Novel & Cerita I Fell Asleep

Hindi ko na namalayan na nakatulugan ko na ang pagpapahinga kung hindi pa ako naalimpungatan dahil sa mahinang tapik sa mukhang nararamdaman. Agad akong umayos ng upo at nilingon ang orasan sa loob ng restawran na pinagtatrabahuhan. I was asleep for almost half an hour. Maaga pa ang pasok ko bukas kaya kailangan kong matulog, siguradong inaantay na rin ako ni Mama kanina pa. "I'm sorry. I fell asleep." I heard Pedro muttered. Ngumiti ako at tumayo bago siya sinagot. "Nakatulog rin naman ako."

malamig kong sabi na tila wala ni katiting na emosyong bumabalot sa aking pananalita. Bumalik ako sa aking kwarto nang hindi ito nililingon. Lumapit ako kay Julianna na mahimbing na ang tulog at marahan ko itong binuhat at ibinalik sa kaniyang kwarto, pagkatapos ay nahiga na ako sa aking kama at binuksan ang ko ang telebisyon upang mabilis akong makatulog.

Para bang binuhusan ng isang dosenang fabcon ang bedsheet nito. Nagharutan kami ni Benesha, subalit nakatulog ito ako naman dahil sa lamig at dala rin ng pagod ko sa nangyari. Hinila ng antok ang talukap ko. Pilit ko naman nilalabanan dahil ayaw ko pa sanang matulog, aantayin kong makatapos mag-usap si Dad at Aaron, hindi ko lang na labanan ang papikit pikit ko ng talukap nakatulog ako. Hindi ko alam kung anong oras ako nahimbing basta kung hindi pa ako naalimpungatan sa paglundo ng kama sa tabi ko hindi ako magigising.

nag-aalala niyang tanong saakin. Shit! I didn't even realize that I fell asleep. Hindi ko pa nalilinis ang kalat na nagawa ko kagabi. Bottles of wine is still everywhere and I'm embarassed because she saw how messy I was. Ayaw niya pa naman sa kalat. "You're awake. I'm sorry I fell asleep. Anong oras na? Aayusin ko na ang kalat--"

At i-freeze ang oras para ma-rearrange ko ang chess pieces ng past few days sa buhay ko Nanginginig ang buong katawan ko. I collapsed to the ground. I wished for a sinkhole to just suck me in. I just woke up in bed, isang araw ang nakalipas and decided to stay there lying just like that for another day. Sabihin na nating Iszak gave me the idea. I badly needed a break.

Unti-unti na ring bumibigat ang mga talukap ng mga mata ko. “Sleepy?” narinig kong mahina niyang tanong pero hindi ko na magawang lingunin pa. “Medyo…” pabulong kong sagot, pero hindi ko na rin naisip na pigilan ang sarili ko. Ilang days na akong walang maayos na tulog. Saka kakaiba ‘yung ambiance ng paligid, lalo na ang presensya ni Zach. Ang huling alaala ko ay ‘yung mahinang boses ng news anchor at ang mababang timbre ng boses niya nang sabihin, “Just rest.”

Sumasakit pa ang ulo ko nang imulat ko ang aking mga mata at iniunat ang aking mga braso. Habang kinukuha ko ang phone ko, nakita kong hating-gabi na. Umiling ako at sinubukan kong bumangon para kumuha ng tubig. Kakauwi ko lang from a long business trip and I can still feel my jet lag all over my body. Pagbaba ko para pumunta sa kusina, may narinig ako. Noong una medyo naguguluhan ako kung tama ba ang narinig ko. May humahagikgik at umuungol sa loob ng kusina.

Pero ngayon, mas gugustuhin ko pa atang manatili rito kaysa makihalubilo sa kanila. Kinagabihan, hindi na ako ulit lumabas para sa hapunan. I pretended that I had fallen asleep. Ni-lock ko na rin ang pinto para hindi na maabala si Tessa na manggising ng taong nagpapanggap lang naman na tulog. And it was a good thing that I really fell asleep. Siguro pagod pa ang katawan at utak ko sa pag-iyak gabi-gabi nitong mga nakaraang araw, at ngayon pa lang nito bumabawi.

Narinig ko ang malakas na pagbagsak no'n sa sahig, pero tuloy pa rin sa pagtunog. "God damn it!" Bumangon ako sandali para pulutin ang cellphone ko at in-off ito. Bumalik ako sa pagkakahiga sa sofa saka sinubukang matulog. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakatulog, pero nang magising ako ay hindi ako mapakali sa kinahihigaan. Parang nakikita ko pa rin sa isip ko ang mukha ni Dianne nang iwan ko ito kanina sa daan.

If anyone saw me right now, they'd probably think I was losing my mind. Well, lacking sleep was definitely making me feel like I was close to losing my mind. I looked at the very few details that I added to my design that I wanted to show Icarus, and I sighed deeply again. And here I thought I would be able to use my work as a way to get the thoughts about the conversation I had with Ruby last night, out of my head. "God! Can't you all just shut up! Hindi niyo na nga ako pinatulog kagabi, pati ba naman ngayon ay guguluhin niyo pa ako? Give me a damn rest!"