I Miss You Drama Novels & Stories

Isinandal nito ang ulo sa kaniyang dibdib. "Baby.." aniya. Hinaplos niya ang ulo nito. "I miss you, Jarred. Akala ko kasi kaya ko na hindi kita makita sa loob ng dalawang lingg, pero hindi pala. Niloloko ko lang ang sarili ko dahil tingnan mo ilang araw pa lang namimiss na kita." aniya at tinangala siya. Nagtama ang kanilang mga mata. Mababanaag sa mga mata ni Jasmine ang pagkasabik sa kaniya.

"I'm… really sorry, Damon. Pero hindi talaga kaya ngayon. Maybe next time—” "Fuck. I so fucking miss you, My Soirye. Won't you be nice and let me have you just even while I am still here? Pretty please?”

Naka focus lang kami na nanuod sa Drama, actually it was Publish around 2017 ata pero ngayon ko lang kase nakita ito na drama. I look for a review about this, maganda talaga siya kase it's an office romance which is noong bata pa sina Kim and Seung-hyeon ay na kidnap sila and got traumatized ng sa harap nila mismo nagpakamatay ang babae. Talagang nakakatakot talaga ang ganiyang pangyayari, what's more kung ako ang dinukot pero I think hindi naman yan nag exist ngayon.

Parang may sumabog na init sa dibdib ni Luna, hindi dahil nawala ang sakit, kundi dahil naramdaman niya kung gaano siya kahalaga dito. Nagtagal ang katahimikan, pero magaan na. “Love?” tawag ni Damon. “Hmm?” sagot niya, mahina, habang pinupunasan ang pisngi. “I miss you.” Napangiti si Luna, kahit basa pa ng luha ang mga mata. “I miss you too. Sobra.” Sa kabilang linya, huminga si Damon, mas maayos, mas banayad. “Give me one week. I’ll fix Cebu. Then I’m home.”

Wag kang mag-alala sa akin, at humanap ka na ng Jowa mo kundi malalagot ka sa akin. Dapat buntis na ipakilala mo ha. I love you so much Kuya. Miss ka na ng Missamy Charm mo. Sana miss mo na rin ako. Nanuod na lang ako ng Korean drama na nahirapan pa ako maghanap ng suitable sa genrang gusto ko. Yung masaya at di masyado madrama. Yung tipong tatawa ka ng sagad, hangang mangiyak ka na nga talaga.

Mabuti na lang at sininyasan ako ni Mommy. "It's me Daddy, hindi mo na ba ako nakikilala? Ako ang anak mong si Bella. Bakit naman kinalimutan mo ako Dad? I miss you so much. Halos, hindi nga ako makatulog gabi-gabi, dahil palagi akong nag-aalala sa 'yo. Daddy, please... Remember me. Ako lang naman ang nag-iisa mong anak." Kailangan kong magdrama, upang, makuha ko ang loob niya.

I miss you Is everything okay? [Repeat 1] It's hard enough just passing the time When I can't seem to get you off my mind And where is the good in goodbye? Tell me why, tell me why [Repeat 1] Sing it for me Ooh, ooh This songs really hit me. araw-araw iniisip ko pa rin si Izzy. kamusta na kaya siya? gaya ko rin kaya siyang malungkot ngayon? katulad ko rin ba siyang umiiyak gabi-gabi? kasi ako, oo. miss na miss ko na siya.

Napairap ako at mariing napabuga ng hangin. Halatang scripted. Halos kumulo ang dugo ko habang pinagmamasdan kung paano siya lumapit. Masyadong malapit, kulang na lang ay mahiyang dumaan ang hangin sa mga ito. At ang mas ikinainis ko ay hindi pa rin umiwas si Draven. Bigla nitong niyakap ang lalaki. “I miss you, honey… don’t you miss me too?” malambing niyang saad.

Hinapit niya ako at hinayaang madikit sa dibdib niya. "I miss you, Savvy," bulong niya sa bandang tainga ko. Nagtaasan ang mga balahibo ko sa batok habang ang init ay kumalat sa sinapupunan ko. Ramdam ko ang sinseridad doon at alam kong maging ako ay ganoon ang naramdaman. Ilang araw na ba akong nag-iinarte? Hindi ko na alam. Ang alam ko lang, namimiss ko na ang mga bisig niyang nakayakap sa akin.

Itinaas ni Greta ang kaniyang isang paa papunta sa binti ni Damon. "I miss you so much, love. Tatlong taon din ang tiniis at hinintay ko para sa pagkakataong ito. Kung hindi pa namatay ang lolo mo eh, hindi pa natin maiisakatuparan ang divorce niyo ni Arya. I hate how much your grandfather loves that bítch." Greta crossed her arms as she looked away.