Hugot Sa Kalikasan นิยาย & เรื่องราว

Hindi mababanaag ang pag-abuso sa kalikasan bagkus inalagaan at pinaganda pa itong lalo. Kulay asul ang dagat na natatanaw maliban sa isang malaking swimming pool na naroroon. “Malamig sa mata ang paligid, nakaka-tanggal ng stress,” wala sa loob na sabi ni Abegail. “Sinabi mo pa Ma'am Abegail,” nakangiting sabi ni Ciara. “Baka mamaya ayaw munang bumalik sa atin, Ma'am Abegail,”dagdag pa nitong sabi.

Kalikasan, ang nagbibigay ng kapayapaan sa aking pakiramdam. Halos ilang oras na rin akong nakaupo sa tabi ng ilog. Pinagmamasdan ko lang ang lahat. Ang tahimik ng buong paligid at ang sarap nitong pakinggan, tanging tunog lang ng kalikasan. Magtatakipsilim na kaya bumalik na ako sa aming lupain. Naglakad na lang ako pabalik. Mabilis na natapos ang araw ko ngayon.

Sagot niya Hindi ko naman mapigilan ang matawa sa sinabi niya. Mabuti sana kung mahuli kaagad namin or sana, huwag na kaming sundan ng stalker na ito sa Pinas. Kay hirap pala ng ganito. Kakaba-kaba tapos hindi mo kilala kung sino ang kalaban mo….

It was so refreshing—and at that moment, wala akong ibang naiisip. I really enjoyed the view, the place, and the atmosphere. Sobrang relaxing—hindi ko mapigilang purihin at i-appreciate ang kalikasan. Hugo’s been doing so much for me, just to make me happy, and it makes me feel so grateful for his thoughtfulness. Kahit minsan tinititigan ko lang siya, sobrang saya na ng puso ko. Wala na akong masabi sa kanya—napakabuti niyang tao at asawa.

sabi niya at wala na nga akong nagawa kundi sumunod papasok sa gubat. The forest is cold and calming. Nawala lahat ng bigat sa loob ko dahil sa ganda ng klima ng gubat. Kahit pa maraming mga tuyong dahon at malalaking ugat ng puno na mahirap lakarin. This is still a good idea than hearing my mother's pressuring words.

Ang mga taniman ay magiging mas mabunga, ang mga isda ay magiging mas marami, at ang hangin ay magiging mas malinis pa. “Ngunit kailangan nating tandaan na hindi ito wakas,” sabi ni Lolo Alex habang tumitingin sa lahat ng mga tao. “Kailangan nating patuloy na magtrabaho at magtulungan para protektahan ang isla at ang puso nito. Dapat nating turuan ang mga susunod na henerasyon tungkol sa kahalagahan ng kalikasan at pagkakaisa, para hindi na mangyari pa ang mga ganitong pangyayari.”

bulong ni Kalix habang nakayuko, pilit na itinatago ang mukha sa ilalim ng sumbrero. "Hindi ah! Normal people haggle, Kalix. Kailangan nating magmukhang stressed na mag-asawa para hindi tayo mapansin ng mga spotters," paliwanag ko. "O, hawakan mo 'tong plastic ng galunggong. Mukha kang masyadong 'clean' para sa palengkeng 'to."

dagdag ko pang tanong. “Ahh, oo. Mahilig akong manood ng mga nakatakot at tragic na pelikula, paghahardin, at anumang bagay na nauugnay sa kalikasan. Natatakot akong masyado akong boring na tao.” “Hindi ka boring. Isa kang inspirasyon. Sa katunayan, sa palagay ko ay mas kasiya-siya ka. Nasisiyahan din ako sa pagiging mapagmahal at malapit mo sa kalikasan. Bago kita makilala ibang tao ako, binago mo ako. To a better me," pag-amin ko. Totoo yon hindi lang sa gusto kong gumaan ang pakiramdam niya.

“Tungkol ata Angie sa corporation na bibili ng kalupaan dito. Pinaglalaban ni Papa mo ang di masira ang kapaligiran kung saan nga siya lumaki. Usap-usapang gagawing tambakan ng b****a ang bundok… na dahilan para masira ang kabahayan dito. Nitong mga nagdaang araw, yun ang inaalala ng Papa mo. Gagawa daw siya ng paraan para hindi matuloy ang plano ng bibiling corporation ng nakapaligid na bundok dito.” Nature activist si Papa. Kaya nga ganito niya pinapahalagaan ang kapaligiran. Naalala ko tuloy ang sinabi niya… “Hiling ko na makita pa ng magiging apo ko sa tuhod ang nakikita nating kagandahan ng kapaligiran. Napakasarap sa pakiramdam na yung apo ko masayang naglalaro sa palayan at nagtatampi

gumaralgal ang boses ko. “Alam mo ba kung ano ang bumubuhay sa mga tao rito? Pagsasaka at pag-aalaga ng mga hayop. Ang kalikasan ang tunay na yaman ng Solara. But property developers like you keep promising a better future while destroying what makes this place special. Mirasol ang natitirang puso ng Solara. Kapag sinemento ninyo ang mga bukirin para gawing mga kalsada at subdivision, mawawala ang tahimik at masaya naming pamumuhay. Para lang sa modernisasyon at sa negosyo ninyo… kami ang mawawalan ng tahanan, Malik.”