Hugot Sa Kalikasan นิยาย & เรื่องราว

"Grabe naman 'tong sapatos ko.. Kahit anong gawin kong linis eh dudumi at dudumi din pala. Kung sa bagay, hangga't may polusyon at alikabok sa mundo eh talagang hindi mapapanatili ang kalinisan ng isang bagay, diba Magi?" aniya saka umayos sa pagkakatayo. "Para kang sapatos ko sa totoo lang, pinipilit maging malinis gamit ang tubig at basahan pero dahil sa alikabok ay nananatili kang mukhang marumi.

Sa bawat dampi at hinga mo ng simoy at preskong hangin ay nagpapakalma, na tila ba ay nasa ibang bahagi ka ng mundo. Ang sarap kunan ng litrato at ang sarap mag-camping dito, kaso nga ipinagbabawal 'yan dito ang mga ganiyang activities dahil baka masira ang ganda ng kalikasan at maka-distorbo sa mga naninirahan dito.

Ang pagpatay sa ibat-ibang uri ng hayop para lang sa mga luhong hindi naman talaga kailangan. Sa mga nagdaang panahon at paglawak ng modernasasyo'y nauubos na rin ang kalikasang pinangkukunan ng lahat. At hindi ako makapaniwalang, maging ang mga nangangalaga sa kalikasan katulad ng mga diwata'y nagawa na ring tugisin o saktan para lang matustusan ang walang hanggan pangangailangan. Bagay na lubos kong ikinalulungkot, dahil sa unang pagkakatao'y ikinahiya ko ang mundong kinagihasnan ko.

napangiti naman ito "wala tayong bayong ito kasing mga ibang katulong ayaw nun magdala dahil mukha daw silang nasa probinsya, meron naman ditong eco bag iyon na lang ang gamitin mo" nang makita kong tela ito ay napangiti ako, simula nung nakita ko sa balita na nakakasira ng kalikasan ang plastic dahil hindi sa tamang pagtapon. at sanhi din ito ng magpabaha at mga isdang natatagpuang namamatay dahil sa nakakakain sila ng mga basura katulad ng plastic. nakapag palit narin ako ng damit hindi na ako na sumakay kay mang jorge, nag tricycle nalang

wika ko sa kaniya. “Ganon pa rin naman, traffic pa rin. Marami pa ring kailangang ayusin. Bumabaha pa rin, at higit sa lahat. Mataas pa rin ang polusyon.” Napatawa na lang ako sa kaniya dahil sa sinabi niya. Hindi ko rin naman siya masisisi, minsan draining rin naman na nandito ka.

tugon ko naman. "Matagal na naming inaalagaan ang inyong mundo. Ito nalang ang huling paraan upang depensahan itong planeta, wala na kaming lakas upang manatili pa dahil habang tumatagal ay unti-unting nilalason ng hangin ang aming katawan."wika ni Gira. "Bakit kayo nalalason sa hangin namin, dahil ba lumalala na ang polusyon ng hangin?"tanong ko naman na ikinatango nilang tatlo.

“Huwag mong kalimutan na kahit ang sikat na slogan mo, ‘How Dare You’, ay ginawa para sayo ng mga planner nila. Kung hindi, sa tingin mo ba ay kaya mong at sumikat sa buong mundo sa pamamagitan lang ng paglabas at pagsigaw nang malakas?!” Nagulat si Lolita sa mga sinabi ng kanyang ama. Natauhan siya makalipas ang ilang sandali at sinabi nang hindi kuntento, “Ano naman kung tinulungan nila akong sumikat? Kilala na ako sa buong mundo bilang isang environmentalist! May malaking impluwensya ako, at kaya kong gumawa ng maraming halaga kahit walang tulong nila!”

Malawak naman ang nasasakupan ng hanay ng mga kabundukan mula sa kalayuan na tila hindi mo makita ang hangganan nito. How I wish I could just live a simple life like this. Tipong wala akong kahit na anong klase ng problema na kailangang intindihin. Pagkagising mo sa umaga ay agad na bubungad sa ’yo ang maganda at maaliwalas na tanawin ng kalikasan habang sumisimsim ng mainit na kape. Mapait akong ngumiti. What an impossible dream. Dahil sa klase ng mundong ginagalawan ko ngayon ay hindi puwede na makampante ka at hindi rin ganoon kadaling magkaroon ng tahimik na buhay.

” hindi ko mapigilang tanong nang muli itong dumistansya sa akin upang hubarin na din ang sarili niyang saplot sa katwan. “Meron…pero much better kung dito tayo mag start sa sala. Para naman maiba ang environment.” Nakangiti nitong bigkas. Hindi ko naman maiwasan ang mapangiwi. Talagang may environment -environment pa siyang naiisip ha?

Pero I really do like it! Yeah. Heto na naman ang spirito ko sa pag-appreciate ng arts at pagiging nature lover ko. Di ko talaga ipapatalo ang pagiging loyal ko sa nature! Mother Earth! Karamay mo ako. Itong supot ng junk food, itatapon ko po sa tamang lalagyan. Kaya chilaks. Love you Mother Earth! Sa gitna ng greenhouse may… Wow! May parang bahay. Tipong bahay na maka-pro nature. Ang ganda.