Hugot Sa Kalikasan นิยาย & เรื่องราว

mahinang sagot ni Gaia. Tumingala siya sa butas kung saan sila nahulog. Hindi siya makapaniwala na nagmukha ’yong tuldok sa sobrang lalim. Ano’ng uri ng butas iyon kung bakit ganoon ito kalalim? “Hindi tayo maaaring magtagal dito. Kailangan na nating umalis. Hindi na tayo maaaring dumaan pabalik sa butas. Imposible na tayong makaakyat diyan,” sambit ni Hugo.

tanong ni Nathalie, nagulat pero natatawa. “Gusto ko lang na maaga tayong makaalis. Medyo mahirap akyatin ang bundok, kaya mas okay nang hindi tayo abutan ng init o ng biglaang ulan. Plus, the weather’s really good today—sayang naman kung hindi natin sulitin.” Ngumiti si Calix habang sumenyas sa kanya na bumaba na. “Alright, baba na ako!” sagot ni Nathalie.

Agad nilang naunawaan na hindi totoo ang sinabi ko tungkol kay Lolo George. May ilan pang napahagikgik habang dahan-dahang umatras, wari bang ayaw madamay sa tensiyong namamagitan sa amin. Ganito ang kalakaran sa mundo ng mayayaman—punô ng plastikan, patagong patutsada, at larong kailangang sabayan ng utak. At iyon ang bagay na hindi pa rin kayang sabayan ni Jansen.

" Hindi naman na masama kung madagdagan pa ng isang araw ang pag stay natin dito. Ang bigat naman sa dibdib kung umalis tayo kaagad bukas nang hindi man lang natutulungan 'yong ibang nawalan ng matitirahan. " Napabuga ako sa hangin nang bumalik sa isip ko 'yong pagkawasak ng ilang bahay dahil sa malaking bitak ng lupa. Nakakapanlumo. Paano kaya ulit sila magsisimula nito?

Habang may seryosong ekspresyon sa kanyang mukha, nagtanong siya, "Ano ang First Calamity?" Ang sabi ng custodian, "Malaki ang magiging pagbabago ng Earth. Uulan ng itim na tubig mula sa kalangitan, at maraming mga virus mula sa ibang mundo ang makakarating dito. Ang mga makakapag-adapt sa virus ay lalakas ang pangangatawan, habang ang mga hindi naman masasanay sa bagong kapaligiran ay mamamatay." Pinaliwanag ng custodian kung ano ang maaaring mangyari.

Napaupo ako sa sahig at doon ay malakas na humagulgol. Totoo nga ang kasabihan na kasunod ng kasiyahan ang kalungkutan kaya dapat kapag nararamdaman mong sobrang saya mo, dapat ihanda mo rin ang sarili mo sa kalungkutan na darating. Dahil ang kalungkutan ay ang pagsubok na ating kailangangang daanan bago makamit ang buong kasiyahan. Tahimik na tinignan niya ako hanggang sa mapagdesisyonan niyang lumapit. Gustuhin ko mang pigilan siya pero sa tingin ko ay wala na akong lakas sa lahat.

Asta's Pov I bit my lower lip and continue walking but heck I'm so desperate to find a room with fully air conditioned set up. It's the summer season like heck. The weather is hot, humid and dry during this season, and temperature can rise extremely high in certain places, as the Earth tilts itself towards the Sun. As the Sun shines brightly in summer, this season is suitable for farmers to prepare for cultivation, and we get many seasonal fruits and vegetables. While dealing with this kind of environment ,isa pa sa sakit sa ulo Ay ang own school namin . It's sucks like boring ,dull, humdrum, monotonous, or mundane .Kahit Anong term pa yan Basta nakakairita .

Lahat ay nagtulong -tulong sa pakikibaka na may iisang layuning tapusin ang kaguluhang ito na idinulot ng mga alagad ng dilim. Maliban sa akin, marahil ay nanghina ang aking kalooban dahil sa mga nagaganap na iyon na siyang nagpapigil at nagpawala rin sa akin nang matinong pagwawari na siyang pilit tinatanggap ang mga pangambang umuusbong sa isipan. Hindi ko alam kung ano ang ikikilos ko sa bumibigat na tensyon at sa lumalaking karahasang nagaganap sa pinakamamahal kong bayan. Para bang unti unti nang kinukuha ng kaganapan ito ang katinuan ng aking utak.

Pakiramdam niya ay mas may kaugnayan na ngayon ang kanyang paksa sa trabaho ng kausap. Ang salitang carbon neutrality ay mukhang napaka-propesyonal at malinaw na konektado sa pangangalaga sa kalikasan. Isang bakas ng kawalan ng magawa ang dumaan sa mga mata ni Akademisyan habang lalo namang sumimangot si Gloria.

After a long ride, we finally made it to La Union as the arch welcoming us, but what surprises me is the devastating ambiance left in this place after the calamity. Kung iisipin natin, isang comfort naman sa atin iyong ulan especially during cuddle weather. Honestly, that is my most favorite weather because aside of the falling of the rain, also the gloomy and cold air embracing us. Ngunit hindi sa lahat ng pagkakataon ay parang kaibigan na natin iyong kalikasan lalo na pag inabuso na natin ito. May pakiramdam din ito, kung kaya't nagiging ganti nila sa atin ang sakuna that may cause the lives of the people. Hindi ba natin naiisip na itong mga pangyayari that may took risk on our lives is gi