I Forgot My Apple Id Password นิยาย & เรื่องราว

Huminto kaagad ako sa harap ng pintuan at hindi ko alam kong bakit akong nakaramdam ng kakaiba. Pinilig ko ang ulo ko bago ko ni swipe ang card dahilan para kusang bumukas ang pintuan. Napatango ako at dahan dahan pumasok. Naalala ko tuloy yong unit namin ni Kairus. Ganitong ganito din ang magkaiba nga lang, birthday ko ang password, tapos nakalimutan pa kaarawan ko.

"Shukla." "Ano?" "Wala. Seryoso na nga." "Ano na?" "Wait, nag-iisip pa eh. How about AnnseenAngela?" "Oppss! Too close raw." "Too close? Pusang ina naman." "Language." "Sorry. Nakakainis na kasi. Bakit pa kasi may pa-password? Tsk." "Aba! Baka multuhin ka ni Boss." 'Sumasakit na ang ulo ko. Paano ba ito? Nakalimutan yata nila Dad na sabihin ang password eh.'

"Kasi kagabi po, kinunan ko kayo ng larawan ni ma'am Kathy gamit ang IPhone na to pero agad ko ring dinelete. Ngayon nagtataka ako kung bakit na upload diyan." "It's because you uploaded it!" "Hindi po, promise, hinding hindi ko gagawin yun." "Then delete it now, Cynthia! Bago pa makita ng buong mundo yan." "Yan nga po ang problema eh. Hindi ako maka login sa account ko. Parang may nagpalit sa password ko." "Paanong nangyari yun Kathy?" Duda pa ring tanong ni Gerald. "Gerald.. Mr. De Guzman, kahapon habang pauwi ako ay may nang snatch ng bag ko. Nasa bag ko ang cellphone ko."

At natagpuan agad niya roon ang hinahanap. "Wow! Latest model 'to ng Apple, ah? Bigatin talaga ako!" papuri ng dalaga sa sarili habang humahangang nakatuon ang mga mata sa hawak na cellphone. "Haist! May password! Paano ko ito magagamit?" Sumubok siya ng dalawa, pero error ang resulta. Kapag mali pa ang pangatlo ay tuluyan na iyong magla-lock. "Eight letters. Limang letra lang ang PONCE. Teka. Ano bang totoong pangalan ng aroganteng lalaking 'yon? Ponce...Ponce...Ponciano?"

Baka maglaway pa nga ito sa inggit. Pero wala pa rin siyang mahanap. Paglalaruan na lang sana niya nang biglang hingin ng site ang email at password niya. Kailangan pa pala ng account rito. Kaya nag-register siya gamit ang pangalan na Mallory Reynolds. Hindi niya sinama ang totoong apelido sa halip, ginamit niya ang pangalan na gamit ng ina. Mabuti na rin na iyon na lang dahil kahit maganda ang user interface, parang hindi pa rin safe na mag-explore rito.

“Paanong nagpanggap ka na ako?” “Wala akong susi ng unit mo kaya nagpunta ako sa admin at nagbakasakaling may duplicate sila. Nagpanggap ako na ikaw at hindi ko sinabi na wala akong maalala kasi mahirap na baka samantalahin din nila. Pagdating namin sa unit ay nakita kong may password at kahit walang susi ay pwede naman akong makapasok kung alam ko ang password mo.” “Alam mo ang password ko?”

“Wait, pwede naman sigurong ma-recover ‘yon. Okay lang ba ipadala ko sa kaibigan ni Dad ang phone mo? Pwede rin kasing magkaibang tao ang nase-send sayo at sa akin.” Sumang-ayon siya at natuwa ako. Wala namang password ang cellphone niya at anytime ay pwede kong tignan iyon. Hindi niya ako pinagbabawalang tignan ang social media account niya kaya naman alam din niya ang password ng phone ko at malaya niyang tignan din ang kahit na ano.

Naupo ang receptionist sa information, "katibayan lang po na magkakilala talaga kayo." "Wala akong ID niya. Bakit niya naman iiwan sa akin yun?" naiiritang sagot ni Jansen, "bubuksan ko na lang ang phone niya gamit ang password, pwede ba yun?" "Sige po sir.."

Madami kaming picture ni Kyrous doon at ayaw kong i-delete. "Ano na ba kasi 'yong password ko?" tanong niya sa sarili habang nakakunot ang kilay. Bakit makakalimutan niya ang password niya? Hindi ba siya nagf-f******k araw-araw? Natampal ko ang sariling noo. Oo nga pala, kaya hindi siya nahanap, wala silang communication ni Kyrous. "Ate, saan ka palaㅡ"

sabi ko at ibabalik na sana pero hindi niya tinanggap ito. "The password is 09-11-1996," mahinang sabi niya. Saglit akong natigilan pero agad ding nakabawi. Itinype ko 'yon at mabilis namang bumukas. I don't want to assume but, His password is my birthday. Nevermind. You're assuming, Emma.