Novel & Cerita How To Confess Your Crush

tanong ko na ikinangiti niya at bigla ako nito niyakap ng mahigpit. “Yeah… that was the first time na naging mabilis ang tibok ng puso ko… nung hawakan ko ang kamay mo” saad pa niya na ikinahagikhik ko. “And you know what is the most embarrassing?” saad pa niya na ikinatingala ko. “Na kahit alam ko naman talaga ang daan palabas sa kakahuyan hinayaan ko munang kunwari naliligaw tayo kasi gusto pa kitang makasama ng matagal” sagot niya na ikinainit ng pisngi ko. “Kaya pala… di ko alam na crush rin pala ako ng crush ko” tawa ko na ikinagulat niya

I asked him confused but as clam as I could. He laughed before answering. “Why, is so difficult to believe that I have a crush on you? I get it, I don’t know you that much but” he glanced at me again, “there’s spark.” “Good lord. You just did confess to me,” I assumed the answer to my question sabay paypay sa sarili ko. Pakiramdam ko uminit talaga ‘yong mukha ko. Hindi ko siya kinayanan. Ang haba ng hair ko!

"That is not the right thing to do!" Ruan shouted at me behind the door. Teka lang, naririnig niya ba ang iniisip ko ngayon? Anong hindi tama? Yung pigilan ko ang puso ko na gustuhin siya? Aist, ginugulo niya talaga ako! Bakit ba ang lakas ng tama ko? Nababaliw na ba ako? Puso ko pahinga ka muna dyan ha, huwag kang tatakbo nang mabilis, maglakad ka lang pag nasa harapan mo ang crush mo.

mahina, ngunit puno ng paglalambing ang boses niya. Kaya lang, imbes na magsalita ako, natiim ko naman ang labi ko. Ewan ko rin sa sarili ko. Kung tutuusin ang dali lang naman umamin, dati nga kahit mapagkamalan akong malandi, wala akong pakialam, malaman lang niya na crush ko siya.

Ang pakiramdam ng pagiging invisible sa napakaraming oras ng araw. To think kailangan niya akong makitang n*******d at n*******d bago niya mapansin na babae ako. Sinabi pa niyang nanunukso ako. That compliment alone made my toes curls kahit na sinabi niyang hindi niya ako type. Ang isa pang sikreto na hindi ko ibinunyag sa kanya ay ang crush ko simula pa lang sa unang araw na magkakilala kami sa interview...

i answered, defensively hahaha. "You are." pagmamatigas niya, napayuko na lamang ako dahil sa kanyang sinabi. Hindi ko naman kase maitatanggi kase totoo naman. Ano bang nangyayari sa akin? Just like i have a butterflies dancing inside my tummy. I admit i had a crush on him but how can i tell to him? I'm scared to know the truth that he didn't like me back. Nagulat ako ng may mga babaeng nagsilapit sa amin.

Sila buntis na samantalang ako pa-crush-crush lang. Tulad na lang nitong taong na sa harap ko. He's my crush and I'm not shy to admit that. Ngunit hanggang doon na lang 'yon. Hindi na pwede pang lumampas. Kasi sa oras na lumampas, olats na.

It's my time to shine na sana. Ngunit kaagad na umakyat ang kilig sa sistema ko nang mapansing magka-holding hands pala kami ni crush kaya lalo kong hinigpitan ang pagkakahawak ko sa kanya. Chance ko na ito, ka-HHWW ko na siya. "Ikaw crush ha, duma-damoves ka na. Hindi mo na lang kasi sabihin sa akin na gusto mo kong ka-holding hands at pagbibigyan naman kita eh."

Hindi talaga ako magsasawang tingnan ang mga abuhin at malalamig nitong mga mata. “Who’s that guy then?" tinaasan ako nito ng kilay. Mabagal ang lakad papalapit sa akin. Kailangan ko pang tumingala dahil sa tangkad nito. Napakagat-labi ako dahil narinig pala nito ang huli kong sinabi. “Ah… Eh… W-Wala! A-Ano may artista akong crush.” “Are you sure?” Isang hakbang pa ang ginawa nito. Otomatiko namang umaatras ako.

If I told you that I have a crush on a certain person, it's because I idolize that person like he's good at playing basketball or he's so smart, no romance at all. I remember, after Topher's birthday celebration. We're at the SC Office and he asked if I have a crush on Kuya Colm and I said yes then he became cold to me. I tried talking to him but he ignored me so I burst a laughter. Like, why is he so threatened by Kuya Colm? I already told him that I like him-that I love him so many times. We settled it already but whenever he's starting to argue with me, I always ended up bringing it back and burst into laughter. I know it's childish but I can't help it. I don't want to lose to him 'no.