod, madali akong hinila ng antok. (Aiden's P.O.V) The woman beside me is sleeping soundly like a baby but here I am not being able to sleep. How can I sleep if the woman beside me made my abdomen her pillow?

Saglit itong nag-isip. "Did I do something?" "I don't know. But you said something." "What did I say?" She sighed, somehow, before she could even say anything, her heart started beating fast. "You said, you did something bad. And when I asked you what it was, you were already on top of my bed, sound asleep." "I don't think I know what I was talking about." "I see. Well, you seemed really upset that night. But I didn't want to ask. I just figured you'd tell me voluntarily."

Nakasuot pa rin siya ng parehong damit kahapon. Nanlaki ang mga mata ko. Hindi man lang siya natulog. "Thaddeus," mahinahon kong tawag habang papasok sa silid. Bahagya siyang napalingon sa akin. "I'm fine," agad niyang sagot na para bang alam na niya ang susunod kong sasabihin. Napailing ako. "You're wearing the same clothes." "And?" "You didn't sleep."

sabi ko. "You haven't answered my question yet," sabi pa niya. "Wala na iyon sa'yo." Pairap ko. "Matutulog ka sa sofa, ako naman sa kama." "Why would I sleep on the couch?" "Kasi... lalaki ka?" sabi ko. "Magpaka-gentleman ka naman." "I'm already a gentleman." "Edi matulog ka sa sofa. Hayaan mo na ang babae ang matulog sa kama."

Nasa likuran ko lamang ito at kinulong ako sa mga bisig niya. "Can't sleep?" Malambing niyang tanong sa akin. Sumandal ako sa kanyang dibdib at inubos ang aking green tea. Tumango ako at huminga nang malalim. "Naparami yata kain ko kanina. Hindi pa ako makatulog. Ikaw?" "Hindi rin makatulog..." he replied. "Hindi ka nilalamig?" "Malamig kanina pero ngayon hindi na," I said smiling because he's hugging me and making me feel warm.

Muntik na nga akong hindi makatulog dahil sobrang late na akong nagising. “Yes, sir?” sagot kong parang wala sa mood. Kung pwede lang na umidlip muna ay ginawa ko na. Lumapit siya at naupo sa tapat ng mesa ko. Tinitigan ako, yung tipong gustong basahin kung ano ang nasa utak ko. “I was asking you. What happened? You look like you barely slept. Everything okay?” Mas kalmado na ang boses niya ngayon. Halatang curious siya kung bakit ako mukhang zombie.

Bati ko rin sakanya pabalik at tipid na ngumiti. "How's your sleep?" Tanong niya noong tuluyan na akong makababa. "I bet it's good. Compare to your house, that room is much bigger and better, right?" May pagkamayabang ang boses nito dahilan para umagang-umaga ay mapairap ako.

Let's surprise her again. [Vida's Point of View] "Why are you still sleepy?" I heard Kuya Vincent's question for me, but I chose not to answer. I'm still squeamish. My head rested on his shoulder because I wanted to take a nap for a while. I feel no shame at all. I'm really sleepy. At about 4 am, I fell asleep and then Grandma woke me up at 6. I am still sleepy. But I need to get up because I still have classes. I can't absent because I have promised to improve my studies. But the problem is, I might be able to sleep in class again. Hays

Saad naman niya sa akin kaya napalingon ako sa kanya. "Bakit, hindi ka ba matutulog?" Nagtatakang tanong ko sa kanya. Alam ko na pagod siya at kailangan niyang matulog. Everyone needs to sleep after a long tiring day. Tumaas naman ang kilay ni Elijah. "I don't sleep, Ales. Mabibilang lang sa kamay ang pagtulog ko." Sagot naman niya sa akin na tila isa yung bagay na napakanatural.

pagbibiro ko. Natawa na lang kami sa sari-sarili naming jokes. Talking with him is really the best thing. Nawawala ang mga iniisip kong problema because of him. He's my own remedy. My own stress reliever. Nagpatuloy ng ilang oras ang pag-uusap namin. "Love? Are you sleeping?" tanong ko ng bigla siyang tumahimik habang nag kukwento ako. I smiled when I heard his deep sighed. I guess, he already fell asleep. Gusto ko pa naman siyang mas matagal makausap, but I guess this is it.