I Am Number 4 Movie Novels & Stories

Naroon pa ako sa backstage at nalingunan ko si Naomi taglay ang numerong number four. Nagtama ang mga paningin namin at pakiramdam ko ay nagsa-Charles ako sa pelikulang X-Men ng Marvels film. Wala siyang nababasa sa isipan nito ng kahit na ano, maliban sa kabulukan ng pag-iisip nito. Nakita ko kung paano ito plastik na ngumiti at may halong pangungutya. Hindi ko na ibinalik ang ngiti ko rito.

“Anong room number kayo?” “R -room 409,” nauutal na sagot ni Angela sa kaniya dahil sa pagkabigla. Ni hindi dumapo sa isipan nya na si Roman na mismong problema ni Iza ngayon ang syang maghahatid sa kaniya sa mismong unit nila.

mabuti nalang hindi ito bastos at hindi siya ginahasa.dahil pag ginahasa ka niya malalagot siya sayo.ani ng isip niya na kina iling niya. Pagka tapos kumain inabotan siya ni black ng paper bag na damit pag suot siya sa trabaho. Sabay din silang pumasok sa trabaho hanggang sa nag hiwalay sila sa lobby ng walang imikan. ---- Uupo na sana siya sa may kumatok

Ani nito, pumasok naman agad sya at agad ko namang pinindot ang number four. subsequently, naka rating na agad ako ng fourth floor at pumunta na sa counter and bumili ng ticket and pop corn and drink."One ticket please for Insidious: The Red Door and also one medium of drinks and popcorn" ani ng lalaking kasabay ko sa elevator at kasunod ko sa pila.

Agad kong tinawagan ang number ng nakaka bata kong kapatid. Ilang ring sumagot ito pero si Ai ang sumagot. “Hello? Tito? Si Aithne po ito..” pakilala nito. Napa ngiti ako sa cute ng boses ng pamangkin ko. Pasagot na ako ng may narinig akong sunod sunod na putok mula sa ibaba ng mansion. “Mamaya na lang tayo mag usap baby ha?” Tanong ko sa pamangkin ko at binaba ko na ang tawag ko.

Alam niyang palipas oras ko lamang siya at hindi siya ang aking priority. Mayo ng 2024 ay dinampot ako sa pangalawang pagkakataon ng mga kapatid ni Oliver. Akala ko ay katapusan ko na. Nagmakaawa si Kathy na lubayan ako at iyun na din ang huli naming pagkikita.

bulong ko habang hinahawakan ang susing ibinigay ng matanda, "Sino ang kausap ko kanina?" Sinuri ko ang susing hawak ko. Sa ilalim ng ilaw, nakita ko ang maliliit na numerong nakaukit dito: 404. Room 404. Ang lumang archive room sa 4th floor na matagal nang selyado at ginawang imbakan ng mga sirang kagamitan.

Nang huminto iyon, wallpaper ko na ang larawan namin ng dalaga. Umiiling na humakbang ako't kinuha ang papel kung saan nakalista ang 'How to date Bree list' ng dalaga. I crossed out numbers five and six. "Fuck me." Naibulalas ko nang mabasa kung anong nakasulat sa tapat ng number four. Took a selfie, and make it his phone's wallpaper. (Willingly, of course.) Maybe I survived those evils to hear this unusual knock on my door. Four, freaking number four.

At saka siya naglakad palayo, swaying her hips na parang alam niyang sinusundan siya ng mga mata, lalo na ng isang taong pilit umiiwas tumingin. Nanatiling nakatayo si Number 4. Tahimik lang siya pero sa ilalim ng mask, kumunot ang noo niya. Hindi dahil sa halit kundi may kung ano sa loob niya ang biglang umusbong ng mga sandaling iyon...

Pakiramdam niya ay tuyong-tuyo ang kanyang lalamunan dahil sa mabilis na pagtakbo. Ilang segundo lang ang lumipas ay tumunog ang lift. Hudyat iyon ng muling pagbukas nito. Tumingala siya. Nakita niya ang numero. It was number four. Last flour na iyon ng malaking mall na iyon.