Novel & Cerita Hindi Ako Makatulog

Napalunok na lang ako saka umalis sa pagkakaharang sa pinto para tuluyan siyang makalabas. And just like that, imbes na makatulog, lalo akong nabulabog. Duda kong makakatulog ako hanggang mag umaga, baka hindi na.

Hindi pa rin ako sanay sa sweet gesture at eaderment niya. “Let’s sleep more,” inaantok na sabi niya. Gusto ko pa din matulog pero hindi na ako makatulog. Mataas na din ang sikat ng araw. Kapag ganito ay hindi na ako nakakatulog. Anong oras na ba?

Sabi niya habang umuulos sa aking likuran. 'Paano pa ako nito makakatulog Voughn..' ______ +Sorry for Grammatical Errors and Type:) Enjoy Reading:>

Antok na antok na a kasi ako eh. Medyo nag tataka lang ako sa aking sarili kung bakit ang bilis ko maka tulog dito sa condo ni nerdy na ito. Ang alam ko kasi sa sarili ko ay hirap na hirap ako makatulog sa bahay ng may ibang bahay. Lalo pa nga at alam ko kung sino ang kasama ko. Pero bakit wala man lang akong makapag takot at pagka ilang na dito ako natutulog sa condo niya. Hayst ewan ko ba sa sarili kong ito oh.

Dapat talaga hindi pinaniniwalaan ang mga sinasabi ng lalaki bwiset makatulog na nga lang bahala na siya sa buhay niya wag na siyang babalik dito! *pikit mata *harap sa kaliwa Arg can't sleep! *pikit mata *harap sa kanan *mulat mata Damn! Bakit ba ang tagal niya, natatakot na ako dito. Fuck. Di ako makatulog, feeling ko may nagmamasid sakin err dapat di ako nanonood ng horror movies e, hindi na talaga ako manonood ng mga ganon! Hin-- bumukas ang pinto!

Hindi ako pwede makunan, hindi. Dahil sa tagal makabalik ng asawa ko nakatulog ako ng mahimbing..

At pinipilit kong matulog, pero hindi ako makatulog. to be continue...

"I'm sleepy, hindi ba pwede?" "Sleepy… eh di sana umuwi ka sa inyo at doon ka matulog sa kwarto mo, for sure makatulog ka ng mahimbing sa malamig mo na kama dahil my aircon pa kayo, hindi dito pa sa library at hindi ka naman makatulog sa balikat ko."

Pinikit ko ang mga Mata ko at Hindi ko namalayang nakatulog na pala ako. Zzzzzzzzzzzzzzzzz

"hindi niya ba ako namimiss?" Dahil sa kakahintay at sa sobrang pag-aalala, halos wala na akong tulog. I can’t sleep anymore. Every time I close my eyes, nakikita ko lang yung mukha niya, yung kalagayan niya noon, yung masakit na pinagdaanan niya… At kapag gising naman ako, wala rin akong ganang kumain. I lost my appetite. Pag pinapakain ako o inaaya, ilang subo lang, hindi ko na kayang lunukin pa. Parang laging may nakabara sa lalamunan ko. Kahit ang paboritong mga lugar kong pinupuntahan, hindi ko na maisip na puntahan.