Novel & Cerita I Missed You More

Nanginginig ang mga kamay nito. “But it was you. It is you. You don’t know how much pain I felt when I saw you, but you couldn't recognize me. Masaya… dahil sa wakas, nakita kita. Buhay at totoo. Pero sobrang sakit pala, na ‘yong babaeng minahal ko ng sobra nang mawala, makikita kong wala nang pakialam sa akin. Hindi makaalala. I… I missed you d*mn much, Ysa. And now, I'm missing you more.”

"Bakit ka naiyak? Ayos ka lang ba? May masakit ba sa iyo? Anong nang---" Ngumiti ako dito, totoong ngiti na matagal ko ng gustong gusto muli gawin, "I miss you, Lux." @Bwi_laber

Pinagdikit niya ang mga noo naming dalawa. “Sorry, I just really miss you, babe.”

For him, for the man I thought of never gonna hurt me. I want to forget you. I hope I could wake up tomorrow with no worries, tomorrow that I will no longer remember you, Trevor. I wish I could forget how I gave my whole stupid heart to you.

Fuck this mind! "Life with me is always been good. I've missed you for three years. Didn't you missed me?" He said it with his husky voice that gave me chills through my nape. He has still the effect on me, I admit that. He's still the temptation I've always been trying to resist. "Of course, I've missed you too. I've missed everybody here." Which is partly true. Lahat ng iniwan ko, ay namiss ko rin. Natural na yun sa buhay natin.

Pagtataboy ko sa kaniya. "But I want to watch you." Baliw na ba siya? Gusto ba niyang i-untog ko ang ulo niya sa pader para malaman niyang hindi ko gusto ang ginagawa niyang panonood? Hindi ba siya nahihiya? "I missed you that much and I'm still missing you." Wow, gusto ko siyang sipain dahil sa lakas ng loob niyang sabihin ang bagay na yan sa akin. Miss? Eh kung ikiskis ko mukha niya sa pader?

Yet somehow I couldn't stop looking at it. My thumb brushed lightly across the screen. God. I missed her. More than I allowed myself to admit. The funny thing was I rarely told her that. I rarely said, "I miss you." I rarely said, "I love you." Not because I didn't feel those things. I did.

ungol napatingin naman siya sakin at ngumiti ngiting mapang akit, babangon sana ako ng mapatigil ako wala akong suot na kahit ano sa ibaba ko nakangisi naman si tyler sakin habang nakapasok ang isang kamay niya sa damit ko. "I miss you." bulong nito at sinungaban ang labi ko, napaungol na lamang ako habang ninanamnam ang labi niya mahinang kinakagat ang pang ibabang labi ko bago mag tungo sa leeg ko. Kung maka I miss you ay parang hindi kami mag kasama. Kala mo naman sobrang layo namin s isa't isa at parang ngayon lang nagkita.

Kaya sumeryoso na rin ako kasi mataman niya akong tiningnan. Kinilig naman ako nu'ng time na 'yon kahit alam kong bunga lang 'yon ng reincarnation. At everytime maiisip ko ang mga sinabi niya, hindi ko maiwasang malungkot Nakaka-miss talaga ang mga time na sobra pa kaming close sa isa't isa. 'Yong hindi ako natutulog kapag wala pa ang 'goodnight' niya at ganu'n din siya sa akin. Nakaka-miss 'yong time na nagpapalitan kami ng chat sa messenger, 'yong tinatanong niya ako kung okay lang ba ako. At 'yong time na nagtatawanan kaming dalawa habang nag-uusap. I missed all these things at paulit-paulit ko itong naaalala, every now and then.

"Maghihintay ako hanggang sa mapatawad mo ako Trice, I love you so much, always remember that, please?" (END OF FLASH) "I missed you so much, Trice." Napakuyom naman ako. "Sinunod ko naman ang sinabi mo. Ilang taon akong hindi nagpakita sa 'yo. IIang taon akong nakamasid lang sa 'yo mula sa malayo. Hindi mo pa rin ba ako napapatawad?" Pinigilan ko namang mapasinghap. Nag-isip ako nang mabuti bago ito sinagot.