Novel & Cerita I'm Blue

, saad nito at napabuntunghiniga siya ng malalim. “I shouldn’t feel this way." maya maya ay turan niya dito. “Why not? You’re a human, and it is a normal feeling.”, tugon ng assistant ng ama at mas lalo siyang napabuntunghininga. “It kills me inside.’, mahinang pahayag niya at kumumpas iyon.

If not plain, but at least any shades of blue. Napabuntung-hininga ako ng malalim, trying to remember what he said. "Yes, it's me, dude. As what I've promised, I will always be right here." Pero--- Bakit iba ang boses niya. Parang hindi si Alex ang nagsasalita! Oh my God!--- Sinapo ko ang aking mukha. Nanginginig ako habang malakas ang kabog ng aking dibdib.

"Excuse me, akala ko ba ayaw mo akong tulungan?" "Ang bagal mo kumilos." Tudyo niya sa akin. Napairap ako. Mas mabilis niya pang natutupi ang mga damit ko, ngumunguso ako dahil ang bagal ko ngang kumilos. "You love Blue so much." Ani Kuya Tyler he looks so amused dahil sa mga nakikitang halos lahat ng gamit ko ay color Blue. Tumango ako. "The color calms my mood."

one of my classmate approached me, medyo pamilya iyong mukha eh kaya alam kong kaklase ko sya. "Yes" englisherist na tugon ko na lang since di naman ako matandain sa mga pangalan ehh at saka I am this type of person na I-dont-care-who-you-are once di naman importante. "Ahm pwede pakisamahan ako, pupuntahan ko lang yung friend ko sa ibang block since wala naman si kuya Blue" sabi nung girl-who-on-earth-she-is. Teka wait Blue so sya si pink? Yellow? Violet? Red? Ay ewan maybe colors sa color wheel? Haha ano ba yan selp ang aga-aga umaandar ang kabobohan mo.

Hindi ko ipinakita sa kanya iyong paborito kong constellation, I just want to take her there for her to see the lights around CLPH. We talked for a long time while she admires the view. I stared at her. Her hair was being blown away by the wind and I realized something – she is Blue. She has this calming effect on me. She makes me want to be a better person for this family, for my family, she made me realize that I can be the man I can if I just believe in myself. That's my Mariake. My Iake, My Blue...

Ako ay naiwan doong nakatulala at biglang nanikip ang dibdib dahil sa sinabi ni Blue. I failed... again.

Napapatingala naman ako sa mga mahahabang kurtina na kulay blue na nakalagay sa gilid ng aking dadaanan. “Bruha.” Napalingon naman ako at nakita ang nakasimangot na mukha ni honey, napapangiti rin ako dahil ang gwapo niyang tingnan sa suot niyang French blue tuxedo. “Tse! Ang lawak pa ng ngiti mo mang-aagaw ka.” sinamaan ko naman siya ng tingin dahil sa kanyang sinabi. “Ate? Bakit siya galit sa’yo?” tanong naman ni Margie na nasa kanyang gilid.

Sumandal na rin ako sa punong ito at naghintay ng himala. Dapat natutulog ako ngayon, pambawi sa pagpupuyat na ginawa ko kagabi at sa pagod na rin pero hindi ko talaga kayang ipikit ang mata ko. Sa tuwing pipikit ako, mukha niya ang nakikita ko. Mas lalo pang nadagdagan sa isipan ko ang profile picture niyang ito. Napabuntonghininga ako at hinayaan ang sariling magpaanod sa hangin.

"Maaga ka raw umuwi kagabi? Dad, keeps on asking about you. I just told him that you went home earlier than me, may problema ba?" Problem is just everywhere, walang araw na dumating na hindi sila dinadalaw ng problema. Hindi na naman bago iyon, but Sapphire can't help feeling so empty today. "This is not a jacket, just so you know and I'm fine," she answered in a croaky voice. "Just really tired of my freaking punishment yesterday."

All I know is that in this blue sea, I found my heart. Blue Sea of Hearts Dyrus & Eizzrie The End. Seilenophiles.