I Hate It Here Novels & Stories

Hindi ko masabi kay Janjan kasi natatakot ako na baka atakehin na naman siya. I'm starting to hate him! Nasaan siya?! That jerk!

She just doesn’t fuckin’ care and I totally hate her for that. Inihagis ko ang cellphone sa kama, umupo sa gilid at inihilamos ang mga palad sa mukha. God. I’m truly pissed. This is depressing. Parang gusto ko nalang tumakas sa mansiyon na ito at sirain ang pangarap ng parents ko.

Mababaliw na ata ako dito. One thing that popped up in my mind was that I hate him. And I'm starting to hate him more. For real!

This is damn fucking me up! ---

Isang malaking parte kumbaga. Napa-iling siya. Hindi niya dapat iniisip ang taong yun. Wala siyang mapapala sa taong yun. Puro sakit lang ang parating dinudulot nito kaya dapat nang burahin sa mundong kinatatayuan niya ngayon. 'I hate you, September. That's my real feelings towards you. I don't like you. I loathe someone like you.'

And I hated him for doing this I underestimate this demon and that's hateful. Ngayon pakiramdam ko nasa isa kaming lugar at tatlo lamang kaming magkaharap. Nabibingi na rin ako. Wala na talaga akong magawa, nasira na nito ang lahat. He ruin the party and he ruin my night.

Kasabay ng pagtibok na iyun ang pagpapakawala ko sa tatlong salitang alam kong makapagpapabago ng buhay ko. “Love me.. hater.”

Ang sakit ay napalitan ng isang bagay na ayokong maramdaman—isang sarap na hindi ko dapat ikatuwa. Hindi ko inaakalang magagawa akong pagtaksilan ng sarili kong katawan. Hindi ko kayang paniwalaan na kahit puno ako ng galit, kahit kinamumuhian ko ang lalaking ito… hindi ko maitangging gusto ng katawan ko ang ginagawa niya. I hate him. I despise him. But my body is betraying me.

sabi ko at tumalikod na para umalis. I hate this feeling. I really hate this feeling na kahit anong gawin ko, wala akong laban.

Pati ang sarili ko ay hindi ko na maintindihan. “Okay lang talaga ako rito, kung may dapat ka pang gawin, gawin mo na lang I’m perfectly okay here.” Anas ko saka inihilig ang ulo sa sofa. Hindi ko naman na siya narinig na nagsalita pa, tanging ang paghakbang niya na lang papalayo ang narinig ko. Much better, gusto ko ng tahimik lang ang paligid ko. I hate this feeling.