Hunter In Tagalog Novels & Stories

"Hanggang dito na lang Mister." wika ko ng makarating kami sa paradahan. "Ano nga pa lang pangalan mo?" "I'm Hunther." walang buhay na boses niyang sagot. "Ito lang ba ang sasakyang mayroon dito? Wala bang kotse or van?" Natawa ako sa tanong niya. "May nakita ka bang nakaparadang kotse o van?" sarkastiko kong tanong sa kaniya.

Bakit nasa ilalim kung kamay? Sirena? Hindi ko akalain na totoo palang may sirena talaga. Sa 'di kalayuan ay nakarinig ako ng isang kalabog. Sumilip ako upang makita, isang babae na nakaluhod sa harap ng dalawang werewolf. Nakalabas ang mga mahahaba at matutulis na ngipin gayon din sa mga kuko na isang hawi lang sa leeg ko ay maaari nang maputol.

Halos pawalan na ako ng katinuan nang maramdaman ang tahasan nitong pagpasok. Napapikit ako habang kagat ang mga labi. My legs are shaking, my fingers digging hard to his. I feel so much pain when he trying to push his hard thing on mine.. "Ohh! Fück!" Tumigil ito sandali, and muttered a cursed while shook his head with astonishment..

Pinunasan nya ang luha sa kanyang mata. “And with that, I hired someone to find them. I begged her to come back to me, and I didn’t fail, they are with me now, lo. I have my own family.” Hinalikan nya pa sa ulo si Nigel na busy sa pagkain sa gawing kaliwa nya.

Kaninang hapon lang kami huling nagkita at ngayon nandito na naman siya sa harapan ko. Pumantay ako dito bago ito tinitigang mabuti. "Sabihin mo sa akin ang totoo. Stalker ka ba? Kung nasaan ako sumusulpot ka biglang parang mushroom." Binitawan nito ang kamay ko bago nameyawang at itinirik ang mga mata. "Tumakas ka na naman ba?" Nagkibit balikat lang ito. "What? Mute kana ba?"

Hindi kase ito umiimik kapag kakain na kami, anong nakain n'ya. Lumapit naman si Jhamir kay Angelo saka hinawakan ito sa ulo na akala mo ay esperitista. "Lumabas ka d'yan! Lumabas ka diyan sa katawan ng kaibigan namin at ibalik mo siya"

TAMED CHAPTER 18 MAKAHULUGANG TINGIN ANG IPINUKOL ni Jewel sa akin na tila nagbibigay ng babala. "Tammy, naman, ang tagal na noon tapos gaganti ka pa?" Medyo nanghihina ang kanyang tono.

maaarteng sa'ad Naman ng isang bakla. "hay NAku! mga kabataan nga Naman kahit saan na lang. Mga hijo 'hija baka Naman sa bahay niyo na lang iyan ipagpatuloy. Marami na kayong viewers oh." Narinig Kong Turan sa Amin ng isang ale. Malakas ko naman itinulak Ang lalaking basta na lang nanghahalik at basta ko na lang itong iniwan. At malalaki Ang hakbang kong naglakad upang makalayo sa Lugar na ito. Ako Ang nahihiya sa pinaggawagawa ng lalaking iyon. Hay Ang sarap lang pitikin Ang t****o nito. Narinig ko pa ang pagtawag nito sa aking pangalan ngunit hindi na ako lumingon pa at nagtuloy-tuloy na lumayo rito.

"Ariti? Your father is Greek isn't it? "Yes! And my mom is Spanish," sagot ng bata. "That's good! How old are you? At paano ka napunta sa kota ng mga terorista na yon?" usisa n'ya pa rito. "Seventeen na po ako, hindi ko din alam basta ang naalala ko ay naglalakad ako sa daan pauwi sa bahay namin ng may mga sasakyan na nagkabanggaan sa harapan ko tapos ay bumaba ang mga lalaki na nakasuot ng itim na tela sa mukha at may mga baril. They shoot the black SUV and force to open the door taking the old man from inside . I screamed when I saw them hit the old man with a gun on his head at nakita ako ng mga lalaki. Hinabol nila ako at kinuha at dinala na din kasama ng matanda,"mahabang kwento ng bata

Hindi naman niya in-eexpect na kinabukasan ay muntik na naman ito mahuli, mas worst ay hinabol pa. “Tangina ng lalaking iyon! Ang galing maka-sense! Kung nakita niya lang ako ay makikipaglabanan talaga ako sa kanya, Nynaeve! Kainis! Kaso nga lang, hindi pa niya nakita ang mukha ko kaya kailangan kong tumakas at umalis. Pasalamat siya!” galit na sabi ni Hunter sa kanya. Tumawa ng mahina si Nynaeve. “Ang tapang ah! Hindi halata sa mukha mo kaninang takot na takot!”