Novel & Cerita How To Retrieve Unsent Messages On Messenger

Or better sa Guadalajara na. Looking at the pics of my Yumi from Barbieri, I accidentally open one of the incoming messages. Isa-swipe ko sana ang notification pero na-click ko kaya nabuksan ang text message ni Morris. Agad kong ibinalik sa picture ni Yumi ang tingin ko nang mapakunot-noo. To make sure, I reopened Morris’ text.

Agad kong hinanap sa bag, ikinabit sa charger at bumukas na puno ng notifications. Sunod-sunod na nag-pop up ang messages, lahat galing sa tunay na gigolo na dapat kinuha ko: "Oi, nandito na ako sa reception." "Hindi nila ako pinapapasok nang walang invite. Pwede mo ba akong sunduin?" "Helga? Nandiyan ka ba?" "Matagal na akong naghihintay. Okay pa ba?" "Kung di ka pupunta, aalis na ako."

Biglang bumalik sa screen. Napakurap siya. Sinubukan niya ulit. Wala. Huminga siya nang malalim at nag-type ng message. “Theo, kailangan kitang makausap. Importante. Tungkol sa atin. Please.” Pinindot niya ang send. Ilang segundo siyang naghintay. Pagkatapos, lumabas ang maliit na notification. Unable to send. Parang may tumapak sa dibdib niya.

Ang madidilim niyang mga mata ay nakatitig nang mariin sa tanging contact na naka-pin sa pinakataas ng chat list, si Deo. Tinapik niya ang icon para i-unpin ito. Pagkatapos, ini-pin niya ang sarili niyang Messenger account sa pinakataas. Siya na ngayon ang tanging naka-pin na contact ng asawa.

Ngunit ngayon, kumpara noon, ang matinding pagkakaiba ay nag-iwan kay Lucas na hindi makapagsalita sandali. Ang Messenger account na ginagamit nito ngayon ay sumagot lamang sa kaniya ng isang salita. OK. Wala man lang dagdag na punctuation mark na maaaring bigyang-kahulugan bilang lambing. Para bang ang lahat ng init na minsan nitong ibinigay sa kaniya ay naubos na sa mga lumang chat record na iyon at hindi na kailanman mababawi.

Binuksan niya ang chat icon at tumambad sa kanya ang almost fifty unread messages.Binuksan niya ito isa-isa at halos pareho lang ang laman ng mensahe nito na galing din sa iisang sender na may pangalang Savour. Tiningnan niya ang imahe ng sender.It was an image of island.Pinatitigan niya pa ng husto ang imahe at tumatak sa kanyang isipan na kawangis ng larawan ng Islan Del Azul.

Second na binuksan ko ay ang messenger, at wala pa rin gaanong chats, puro lalaki lang ang andoon, at yung kawork mate n'ya sa osipital, may babae pero matatanda at yung iba ay nameet ko sa reunion kanina lang. Maybe he already deleted the messages, malinis na trunabaho si Remon, dahil ang lalaki ay hindi yan magpapahuli, at kahit na mahuli sila ay itatanggi at magpapaawa pa. I hissed and put down his phone, but I remembered the archives and spam messages.

“May sakit siya, Carmen. Kahapon pa siya nilalagnat. Hindi ka ba niya na-text na hindi siya makakasama?” Natigilan ako. “H-hindi,” nauutal kong sagot. “Sandali lang, titingnan ko kung may text o chat siya.” Agad kong binuksan ang messaging app at isa-isang sinuri ang inbox, pati na ang chat history namin. Ngunit wala akong nakita. Walang kahit isang bagong mensahe mula sa kanya. Sinilip ko rin ang notification history at ang listahan ng missed calls, ngunit wala ring lumabas na bago. Dahil doon, napakunot ang noo ko.

Ngumiti ito at tumalikod. Agad kong niligpit ang mga kalat—mga baso at bote na nagkalat sa paligid. Napansin ko ang cellphone niya. Nang buksan ko, doon ko nakita… maraming messages mula sa isang tao. Miss Jossie. Nanginginig ang kamay ko habang binubuksan ang mga mensahe. Binasa ko ang bawat isa… wala ni isa sa mga mensahe ang sinagot ni Asmodues.

To: +639******** Who you? Matapos ko mag-reply ay nag-open ako ng free data saka binuksan ang F******k Messenger app ko. Bumungad sa akin ang sandamakmak na private messages. Nangunguna ang GC ng team ko, nasa 100+ ang nakalagay na messages nito. I clicked the chat box and it popped with the conversation na pinag-usapan ng mga ka-team ko kagabi, 'PM' kasi nakalagay kasunod ng oras kaya nalaman ko an kagabi. EmiLandi: @TLSanyaLopez balik na