Hugot Tungkol Sa Kalikasan Mga Nobela at Kwento

Lukot na lukot ang magandang mukha niya habang patuloy paring pinapanood si Celeste sa TV. ““Walang katotohanan na ang sarili kong lupain at ng aking pamilya ay basta ko na lang itatapon o ibibigay sa iba para lang abusuhin nila. Halos ubusin nila ang yaman ng kalikasan na meron ang aming mga hacienda, at walang awa nilang pinapahirapan ang mga tao rito. May hangganan ang kasakiman nila at hindi kami titigil hanggat hindi sila nananagot.””

Talagang masisira ang kalikasan dahil sa mga polusyon tulad ng; polusyon sa hangin, tubig, at lupa. Maraming mga nagtataasang mga gusali at pabrika ang nadadaanan namin. Napatingala ako sa bughaw na kalangitan. Nililipad ang mga buhok ko dahil sa lakas ng hangin. Isang hangin na tinuturing kong mapanlinlang.

Hindi mo ba ako tinanong kung ano ang gagawin ko pagkatapos kong magtanim ng mga agresibong bulaklak? “Sasabihin ko sa iyo ngayon. Pagkatapos kong linangin ang mga agresibong bulaklak, hinuhugpong ko ang mga ito sa maliliit na hayop na ito. Pero ang mga hayop ay may mas malakas na pagtutol. Gayundin, ang mga hayop at halaman ay likas na kasuklam-suklam. Ang paghugpong ng ganitong kalikasan ay napakahirap.

“Ang tamang sagot doon ay tungkol sa malakas na ulan na nagiging sanhi ng putik. Dahil sa ulan, nagiging maputik ang mga kalsada, nahihirapan ang transportasyon, kaya bumabagal ang daloy ng kalakalan. Tumataas ang presyo pero hindi nabebenta ang mga produkto.” Parang binuhusan ng malamig na tubig si Joshua. Nanginginig ang boses niya habang pilit na itinatanggi ang narinig. “Hindi… hindi puwedeng lahat mali. Imposible ’yon.” Ngunit hindi tumigil ang lalaki. Sa halip, tumingin siya kay Joshua na parang sinusukat ang lalim ng kaalaman nito. “Kung gano’n, may isa pa,” sabi niya. “Doon sa tanong tungkol sa ugnayan ng real numbers at fungus, ano ang pinili mong sagot?”

paliwanag nito. “Kalikasan? Paano?” Takang tanong ng asawa ko. “Buhay na bato, yung buhay na bato na ‘yun may tubig doon yun nag nang gagaling mga tubig na ito. Pero may linya din kami para sa mga pang inom namin..” paliwanag ulit nito. “Ang galing naman.. saan mo natutunan ‘yun?” Tanong ng asawa ko.

She shook her head and replied, "Yeah. Tama ka sa sinasabi mo, Pauline. Pakunti na nang pakunti ang ating mga puno kaya kailangan na magtanim tayo ng marami." "Iyon dapat ang gawin natin na mga tao. 'Wag rin natin sirain ang magandang kapaligiran, 'di ba? Dahil sa bandang huli ay tayo lang naman ang maapektuhan. Kaya ingatan natin ang ating minamahal na kapaligiran. As a student ay 'yon dapat ang gawin natin at kahit hindi na tayo mga estudyante ay gawin pa rin natin na pahalagahan ang ating kalikasan, 'di ba? Kahit ano pa tayo ay nararapat na ingatan natin ang bigyan ng Panginoon na magandang kapaligiran, 'wag natin sirain," sabi ko pa sa kanya.

Kasalukuyan kaming nagdaraos ng event kung saan ang theme ay tungkol sa pangangalaga sa kalikasan. “Don’t worry, Uno, hindi ko naman kailangan yumaman. Matakot ka dahil baka mawalan ka ng yaman kapag wala na kayong punong maputol,” sagot ko. He smirked. “It won't happen. Mapapagod ka din sa ginagawa mo.”

Ang mga taniman ay magiging mas mabunga, ang mga isda ay magiging mas marami, at ang hangin ay magiging mas malinis pa. “Ngunit kailangan nating tandaan na hindi ito wakas,” sabi ni Lolo Alex habang tumitingin sa lahat ng mga tao. “Kailangan nating patuloy na magtrabaho at magtulungan para protektahan ang isla at ang puso nito. Dapat nating turuan ang mga susunod na henerasyon tungkol sa kahalagahan ng kalikasan at pagkakaisa, para hindi na mangyari pa ang mga ganitong pangyayari.”

Hiningi nila ang tulong ng ating Alyansa, hindi upang ipagtanggol sila sa pamamagitan ng sandata, kundi upang tulungan silang ipaliwanag sa iba na ang pagkasira sa kalikasan ay walang hangganan — na ang bawat pagkakamali ay dadaloy sa hangin, sa tubig, at sa ulan hanggang sa maabot nito ang lahat. Nang tipunin ang lahat ng kinatawan, nagkaroon ng matinding pagtatalo. May mga nagsabing hindi na natin sakop ang mga ganitong bagay, na ang mga gawain sa malalayong lugar ay hindi na natin kayang pigilan, at na baka kapag nakialam tayo ay magkaroon tayo ng kaaway na makakasira sa ating sariling kapayapaan. May mga nagsabi rin na ang pagbabago ay natural na bahagi ng mundo, at hindi natin dapat sis

Umakyat na rin ako sa kwarto ko Upang maka pag pahinga na. Pag pasok ko sa kwarto agad akong nag hanap ng pamalit Upang maka pag shower na rin. At nang maka kita ng pamalit agad akong nag shower. Pero pag bukas ko palang ng shower ay agad nag bagsakan ang nga luha ko parang sinasabayan nito ang pag patak ng tubig sa shower. Hindi ko akalain na magiging ganito ang mangyayari sakin dito sa pilipinas samantalang yong nasa Hong Kong ako ay halos lahat gusto ako parang kabaligtaran dito sa pilipinas. Hindi ko alam kung pano ako makiki bagay sa kanila lalo na kay calix hindi ko akalain na sa kanya pa titibok ang puso ko. Sa isang tulad niya na malabo na mag ka gusto sa akin. Siguro nga ay sumobra