Hunter In Tagalog Novels & Stories

Nasa gitna sila ng gubat at ilang kilometro ang layo ng malapit na bahay dito. "S-s-ssshh... d-dont c-cry..." Kahit hirap ay inangat nito ang kamay at pinunasan ang luha niya. Lalo siyang napahagulgol. May dinukot ito sa bulsa. Isang susi. Susi ng sasakyan nito."G-go..." pinilit nitong isiniksik ang susi sa kamay niya. Mabilis siyang umiling kahit nanlalabo ang mga mata dahil hilam sa luha ay kita niya pa din na nahihirapan ito.

Galing din kasi ito sa mayamang pamilya, sa kilos at pananamit pa lang nito ay halata na. These will be my last tears for Hunter. I will do my best to forget you. Pangako niya sa sarili habang nagmamadaling pumasok na sa nakalaang tunnel para sa travel destination n'ya.. Bigla kasi s'yang nakaramdam ng pagkahilo dahil na rin siguro sa pagod at bigat ng damdamin n'ya. Napasulyap si Hunter sa likuran n'ya, may nakita kasi s'yang parang pamilyar na bulto ng babae, pero nawala rin ito agad.

"Remember,Hindi ka nalunod kanina pero ngayon..lulunurin Kita sa sarap" OMG! So galit na siya?! ------------

Hindi galit ang nakasulat doon. Kung may naroon man, iyon ay ang pagtataka. Isang emosyon na bihirang makita mula sa isang lalaking kagaya niya. Ilang segundo pa ang lumipas bago ito marahang nagsalita. “Ayumi.” tawag ni Hunter sa dalaga Isang salita lang, ngunit puno ng bigat. Hindi niya alam kung iyon ba ay babala, pagtanggi, o pagsisimula ng kung anong hindi niya kayang hulaan.

Tsk "Hindi ako nagbibiro Quinlee Velez! Mahal na mahal kita at papakasalan kita sa lalong madaling panahon." Rinig kong sigaw ni Zik sa Likuran ko at napatingin ang lahat ng tao sa amin, at nanlaki ang mga mata ko nang marinig ko ang kanyang sinabi, Ano raw?! "Ayyiiieeeee!" "Woooh!" "Yown!!"

Maagang nagising si Hunter kaya naman maaga kaming nakaalis sa mansion para bumiyahe papuntang Bataan. “Mommy, I am so excited po!” sabi ni Hunter habang tumatakbo ang sasakyan Nasa likod siya dahil hindi siya pwedeng maupo sa harap. Hindi din naman sumama sila Ma’am Sophia at Sir Hendrix dahil may sarili silang lakad kasama ang mga elders. Pagkatapos ng pagsubok ng pamilya woth regards to Hera, sa palagay ko naman, makakabuti din na magbakasyon para makapag relax.

napaubo ako ng dugo dahil bigla akong hinataw ng baseball bat ng tauhan nito sa likod. "Well, well, well.. na surprise ba kita?" parang demonyo itong ngumisi.. "Ano ang nagawa naming kasalanan sa iyo para ganituhin mo ako..?" hindi maitago ang hinagpis sa boses ko sa tuwing maaalala ko lahat ng hirap namin sa mga pananakot niya.. "Ang hirap magpaliwanag kung paulit ulit." tinanguan nito si Alcantara kaya lumabas ito saglit at pagbalik ay halos mamanhid ako sa nakita..

Chapter 7: ZIO Jack's Perspective Kinabukasan... Isang napakagandang araw muli ang umaga ko ngayon, bakit? Hehe, ano pa nga ba? Syempre excited akong makita si Angel, pero bigla kong naalala si Zio, kaya naman nagdahan-dahan ako sa pagpasok sa school, hinarangan ko na din ang mukha ko ng bag ko, at dahan-dahan akong umupo sa upuan ko.

Pilit itong tumawa, “Black, gusto ko kulay red yung kabaong ko ha?” “Breathe in,” utos ni Black, ang dibdib niya ay sumasabay sa paghinga ko. Humugot ako ng hangin. Tumigil ang panginginig ng mga kamay ko sa ilalim ng maiinit niyang palad. "LOOORD, VIRG*N PA PO AKOOOOO! HINDI PA AKO PWEDENG MAMATAY. GABAYAN MO PO SI MISS YNA!" sigaw ni Hunter habang nakapikit kaya mas lalo akong kinabahan.

Pinunasan ko ang mga luha sa pisngi ko. "Wala po siya rito," sabi ko na ikinakunot ng noo niya. "Hindi mo siya kasama?" Umiling ako. "Kung ganon, nasaan si Teedy? Kailangan natin siyang hanapin." Hinawakan ko ang kamay ni Mama. Tumingin siya roon at pagkatapos ay sa akin. "Na kay Papa po si Teedy." "Paanong? Gosh, kukunin ko si Teedy sa kaniya." Determinadong sabi ni Mama. Napakagat ako sa labi ko dahil nagbabadya na naman ang mga luha ko.