Feeling The Blues Novels & Stories

Iyong tipong gusto mo ng huminga ng maluwag pero parang may malaking bikig na nakaharang sa lalamunan mo dahilan ng unti-unti mong pagkakamatay. Hindi ko alam kung anong magiging reaksyon ko sa kwento ni Blaze. Parang tinuloy niya ang kwento ni Waylen kaya ngayon 'eto ako at marami ng konklusiyong nabubuo sa isipan. Waylen's tears, heartaches and pain when he was drunk that night came flashing back to my mind. The words that he released, the feelings that he expressed and even the emotion in his eyes was screaming sadness.

Mas lalo pang naging buo ang boses niya nang kantahin ang parte ng kantang iyon. Pinakinggan ko siyang umawit at tumingala na rin sa buwan. Hindi ko inaasahan na sa kabila ng kamalasang naranasan ko ngayong araw ay mapapalitan ng ganitong kagandang mga pangyayari. The moon talked to me, The moon talked to me, I told her my sadness I told her my pain Crying in midnight,

Iba pala talaga ang pakiramdam kung makakaharap mo na sa personal ang taong sumira sa iyong magandang buhay. Tagos sa puso ang paghisterya ko na naggawa kong isiksik ang aking sarili sa pinakasulok ng banyo. Basang-basa na ng luha ang aking long sleeve cream blouse. Pumikit ako at impit na napasigaw sa kawalan. I feel so desperate, hopeless and uncapable.

Gusto ko na umiwi. The feeling of longing, terrified, and confusion creay a melancholic feeling in my heart. May mga oras na gusto ko na lamang na tumakbo at magtago o di Kaya ay hintayin na lang na may ibang magligtas sa amin. Nakakapagod. Bakit kailangan ako Ang magresolba sa problem na Hindi Naman ako Ang gumawa? I am paying from the sin I didn’t do. I am fixing the mess I didn’t create. This is so unfair and cruel.

Nararamdaman ko ang mapanglaw ng paligid; ang tanging nafefeel ko lang ay ang simoy ng hangin habang nagmamaneho ako ng sasakyan. I feel cold around my body, and it seems like it will rain again any time. I solidly feel that there is no place for my sadness; I don't understand the pain I feel inside, and at any moment I will explode because of these weird feelings. Sinubukan kong pakalmahin ang sarili ko sa abot ng aking makakaya. Madilim ang kalye at walang ilaw. Ang malamig na simoy ng hangin ay dumampi sa aking katawan at ako'y nanginginig.

Tangina sayang oras sa ganito kung ganiyan lang din! "While some people describe depression as "living in a black hole" or having a feeling of impending doom, others feel lifeless, empty, and apathetic. Men in particular can feel angry and restless. However, you experience depression, left untreated, it can become a serious health condition. But it's important to remember that feelings of helplessness and hopelessness are symptoms of depression not the reality of your situation."

SHONEE'S POINT OF VIEW Lately, i feel like the world is going against me. Araw-araw, pinipilit kong palakasin ang loob ko sa mga bagay na talagang pilit akong pinanghihina. I must say na hindi na talaga ako masaya at hindi ko na nakikitang sasaya pa ako. Sobrang lungkot ko. Kahit na sabihin na nandiyan pa si Third ay hindi niya kayang tanggalin ang lungkot na nararamdaman ko ngayon. This is depression. It kills me every minute, every second of my life and the pain is going deeper and deeper.

Ang katahimikan ng maliit na lift ay mas lalong nagpabigat sa nararamdaman ko. Nagpakawala ako ng isang malalim na buntong-hininga sa pagbabaka-sakaling kasabay ng pagpapakawala ko ng hangin sa katawan ay kumawala rin ang sakit na unti-unting gumagapang sa buong sistema ko. I really hate this feeling! The feeling of being helplessly alone and hopeless… I feel like I am so pathetic! Fresh tears started soaking my cheeks. Agad ko naman iyong pinalis.

"Wala namang magpapakita ng problema sa araw ng kasal, di ba? Lahat tayo masaya." Ngunit alam ni Blue na may mga pagkakataong hindi mo madaling matutukoy ang nararamdaman ng ibang tao, lalo na si Red. Kilala niya ang kapatid, at alam niyang may mga bagay na hindi ito kayang sabihin ng basta-basta. Kaya't sa kabila ng kasiyahan ng kanyang araw, ang alalahanin kay Red ay nananatili sa kanyang isipan. Ang Pagpapasya ni Red

I have just arrived but I couldn't help but to get annoyed with these irritating scene my sight just caught. "whiskey please" I ordered which I got an immediate response from the bartender. Pagpalag ng baso ay dinampot ko ito agad at nilagok. Naramdaman ko ang pagdaloy ng init at tapang ng likido sa aking lalamunan. I roamed my eyes once again and let out a heavy sigh. I wish Blue were here with me just like the old times. I am missing her company really big time. Simula nang niligtas niya ako 7 years ago pakiramdam ko wala pa akong nagagawa upang tumbasan ang nagawa niya sa akin noon. She's been missing for almost a year now but here I am doing nothing. I feel useless as fuck. I couldn't fi