Ice In My Veins Novels & Stories

Hanggang sa pag-uwi ko ay matamlay ako, halos hindi ko na namalayan ang mabilis na pagtakbo ng oras. Pilit akong ngumiti pagkapasok ko sa mansyon. Baka magsorry si Ice dahil sa sinabi niya kanina. Baka magkaayos ulit kami. Dumiretso ako sa kusina para uminom ng tubig. Natigilan ako nang makita ko si Ice na umiimom ng tubig. Pagkatapos niyang uminom ay nilagay niya sa sink ang basong ginamit niya. Nanigas ako nang mapatingin siya sakin.

Sa isip isip ni ivy ay lulubos lubusin nya na dahil napasubo na sya at dapat ay walang makaalam nito kahit na sino, may takot syang nararamdaman ngunit mas nangingibabaw ang kasakiman. "Irish.. Halika aalis tayo dito, inaakay nya patayo ang nanghihinang katawan ni irish habang malakas na humihikbi tila kapwa na sila naliligo ng dugo dahil sa patuloy na pag agos non.

I can’t die like this. Naramdaman ko ang pag-angat ko sa lupa bago tuluyang nagdilim ang paningin ko. *** NAGISING ako na isang puting kisame ang sumalubong sa akin. I tried to get up pero masakit gumalaw. I also have an IV. Right, nabaril nga pala ako. Iyon ang huli kong natatandaan.

"Kung makakapasa ka, kukuha ng sample ng dugo. Hahanapin ang vein papunta sa puso o artery. Paggaling sa puso ang dugo, ito ay high pressure. White blood cell ang unang sisiyasatin." "Good job, Mr. Abriel." Tumango-tango si sir. Ilang minuto lang ay natapos na ang kaniyang klase. "Okay, goodbye, class!" Walang pag-alilangang lumabas ang guro namin. Iniligpit ko na ang mga gamit ko. Gamit kong ballpen lang ang nasa labas, hehe. Napadako ang tingin ko kay Israel na nakanguso sa akin. Pinaningkitan ko siya ng mga mata.

Bahagya pa lamang niyang naiaangat ang baso ay biglang may kamay na pumigil sa kanya. Si Ezekiel iyon na mahinahong inilalayo ang malamig na inumin sa kanya. “You’re not allowed to drink cold beverages these next few days.” Mababa ang boses nito ngunit may bahid ng babala. Napasimangot si Beatrice. "It’s okay. I used to drink iced Americano every single day. Sanay na katawan ko.” Bahagyang tumaas ang kilay ng lalaki.

Tumingin ako sa loob ng ICU kung saan nakahiga si Enrico habang nakakabit ang mga dextrose at monitoring devices sa katawan niya. At sa unang pagkakataon, nakita ko siyang sobrang hina at walang kalaban-laban.