I Missed You More Novels & Stories

"Ayoko nang madamay ka pa sa gulo namin gaya ng dati. This will only be between me and my mission." Tumagilid ako ng higa at niyakap ang unan. I'm already missing you now. What more in the coming days?

"Maraming beses ko nang gustong ipa-renovate pero gusto kong kasama ka." Bahagyang kumirot ang dibdib ko. "Tulad noong nandito ka pa." Napayuko siya. "Noong hindi mo pa ako iniiwan." Tahimik akong lumapit at niyakap siya. Mahigpit. Dahil alam kong kahit kailan ay hindi ko mababawi ang tatlong taong nawala sa amin. "I missed you so much, Ate."

Naiinis kong wika dito. Humalakhak ito, mas lalong nangaasar. "Sa nakalipas na taon walang araw na hindi nagpapakita ang ilusyon mo, kahit na alam kong ilusyon iyon masaya pa din ako kasi nagpapakita ka sakin. Nawawala ang lungkot dito sa aking puso at napapalitan ng saya sa mga oras na nagpapakita ka sakin." Muli nitong hinawakan ang aking mukha. "You know babe, I miss you so much..."

madamdaming wika nito. "I’m fine here, mom. I miss you too. I can visit you there at any time. Pero kasi, no’ng huli nating pag-uusap, no’ng huling tumawag kayo, sabi niyo kayo na lang ni daddy ang uuwi rito? Hindi ba mas masaya ‘yon kaysa sa kung ako ang pupunta diyan sa inyo?”

Tinignan ko ulit ang cellphone oo dahil tumunog ulit ito, isang text na naman galing kay Sammuel. Sammuel: I missed you. I missed you badly. Ako: I missed you too. I badly wan't to hug you tight now, love. "Ay, ilang minuto lang nagkahiwalay miss na kaagad ang isa't isa," Napatalon ako sa gulat dahil bigla bigla na lang nagsasalita si Cara sa tabi ko, nakikibasa pala siya sa pag-uusap namin ni Sammuel.

"Mami-miss kita, Cris..." Sumeryoso rin ito. "Ikaw lang ba? Kahit nga ako eh, sobrang miss na rin kitang kasama at kausap tuwing gabi bago matulog. Basta lahat ng bonding natin ay nami-miss ko na talaga. Oh, I really miss you, my best friend." she said in a sad tone.

I will eat there alone, nagawa ko naman yun nung walang gustong sumama sa akin. Narinig ko ang malakas niyang buntong hininga pero hindi ko ito pinansin. Ayoko siyang pansinin. Ayoko ng magtiwala ulit kahit kanino. Dahil alam ko namang darating talaga ang araw na walang akong aasahan kundi ang sarili ko. "I miss you, Addy."

Muntik na akong malaglag sa kinauupuan ko. "I missed you, Tia." I just lost my will to breathe. Iyong puso ko parang lalabas sa lalamunan ko. I looked away. I looked back at him, smiled, and then I looked away again, and I looked back at him to smile at to look away again. Shit! Hindi ko siya kayang tingnan nang matagal. "Didn't you miss me? Three weeks din tayong hindi nagkita. I was in Greece and I really wanted to talk to you pero naisip kong magpa-miss muna para naman mayakap mo ako kapag nagkita tayo but then..."

Pero, hindi ko iyon sasabihin sa kanya at baka lumaki pa ang ulo nito. "Hey, answer me." "Ha? May sinasabi ka ba?" Hala! Nagsasalita ba siya habang nasa outer space na naman ang utak ko? "Tsk! I said, I miss you. Did you miss me too?" Kunot ang noo nitong tanong. Ngumuso ako upang hindi kumawala ang pinipigilan kong kilig sa katawan. Nako bes' hindi lang miss kundi miss na miss.

Biglang may yumakap sa akin ng mahigpit at nang lingunin ko ay saka nagtagpo ang labi ko sa labi ng yumakap sa akin. "I missed you so much dude! Sobrang miss na miss kita!" pabulong iyon at nasisiguro kong si Dindo nga. Hinarap ko siya. Niyakap ko din ng mahigpit. Nang hindi na magkahinang ang aming labi ay tinignan ko ang oras. Maaga pa.