Novel & Cerita How To Remove Puffy Eyes After Crying

Lahat iyon ay panandalian lang pala. Mariing pinikit ko ang aking mga mata tsaka kagat-labing tumingala sa ere para pigilan ang mga hikbi at luhang kanina pa gustong kumawala. Sunod-sunod at walang hinto kong pinunasan ang aking mga luha habang malungkot at puno ng sakit na pinagmamasdan ang karagatan. Pinasadahan ko ng aking mga daliri ang aking buhok bago ito inipon sa balikat ko para pigilan ang paglipad at pagsayaw ng buhok ko.

Kung may mali sa kanya, gugustuhin nilang gamitin ang gamot sa botika para gamutin siya. Matapos siyang alagaan ng mabuti at maingat, walang imposible sa kanilang pagtitiyaga. Sa wakas ay nagiging effective na ito. Makalipas ang eleven hours, nang ibaba ang gasa sa ikalimang pagkakataon, sa wakas ay lumitaw ang isang masayang pagbabago sa peklat sa mukha ni Vera. Ang peripheral scar ay naging malabo na at nang itaas ang gasa, ang peklat ay nahulog sa kasama ang gasa.

Pumikit ito habang nakasandal sa sofa. Mabagal at may pag - iingat na hinilot niya ang ulo nito. "Kaya mo ba? Ano'ng gusto mo'ng gawin ko? Kukuha ba ako ng eye drops?" Hindi na hinintay ni Raine ang sagot ni Crassus. Tatayo na sana siya para kunin ang pwedeng gamot sa mata nito nang bigla siya nitong pigilan. Hinawakan nito ang kanyang kaliwang kamay habang nakakipit.

Tugon niya, pagkatapos ay muli niyang nilingunan ang dalaga at may pangingilid ng luha sa kaniyang mga mata. "Pero sisiguraduhin kong pagkatapos nitong lahat, may happy ending." Aniya habang pinipigilan ang pagpatak ng luha sa mga mata niya. Muli niyang napansin ang pag-angat ng hintuturo ng daliri nito sa kamay, kung kaya't kinusot niya ang kaniyang mga mata gamit ang sariling kamay at gumuhit ng ngiti sa labi niya.

Pagkatapos, nagmamadali niyang iniunat ang kanyang kamay, hinahagod ang mukha ni Phoebe. Isang malaking kamay diretso sa mukha nito, hagod, hagod. Natigilan si Cheryl. Nanigas ang kamay niya habang may hawak na tissue. Ganiyan ba dapat ang paraan ng pagtanggal ng likido sa mukha ni Phoebe? Mukhang binababoy sa halip ni Alex ang mukha nito!

May namuong luha sa mga mata ko, bumuntong hininga pa ako bago tumayo mula sa kama. "H'wag mo muna kasing isipin ang mag-iina mo," sambit ni Mommy sabay himas sa likod ko "Isipin mo muna kung paano mawawala yang eye bag sa mata mo, para kang bombay." Pagbibiro ni Mommy, bahagya naman akong natawa bago muling humiga.

Humugot siya ng malalim na hininga at mabilis na umiwas ng paningin nang tumulo ang ilang butil ng luha sa kanyang mga mata. Tumingala si Waylen kasabay ng pagsapo sa noo bago mariing pinikit ang mata, naniniwalang aatras ang luha kapag ginawa niya iyon. Kumawala ang ilang pinipigilang hikbi niya kasunod ang pagkagat ng pang-ibabang labi. Waylen took a deep breath before exhaling it gently. "This is so awkward," he wiped his tears away for the second time and runs his fingers through his hair before massaging his temple.

Tumulo ang luha ko, dahilan para kumurap-kurap ako para mawala ang ibang susunod pa. Marahan naman siyang natawa nang makita ang pagtakas ng mga luha ko. Mabuti na lamang waterproof ang makeup ko kaya alam kong hindi iyon masisira agad ng mga luha. "Let me fix it." Aniya. Humakbang siya at marahan na idinampi sa pisngi ko ang dalang panyo. Nakita kong nanunubig na rin ang mga mata niya, pero nagagawa niyang pigilan ang mga luha.

Hindi lang sila mapapahiya, baka pagtawanan pa sila ng lahat. Huminga nang malalim si Narissa bago nagdesisyon. “Ganito na lang,” sabi niya. “Palagyan mo muna ng yelo ang mukha niya. Mas mabuti kung iced beef, mas mabilis ang epekto sa pamamaga. Sa probinsya namin, epektibo iyon sa pasa.” Bumaling siya kay Leah. “Kapag na-compress ng dalawa o tatlong oras, halos mawawala na iyan. Kung hindi pa rin, takpan na lang ng concealer.”

Buong akala ko noon ay parte iyon nang pag-aalaga nito pero mukhang gusto lang yata nitong mabawasan ang pagmamantika ng mukha ko. Nang mapansin ko ang pamumula ng mga mata ko ay mabilis akong naghilamos. Nangako na akong hindi na iiyak dahil kay James! Hindi ako tumigil sa kakahilamos habang patuloy kong nararamdaman ang pag-iinit ng sulok ng mga mata ko. Matapos masigurong kontrolado ko na ang sariling emosyon ay inayos ko ang sarili at tinuyo ang mukha bago lumabas ng CR.