Novel & Cerita I Fell Asleep

At i-freeze ang oras para ma-rearrange ko ang chess pieces ng past few days sa buhay ko Nanginginig ang buong katawan ko. I collapsed to the ground. I wished for a sinkhole to just suck me in. I just woke up in bed, isang araw ang nakalipas and decided to stay there lying just like that for another day. Sabihin na nating Iszak gave me the idea. I badly needed a break.

Unti-unti na ring bumibigat ang mga talukap ng mga mata ko. “Sleepy?” narinig kong mahina niyang tanong pero hindi ko na magawang lingunin pa. “Medyo…” pabulong kong sagot, pero hindi ko na rin naisip na pigilan ang sarili ko. Ilang days na akong walang maayos na tulog. Saka kakaiba ‘yung ambiance ng paligid, lalo na ang presensya ni Zach. Ang huling alaala ko ay ‘yung mahinang boses ng news anchor at ang mababang timbre ng boses niya nang sabihin, “Just rest.”

"I'm right here. I'm not going anywhere." ​And for the first time, I fell asleep without any ghosts haunting my dreams.

Sumasakit pa ang ulo ko nang imulat ko ang aking mga mata at iniunat ang aking mga braso. Habang kinukuha ko ang phone ko, nakita kong hating-gabi na. Umiling ako at sinubukan kong bumangon para kumuha ng tubig. Kakauwi ko lang from a long business trip and I can still feel my jet lag all over my body. Pagbaba ko para pumunta sa kusina, may narinig ako. Noong una medyo naguguluhan ako kung tama ba ang narinig ko. May humahagikgik at umuungol sa loob ng kusina.

Pero ngayon, mas gugustuhin ko pa atang manatili rito kaysa makihalubilo sa kanila. Kinagabihan, hindi na ako ulit lumabas para sa hapunan. I pretended that I had fallen asleep. Ni-lock ko na rin ang pinto para hindi na maabala si Tessa na manggising ng taong nagpapanggap lang naman na tulog. And it was a good thing that I really fell asleep. Siguro pagod pa ang katawan at utak ko sa pag-iyak gabi-gabi nitong mga nakaraang araw, at ngayon pa lang nito bumabawi.

Narinig ko ang malakas na pagbagsak no'n sa sahig, pero tuloy pa rin sa pagtunog. "God damn it!" Bumangon ako sandali para pulutin ang cellphone ko at in-off ito. Bumalik ako sa pagkakahiga sa sofa saka sinubukang matulog. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakatulog, pero nang magising ako ay hindi ako mapakali sa kinahihigaan. Parang nakikita ko pa rin sa isip ko ang mukha ni Dianne nang iwan ko ito kanina sa daan.

If anyone saw me right now, they'd probably think I was losing my mind. Well, lacking sleep was definitely making me feel like I was close to losing my mind. I looked at the very few details that I added to my design that I wanted to show Icarus, and I sighed deeply again. And here I thought I would be able to use my work as a way to get the thoughts about the conversation I had with Ruby last night, out of my head. "God! Can't you all just shut up! Hindi niyo na nga ako pinatulog kagabi, pati ba naman ngayon ay guguluhin niyo pa ako? Give me a damn rest!"

At si Channel, may bahid ng awang tumango sa akin bago ako tinalikuran. Nanghihina, napayakap ako kay Yaya Dores. Marahan niyang niyapos ang likod ko na ikinakalma ko naman. After a long sigh from her, I fell asleep. Hindi ko na namalayan ang pagkalunod ko sa antok. Siguro, dahil na rin sa sobrang pagod---both emotionally and physically. Kinagabihan, nagising na lang ako nang bahagyang umuga ang gilid ng kama at sa mararahan na yapos sa aking buhok.

Couldn't he speak? "I'm sorry you got involved in my problem... I'll take care of the divorce papers right away..." I said shyly. I owed him a lot; I needed to finish it quickly so I wouldn't bother him anymore. I waited for him to speak, but he just stared out the car window. So I just sighed, until I didn't realize I had fallen asleep. When I woke up, the first thing I saw was a black ceiling. I also noticed that the bed I was lying on was soft and wasn't mine.

Mas lalo kong naramdaman ang pagod ng makarating ako sa unit ko kaya mabilis akong naglinis ng katawan para matulog na kaagad. And when my back touches my soft bed I yawned. Dahan-dahan kong pinikit ang mga mata ko pero hindi ko inasahan ang mukhang lumitaw sa isipan ko. "Isaac," I murmured before I fell asleep.