I Missed You More の小説・ストーリー

Biglang may yumakap sa akin ng mahigpit at nang lingunin ko ay saka nagtagpo ang labi ko sa labi ng yumakap sa akin. "I missed you so much dude! Sobrang miss na miss kita!" pabulong iyon at nasisiguro kong si Dindo nga. Hinarap ko siya. Niyakap ko din ng mahigpit. Nang hindi na magkahinang ang aming labi ay tinignan ko ang oras. Maaga pa.

"I miss you so much Love" I froze "I miss you" Para akong naestatwa sa aking kinatatayuan ng makumpirma ang taong nasa likuran ko ngayon "I can't deny how much I miss you..I still long for you the whole time" paos na bulong niya... Gusto kong kumawala pero hindi nakikiayon sakin ang katawan ko. Napalunok ako ng maramdaman na mas sumobsob siya sa leeg ko .

umiiyak ko pa ring sabi. “I'm at you back and you didn't see me dahil nasa likod ako ng malaking puno." Tumayo ako at naglakad sa likod ko dahil marami ngang malalaking puno, “Mine, where are you?" Lumabas ito at ganoon na lang ang paghagulhul ko ng iyak, “I miss you so much." “I miss you more Mine pero ako at least nakikita kita every day unlike you na hindi mo ako nakikita," natatawang sabi nito sa akin kaya kinurot ko ito sa tagiliran.

She knew me so well. "Did you miss me?" I changed the conversation. "Of course I did. If not, will I run to you? How about you? Did you miss me?" "All the time, Jothea. Even now that you're finally here with me, I feel like I'm missing you more. If I could just tuck you in my skin, I will."

Baka kung ano ang masabi ko. I miss you, Mom and Dad. I don't know how long I will be able to hold it together without you here to support me. I don't know who I can lean on when I'm feeling lonely. I know that you are always with me in spirit, and I can feel your love even from miles away. I am so grateful for all the memories we have shared, and I will always carry them close to my heart. You both mean the world to me and I will never forget all that you have done for me. I just want you to know that you are both loved and missed. ***

Bigla ay nataranta na naman ako. "Bakit ka ba umiiyak?" Bahagya siyang natawa tsaka para bang nahihiyang pinunasan ang kanyang luha. "I just missed you, that's it." Pinakatitigan ko lang siya. Sinusuyod ng tingin ang bawat parte ng kanyang mukha. Sa dami ng luha at sakit na naranasan namin sa isa't-isa ay heto pa rin kami, bumabalik sa isa't-isa.

Pero… “Sige nga kung hindi ikaw ang nasa video, nasaan ka ng mga panahon na nangyari iyon? Nawala ka at mahigit isang buwan kang hindi nagpaparamdam tapos bigla kang lumitaw. At pagkapos nawala ka naman ng kaparehong araw.Tandang-tanda ko pa ang lahat dahil iyong gabi ko mismo natanggap ang kababuyan mo!” sigaw kong muli. “Kaya masisisi mo ba ako?” “I miss you…” he whispered instead.

"I'm so sorry, my baby... I'm so sorry for everything... I wanted to come back to you, but they took me away... I never stopped thinking about you, my Mirabella. Every single day, I dreamed of this moment." Pinikit ko ang aking mga mata, ninamnam ang init ng yakap na matagal kong inasam. "I missed you so much, Mom... I missed you so much... I needed you..." Hinaplos niya ang buhok ko at hinalikan ang noo ko. "I missed you more, my baby. I missed watching you grow. I missed every birthday, every tear, every moment that I should have been there. And now... I'm never letting you go again."

"But I regretted what I did and realized that within just one day, I was consumed by thoughts of you. Hindi ko pala kaya." W-We're just the same... "I fckng miss you. I miss you so bad, baby."

"Oh eh bakit ka tumawag? Tahimik mo lang ituloy mo ang marriage registration mo. O gusto mo bang magkaroon ng engrandeng salu-salo at gawin akong best man?" " Ikaw ay nagkakaroon ng isang mabatong relasyon lately at sa tingin ko ay hindi mapalad para sa iyo upang maging ang aking pinakamahusay na tao, alam mo. Tumawag lang ako para sabihin sayo ito."