How To Remove Puffy Eyes After Crying นิยาย & เรื่องราว

Tumingin sya sa mukha ko at nakataas pa ang mga kilay niya. "Really? It's a miracle." tumawa pa sya ng mahina kaya sinapak ko sya sa dibdib pero ngumiwi sya, kaya hinimas himas ko ang dibdib niya. Napakagat labi ako. Yay! Tyansing na naman ako. Tapos ay sumeryoso ako. Minsan lang ito kaya pabayaan niyo na akong magdrama. Teary eyed kunwari ako. Dapat pala may baon akong eye drops para kunwari may luha ako.

She blinked her eyes as she watched him massage her glabella; the area between her eyebrows and just above her nose. “W-what are you doing?” nauutal niyang tanong dito. “You’ve been frowning since this morning,” sagot nito habang patuloy pa ring minamasahe ang kanyang noo. “You need to stop doing that or you’ll get wrinkles early.” She bit her lower lip and replied, “Dermas can fix them.” Napatigil si Aiden at tumingin sa kanya. Tumingin din siya sa mga mata nito at humugot ng malalim na hininga. Nakatitig lamang siya rito at ngumiwi.

Kumuha ako ng isa at tinanggal ang suot kung fake eyelashes. Nagsimula na ako sa pagtanggal ng make-up sa aking mukha. Napatingin ako sa pinto na ngayon ay bukas na. Sumilip si Cross at nakita ko na ang hubad nitong dibdib. Natatawa ako sa itsura nito sa tuwing pinaghihintay ko ito sa kama. Nagpatuloy ako sa pagtanggal ng make-up. Hindi na ito nakatiis at pumasok.

"Of course, baby. I'm home now," He narrowed his eyes at me while observing me. He then raised his hands to hold my face, then caressed it softly. "Are you crying, Mom?" Nang tanungin niya iyon ay kusang tumulo ang mga luha ko. I couldn't stop them from falling. It seems like they have their own life. Agad kong iniwas ang mukha ko at saka pinunasan ang mga pumapatak kong luha. Pero tuwing pinupunasan ko ang mga ito ay may panibagong luha na naman ang pumapatak. Para silang hindi nauubos.

Panenermon ko ngunit nanatili itong tahimik at sa mukha ko nakatitig na para bang ikinakabisa bawat kanto ng mukha ko. Muling napababa ang mga mata niya sa mga labi ko kasabay ng pagtikhim nito at paglunok nito. Napansin ko 'din kasi ang pag angat at pagbaba ng kanyang adams apple. Idiniin ko na ang paglagay ng tela sa sugat nito sa kilay ngunit hindi manlang ito umaray at titig na titig parin sa mga labi ko. Matapos 'kong lagyan ng bandaid ang kilay nito ay agad ko naman na isinunod ang kanyang labi. Ngayon ko pa lamang makikita ng malapitan at mahawakan ang mapupulang

Bumalik ang lalaking kasama ni Mama kanina. Dahil sa kuryosidad at sa kagustuhang makilala ito, inalis ko ang kumot na nakatalukbong sa aking mukha. Kasabay ng pag-upo niya sa gilid ng kama ko ang pag-ayos ko ng aking sarili paupo. Idinampi niya ang malamig na tela sa aking pisngi. "Cold compress ito. Kailangan nating maagapan ang mukha mo bago pa mamaga nang tuluyan," ika niyang kahit nakangiti ay kay lungkot naman ng kanyang mga mata.

Ang mga luha ko habang nakatingin sa dumedede kong anak ay bumabagsak. Nagpatuloy sila sa pagbagsak at sa wakas ay naging malabo na ang aking mga mata kaya napilitan akong huminga ng malalim. Umalis na, naglakad ako pabalik sa taxi at ginamit ang isang kamay para pigain ang hita baka sakaling mapakalma ang aking sarili, habang si baby naman ay nginitian ako sa aking mga mata kaya napangiti na rin ako at gumaan ang pakiramdam ko. Pagkatapos ay pinunasan ko ang ilang nagtatagal na luha sa isang gilid ng aking mukha, bago ginawa ang parehong sa kabilang panig. Kumurap ako ng isang beses o dalawang beses, pagkatapos ay hinalikan sa noo ang baby ko.

A tear slipped down my cheek as I took in how fragile he looked lying there. His eyes were swollen, as if he had been through too much pain to even rest properly. Yung black eye niya sa kanang mata ay lalong lumala. Putok din ang kanyang kaliwang kilay.

nakita ko sa mga mata nya ang pagdadalawang isip nya. kung aalisin nya ba o aaluhin ako. narinig ko ang malulutong nyang mura nang makitang nangingilid na ang mga luha ko. "i won't move okay? I'll let you adjust first.. don't cry okay?" pag papakalma nya. hinawakan nya ang magka bila kong pisngi bago halikan ang gilid ng aking mga mata ng may tumulo nang luha doon.

I’m sure nahalata niya na nanghina ang tuhod ko nang bahagya, para mabawi ko ang aking proud image ay nakipagtitigan ako sa kanya. Tingnan natin kung hindi ka mailang. I am sure lilihis ka nang tingin gaya ng lagi mong ginagawa. What the heck? Halos isang minuto na pero hindi pa rin siya lumilihis ng tingin. Talagang hiahamon niya ako ah. This is not good, the eye, especially the cornea, starts to dry out after just a minute or two. One of us must look away or blink! That somewhat should be dean.