How There You In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

tugon ko saka nagsimula na kaming humakbang patungo doon. "Whatever," aniya saka umalis na rin. Humugot ako ng malalim na hininga. Here we comes Siargao! Humanda ka ngayon, Chandria.

, wika niya ulit. Tila umakyat naman ang dugo ko sa aking utak at nagawa ko itong sungitan. "Galing ka sa abroad, diba? So ibig sabihin, marami kang pera. Kaya mag-taxi ka! Hindi mo kailangan magpasundo kay David! Hindi ka special girl!", "W-wait, who are you?", "Huwag mo akong englishin! Nasa Pilipinas ka na!", turan ko sa dalaga.

suminghot-singhot 'to tanda ng pag-iyak. Napakapit siya sa headrest ng sofa dahil sa nalaman. Akala niya alam ng mga 'to kung nasaan siya. Ang abuela niya. "I-I'm here in the Philippines, Ate Mae. Can I talk to my abuelo, please? Please, Ate Mae..." Ano ba ang pinasok niya? Ba't nagkaganito? Hindi ba pinaalam ng kanyang ama sa mga 'to kung nasaan siya?

huhuhu holy mother of all chocolates help me. "Why are you here?" tanong pa nya "I don't know basta paggising ko andito na ako" yung lang yung nasabi ko habang pinipigilan na mangatog ang tuhod ko sa lamig, huhuhu natatakot ako sa kanya. "Bakit ka nandito, you are not supposed to be here, hindi mo ba alam na teritoryo ito ng mga bampira?"

nakiusap siya sa akin at marahang naglakad na papalapit. Walong taon s'yang nanirahan sa ibang bansa kaya marahil hindi na siya sanay magsalita ng tagalog pero siguro naman naiintindihan niya pa rin kung tagalog ang sasabihin ko. "Wala na tayong dapat pag-usapan, wala na si mama at wala ka na ring babalikan pa, simula ng iwan mo kami kinalimutan ko nang may ama pa ako." matigas kong binitawan ang mga katagang iyon saka nagpasya na akong talikuran sila, patakbo ulit akong naglakad pabalik sa taas dahil ramdam ko ang pangingilid ng luha ko na hindi ko na makayang pigilan pa.

hanggang sa inis na napaupo na lang ako. Gahd! Creepy! Where the hell are you? San ka ba nagpunta? Hindi ko na alam kung saan ka hahanapin. Hindi naman to pilipinas para malaman ko kung saan ka madalas tumambay. Nasan ka ba? Bumalik ka lang susunod na talaga ako. Hindi na ako magsusuot ng revealing clothes. Hindi na ko ngingiti sa iba. Hindi na kita aawayin. Bumalik ka na.. Naiiyak na lang ako.

"Anong gagawin doon?" "Mukha siyang seesaw ang kaibahan lang ay nakatayo tayo roon at nasa taas. Para tayong nakalutang," paliwanag niya na agad kong inilingan. "A-YO-KO! Ikaw na lang! Hindi mo ako mapipilit! Manlalambot lang ang tuhod ko roon. Baka masuntok na kita," seryosong wika ko. "Fine! Fine! Hindi na! Sa Tree Drop Adventure na lang," pagsukong wika niya.

she explained. "T-tuaze?" "Yes, Miss. We're in Cebu." Kaya pala familiar sa akin ang lugar dahil nasa Cebu lang ako, marahil nga malapit ito sa lupain ng De Marquez. Tuaze? So all this time, me and my mom are using my father's surname after all the years? "You need to eat, Miss. Sa amin magagalit si Sir kapag hindi ka pa kumain," sinabi niya pero umiling lang ulit ako.

Naririnig ko naman ang pagtawa ni Ash. Unti-unti kong iminulat ang mga mata ko. Nanonood sila, mukhang nagkakasundo sila ni Ash. "Hey, you girls! Keep down your voices." I hissed. "Shh, Calista your such a kj! Ate Ash teach us to talk in Tagalog so shut up." Iza groaned. "What?! Then low down your voice." "No way, Ate Ash said 'I love you in tagalog is Mahal kita'."

“Bakit po?” kaba kong tanong. “He’s here.” Lalong dumoble ang kabog ng dibdib ko sa narinig. Kailan pa? Anong gagawin niya dito? “Isang buwan na siyang nandito pero sa Cebu siya tumutuloy ngayon.” pinagsalikop ko ang dalawa kong kamay dahil nararamdaman ko dun yung kaba. Halos marinig ko na rin ang kabog ng dibdib ko. Napayuko ako at hindi alam kung saan itutuon ang paningin ko.