I Hate It Here Novels & Stories

It’s painful and warm and sweet all at the same time. “I thought a really great guy loves me. But right now, I doubt if he really did. Tingin ko, dapat at kailangan ko siyang kalimutan. Pero tingin ko rin, hindi ko kaya. It’s . . . complicated.” Humiga siya sa pa-letrang L na couch. Nakipagtitigan sa mga guhit ng ilaw na sumasayaw sa kisame. “How can I hate someone yet not hate someone? Do you get what I mean? ’Yong . . . galit ako pero parang hindi ako galit?

“Anak? Naisip mo ba yun no’ng naisipan mong ipatapon ako sa lintek na lugar na ito?” Huminga ng malalim si dad. Umupo siya sa tabi ko pero lumayo ako sa kaniya. I hate him so much. “This place, it’s not bad as what you think. Dito ako lumaki at mas payapa dito kumpara sa siyudad.”

"I wish I was not here if they will just leave me like this. I wish I was not born...October 10, this date should not be celebrated. I will forever hate this date." ________________________________ Ingat po kayong lahat! I miss you, Avangers!

Dahil kahit baliktarin ko ang mundo ay ako lang ang talo dahil walang kami. Ito na siguro yung sinasabi nung matanda na I'm going to love the man I hate the most. Kung ito man yon isa lang ang alam ko, magiging masakit ito. Kagaya nalang ngayon mag-iisang oras na akong nandito sa banyo at tahimik na umiiyak. Ilang beses na din akong kinatok ni Ate Angelina pero hindi ko siya magawang sagutin dahil pag nagsalita ako ay maririnig nila ang hikbi ko.

asik ko sabay pasok sa kwarto. Napahawak ako sa aking dibdib para kalmahin ang naghuhumirintado kong puso. Ngayon lang uli ako nakaramdam ng disappointment. Gusto ko siyang sigurin at sambunutan para makaganti man lang ako sa mga panghuhusga niya sa akin ngayong araw na ito. I hate you so much, Lovimer! I hate you kasi palagi mo na lang ako napapasunod sa mga gusto mo! Eh di tantanan kung tantanan, hindi ko naman nga gusto ang isang iyon. Tatantanan ko na ang lahat...

Umiwas ito ng tingin sa kaniya at dama niya ang lungkot at pagkadismaya sa boses nito. Ngumiti ito pero may pait doon. "Almost everyone in this house hates me so much at hindi ko kaya kung pati ikaw, magagalit at kamumuhian ako for all the things that I know I didn't do," malungkot nitong sabi.

mahabang tugon ko saka naglumbaba gamit dalawa kong kamay. Ano pa ba? "I hate my elementary days, i hate money and too much attention to peoples. I also hated my dad selfishness,what else pa ba i hate? I think i also hate more Karina and Felise navidad na tumae sa isang sikat at mamahaling Amora Restaurant." ngisi ko. Grabe naaalala ko na naman yung paglabas ng t*e na 'yon ! Sino ba naman na p*tang*na hindi makaka-get over sa ganun?

Tagos tagusan sa puso ng makakarinig ang bawat hinimaymay na salitang binibitawan nito. "To all my professors, parents, friends classmates, special someone, school staff and visitors. Good morning to everyone. There a times where we struggle in our daily life. Lahat tayo nakaranas ng mapagalitan ng mga parents, professors natin. At kung minsan nakaka inis, nakaka irita ang lahat ng pagbabawal nila sa atin. My fellow graduates, nasabi niyo na ba ito sa sarili niyo na; " I hate my parents, because they are strict. I hate my brother and sister, dahil sagabal sila sa kaligayahan ko. And I hate my guardians, because they embarassed us most of the time.

He glanced at me bago ibinalik ang tingin sa kalsada. "I'm sorry, okay? Pero totoo, ang sarap. Hindi lang masarap, sobrang sarap." Sabi niya. Mukhang nagpipigil pa tumawa, mas lalo ata niya akong iinisin dahil sa over hyped compliment niya. "I hate you!" I said.

“Tell me, anak, just tell me that you don’t like it.” “I hate it!” hiyaw ko na agad, na ikinagulat din niya, katulad ng mga kasama namin na sumunod din sa amin. “I hate it so much na para akong mamamatay kapag naroon ako at kapag naririnig ko ang lugar na ‘yon. I fvcking hate it!”