Imagination Is More Important Than Knowledge の小説・ストーリー

We might not be together the way we are now, but that doesn’t mean our friendship will not last. Also, studying was hard but having no education at all was harder. Studying wasn’t just about the title or having a degree. It’s knowing and understanding things that can be useful in our life. With education, we can achieve our dreams better. Not that we can’t achieve our dreams when we’re not schooling. It’s just that, education will bring us to somewhere more. So as long as we have the opportunity on education, everyone should grab it. Learn new knowledge. Because life is a never-ending learning.

panunuya nito. Ano naman ang pakialam ko sa pagiging tagapagmana? " Ano naman ang pakialam ko kung isa kang heiress. Kahit pa ikaw ang pinakamayaman sa buong mundo, kung ang ugali mo ay kasing itim ng budhi mo, bagsak ka sa harap ng tao't gobyerno." sagot ko sa kaniya. " Edukado ka ngang tao at maimpluwensiya, daig ka pa ng taong nakatira sa squatters area dahil kahit wala silang pinag-aralan, hindi sila nagmamayabang."

saad ko bago sumilay ang ngisi sa aking labi ay nakangiti na siya nang sambitin ko 'yon. Immanuel has always guided me toward what was right and true. I used to think that love was something simple, something you could learn from books. But maybe I wasn't entirely correct about that. Maybe love is subjective, each person possesses their own definition of it. Immanuel has taught me what maturity in love means, and has shown me that love isn't always decorated with rainbows and sugar. We have endured so many things together, experiences that have shaped us both.

Small things are big if you know how to appreciate. I noticed the differences of living simple life and living in leisure. I realized the differences of fancy and plain. The differences of humble looking and expensive looking. The differences of dissatisfied and contented. I realized, the poor aren't poor because they are ignorant and uneducated. They are poor because they value people and help others instead of themselves. Kung papipiliin sila kung ang pag-upo sa opisina o ang pangingisda, malamang na ito pa rin ang pipiliin nila. They are contented with what they have. They are not asking for more. They are not poor, they are the richest people in being honest and the most hard working peo

Para bang sa bawat tingin at bawat salita niya, may binabago sa'kin. Kinagabihan, nakaupo ako sa kama. Binabalikan ko ang sketchpad. Naroon pa rin ang guhit ng koi pond, ng mga halaman, ng tubig na kumikislap. Pero mas malinaw sa isip ko ang sinabi niya. Dreams don’t have to be loud to be real. Even the smallest detail can change the whole picture. Bakit gano’n? Bakit parang espesyal sa pandinig ko, kahit simple lang?

“Hahaha. Sabi ko sayo mahilig ako mag-dig ng information. Ngunit di naman ako gaano kaprangka dahil dinadaan ko sa metaphor, personification at hyperbole. Ahahaha. Gusto mo maging writer?” Napailing na lang ako. “Hindi po malawak ang imagination ko.” “Hahaha. Yan ang mga sinasabi ng mga taong tinatalikuran ang kanilang imahinasyon. Hinahayaan ngang tubuan ng damo. Hangang sa maging totoo nga ang sinabi nilang hindi malawak ang imagination nila. Haist. Minsan ang kwento Missamy, nakukuha yan sa mga experience na nangyayari sa atin. Yung sakit. Pananapak ng pagkatao mo at iniwan ka ng iniirog mo. Ahahaha. Mga dinadanas na pamamalupit sa ibang tao o kung minsan sa sariling pamilya. Yun ang tumu

Pinitik ng malakas ang noo ko! 'Bagay lang sayo yan, Jaymee! Kung ano-ano kasing imahinasyon ang pinagii-isip mo! Mahiya ka!' Napangiwi ako sa sermon ng utak ko sakin. Imagination ko lang pala yun. Ang akala kong ngiting-ngiti niyang mga labi, nakasimangot pala sa reyalidad. Hays. "Don't tell me, gusto mong magpa-halik sa akin," nanunukso ang mga tinging ipinukol sakin ni KC.

I am amused. “I just follow my heart,” pagsagot niya. Hindi ko napigilang yakapin siya dahil sa galing at talino niya sa paglikha ng mga bagay. Her imagination cannot be compared to a work that fades for just a decade, but throughout history. “Can you explain why you did that?” Tumango siya. “Opo.”

"Sabi nila pag matalino ka, panget ka." "Ang alam ko kapag maganda, sobrang bobo naman." "Pandak." "Kung pandak na sa tingin mo ang 5'4, edi wow." "Kawawa ka naman, umaasa ka lang sa heels. Sana ten inches na ang ginamit mo. Pero pangit ka pa rin." "What is the use of beauty if your brain is empty." "Then What is the use of knowledge, if your face is damage?"

“Ngunit nagiging masama ito kapag inakala nating tayo na ang may-ari ng lahat, at na tayo ay may karapatang baguhin ang lahat ayon sa ating kagustuhan. Ang kaalaman na walang pagpapakumbaba ay hindi nagdadala sa atin sa pag-unlad — ito ay nagdadala sa atin sa kapahamakan. Ang sinaunang sibilisasyon ay hindi naglaho dahil sa kakulangan ng kaalaman — sila ay naglaho dahil sa labis na tiwala sa sarili at kawalan ng paggalang sa hangganan.” May mga nadismaya at hindi naniwala sa sinabi niya. Sinabi nilang pinalalaki lamang nito ang panganib upang hindi tayo umunlad, at na maaari nating gamitin ang kanilang kaalaman nang tama kung tayo ay magiging maingat. Ngunit ipinaliwanag ni Kian na ang mismo