If You Don't Mind Novels & Stories

Busy is me eh. Oops! Im not busy for doing nothing huh. 😚😚😚 Thanks for waiting! Lovemuch po! Dont forget to vote and comment!

pahayag na reklamo ni Sofia na pinipigilan ang sarili na maiyak sa mga nangyayari sa buhay niya. "Kung iiyak ako mas sinasabi ko sa sarili ko na hindi ko na talaga magagawa ang mga pangarap ko. Hindi dapat ako panghinaan ng loob, kung gusto kong makaalis sa bahay na ito ay kailangan hindi ako sumuko. Kaya mo 'yan Sofia, i'm sure may ibang kumpanya na tatanggap sa akin because of my credentials and won't reject me just because of my height. Be positive lang Sofi---"

Nag-aalala ang mukha ng kaibigan, bakas ang awa sa tono ng boses nito. "Mula noong huling evaluation ni Professor Montgomery... hindi na ikaw 'yan. Kung may problema ka sa bahay o sa grades, pwede mo akong sabihan. Malapit na ang final exhibition defense. Kapag hindi mo naayos 'to, baka ma-disqualify ka." "Wala 'to, Zelyth. Pagod lang," mahinang sagot ni Lauren, hindi lumilingon sa kaibigan habang pilit na pinagpapatuloy ang pag-ukit sa kahoy.

“Just observing.” Tumingin ito sa loob, saka bumalik ang tingin sa kanya—hindi agad umiwas. Kung napansin man nito ang itsura niya, wala itong sinabi. Pero hindi rin agad ito umiwas ng tingin. “Anything you don’t like?” tanong nito. “Hindi pa ako nakakapag-decide.” “Then don’t decide yet. Just keep up.”

Thank you for answering! Gosh, someone's so grumpy right now because of that! I couldn't reply. I just don't know what to say. I'm not dense and I know what she's talking about. Pero ewan ko ba, I keep on ignoring the thought. Minsan lang ako active sa F******k. Wala akong magawa ngayon kasi wala namang assignments or anything tapos hindi pa ako inaantok kasi ang haba ng supposedly ay 'nap' ko lang, kaya hindi ko namalayang magmi-midnight na and I'm still on F******k. I wouldn't know if it weren't for Sir Troy's chat.

Nakita ko naming ngumiti ito. "Wala sa plano kuya." Umiling pa ako. Tumaas naman ang kilay nito. "Sure?" Tumango ako. "Good, but if may napupusuan kang iba, don't refrain yourself. You might regret it in the end, okay? We always love you."

Nagmamaktol na eksplinasyon niya. “Sweetheart, that’s an unreasonable logic.” Malumanay na balik ng kanyang ama. “Hindi naman illegal na parehong landas ang tatawarin mo sa kaibigan mo. Other people’s opinions of you don’t absolutely matter, sweetheart. If you rely on their words, it’s no different from getting involve with toxic people. Your mind will only be poisoned over and over.” “But, Daddy…”

Tanong ulit nito. Sorry Tita pero hindi ko talaga kayang sumagot, gustuhin ko man pero may kung ano sa loob ko na nagsasabi na wag kong gawin. "If you don't answer, Hindi mo magugustuhan ang gagawin ko and that's a warning Aya" No. Please wag mo rin akong hamunin tita, hindi lang ito ang problema ko. Marami din pagdating sa acads. "Shit, talk now or—"

Naging malamig at walang puso. “If you're not willing to cooperate, then fine,” matalim niyang tugon. “Pero pag-isipan mong mabuti. Kapag di mo na kayang bayaran ang renta mo, huwag mo kong sisisihin kung palayasin ka ng Landlord mo. Huwag mong sabihin na hindi kita binigyan ng babala. Ina mo ako at ako ang unang tutulong sa’yo. Maliwanag?!”

Hindi na kita pipilitin kung ayaw mo (smiley emoji) and I think it is much better if we don’t waste each other’s time anymore. Ang tanga mo, Yannie.