Mishaps Novels & Stories

“Can I talk to you?” Tumingin ako kay Everett. Tahimik itong tumango, pero halata sa mukha niya ang galit na pilit niyang itinatago. “Say it,” malamig kong sabi, hindi ko pinakikita ang emosyon ko. Huminga nang malalim si Conrad. “I’m sorry, Misha. I’m sorry for everything. I failed you as a friend. I wasn’t there when you needed me most, and I’ll never forgive myself for that.”

“Sobra naman ang ginawa sa 'yo ng pamilya mo. Imagine, pinalayas ka nila without considering that is not all your fault." “It is still my fault. P'wedi akong humindi, maglakad palayo, h'wag ituloy ang one night stand, pero anong ginawa ko?” Pinagsisisihan ko talaga na hindi ko nilabanan ang temptasyon. I am not drugged nor drunk. I'm sober, yet I made a very big mistake. ”Bakit nga ba? Sobrang gwapo ba ng escort na hindi mo siya mahindian?”

I know the probability of meeting him today is too small but I can't help but to overthink. Hinilot ko ang sintido ko. Tapos nalaman ko pang hindi ko pala kotse 'yon, talagang kotse ni Zillan 'yon at ako ang nagkamali. Freya and Zoey used my car since they don't have me and thought that I left already in a taxi. Nakakahiya, nakakahiya talaga! Ni hindi ko matignan ang sarili ko sa sobrang kahihiyan.

Napakatamis nang ekspresyon ang pinapakawalan nito. Sa kabilang banda ay hindi magkandamayaw sa selos ang isang misis na kanina pa tinitingnan ang dalawang nagsasayaw. Wari'y angat na angat ang kagandahan ni Iresh kumpara sa kaniya. Walang patid sa pag inom ng wine na kada ubos ay kukuha agad ng panibagong kopita ng wine sa umiikot na serbedora.

And not just look hot—but infuriatingly, bossily, might-murder-me-but-also-brought-me-lugaw kind of hot. Girl. Pull. Yourself. Together. This is not W*****d. This is a hostage situation. And yet… habang inaalala ko kung paanong he sighed and said “I didn’t mean for you to get hurt,” my brain did this thing where it rewound it. Like, twenty-seven times. In slow motion. Who knew sorry could sound so… real? Who knew a man who wears emotional armor thicker than a bank vault could care? And why the hell did it make my stomach do a cartwheel?

Inis na inis na nga siya dahil sa mga empleyado ng mall na ito at ngayon ay binangga pa siya. Napahawak siya sa sintido at tumingin sa taas habang natatawa ng pagak. Frustrated na frustrated na siya sa mga nangyayaring kamalasan sa araw niya ngayon kaya konting pagkakamali lang ay ginagawa na niyang big deal. "Why don't you---" "I'm so sorry Mr., I was in a hurry that's why I didn't saw you,"

Pero sa loob ni Khier, maalon. Kasi alam niya—this beautiful mistake they’re living in? May expiration date. At malapit na.

Tumawa ng marahan si Lovely habang naiiling, "sorry at naging makasarili ako noon." "Kalimutan na natin ang bagay na iyan. Hindi na maibalik ang nangyari na, isa pa ay maituturing kong best mistake ang nangyari noon sa pagitan nating tatlo." Nakangiting itinaas ni Lovely ang hawak na tasa at nakipag toast sa pinsan. Pakiramdam ni Shaina ay lalong sumarap ang kapeng iniinum niya dahil nagkapalagayan na sila ng loob ng pinsan.

Tila nabunutan ako ng isang malaking tinik sa aking dibdib. Wala man akong magagawa para makalaya ang pamilya ni Vera ngunit nasisiguro kong natuto na sila sa kanilang mga pagkakamali. Minsan talaga hindi natin namamalayan na nakagagawa na pala tayo nang pagkakamali dahil nagpapadala tayo sa bugso ng damdamin. "Mommy, bakit ang tagal po ninyong dumating? Kanina pa kami naghihintay ni daddy." Bungad agad sa akin ni Zane.

mahinang sabi pa rin nito. "I'm sorry about what happened, hindi dapat nangyari ito kung una pa lang iniwasan ko ang anak niyo, subrang nahihirapan si Mitch ngayon dahil sa akin, sorry po." humingi na ako ng tawad rito nabanggit rin kasi ni Mischell kanina na alam na ng mama niya ang nangyayari.