Quotes About Imagination Novels & Stories

“You let your secretary cling around you like that? Para bang—hello—nilalandi ka na niya right in front of everyone.” Natasha, agad nag-react, napatingin sa kanya na may mapang-asar na ngiti. “Wow, ma’am. Ang galing naman ng imagination mo. Sana all, may gan’yan katalinong utak na kayang gumawa ng teleserye sa isip.”

ngumiti ako ng pilit dahil ramdam ko talaga yung lungkot. "Fantasies are impossible to exist, do you know that?" sinsero at makahulogan niyang punto. "Yeah, and that's very sad talaga." sagot ko naman. "I didn't intend to hurt you by pointing out this matter, okay? I just want to remind you that fictional stories and their characters are different from reality. They were just a fruit of writers mind and they were also created to help people escape reality. Hence, they are also made from the idealistic perspective of the writers, which makes people think about setting their standards higher than normal." I hate to accept this, but he's right. Walang labis, walang kulang. Nasabi niya lahat ng

napapitlag siya nang marinig ang boses ni Magi saka lumapit sa kanya. Hindi niya maikilos ang mga paa para kasing hindi totoo ang nakita niya ano `yon? Magic? Pero sa nakikita niyang reaksyo ni Magi parang pinaglalaruan lang siya imahinasyon. Alam naman niyang as an painter ay wild na ang imagination niya pero hindi niya akalain na nagha-hallucinate na rin siya sa umaga. “What did just happened?”

Doon na siya parang hindi makahinga. Mula nung unang beses na pinadala ni Alexander sa kanya yung litrato habang nasa opisina siya, milyon-milyon nang imahinasyon ang dumaan sa isip niya. Paulit-ulit. Kung ano kaya itsura nila. Kung paano kaya kung kaharap na niya. At ngayon, lahat ng imahinasyon niya, totoo na. Lahat ng pantasya niya, nasa harap na niya.

Sana nga hang over lang kase kung ganyan talaga siya minsan eh mas mabuti pang wala na lang tatay yung pamangkin ko. "Shett pede na ako maging author. Ang lawak ng imagination ko. Normal bang maging ganito kapag sumasakit yung puson?" Natawa na lang din ako sa sarili ko. Dumiretso na ako sa CR para maglinis dahil anlayo na nang narating ng imahinasyon ko.

Inis na sabi niya habang sinusundot ang kanang tenga dahil tila nabingi iyon sa lakas ng boses ni Rex. "Napakalaki kasi ng imagination mo! Huwag ka nga mag-isip beyond the box. Sa sobrang imaginative mo, kung anu-anong kakaibang bagay na ang pumopollute diyan sa utak mo." "Eh kasi naman, iyong pagkakasabi mo kaya!" Huminga ng malalim si Rex at nakita niyang sumeryoso ang mukha nito.

Imahinasyon man ang lahat, masaya akong naging parte ako ng kwentong ako mismo ang sumulat. Sana ay may nakuha kayong aral sa kwento ko. Hindi lahat ng kwentong pag-ibig ay natatapos sa magandang paraan. Marahil hindi sila nagkatuluyan pero ang mahalaga ay ang mga napulot na aral. Hindi man maganda ang katapusan, laging tatandaan na sa buhay natin maraming pagsubok na darating at maraming tao ang makakasalamuha natin. Maraming tao ang papasok sa buhay natin pero hindi lahat ng pumapasok sa buhay natin ay nananatil, minsan dumarating sila para maging aral. I can say that I'm happy now. I'm happy that I have been part of this and that I've been part of his life even if it was just from my own

Ang galing lang ng imahinasyon. Kung hindi lang masama ang pakiramdam ko na jombag ko na ang lukaret na ito. Nakakapikon pa naman ang ngiting aso nito na para bang tama ang naiisip niya. Ang berde ng utak, juice ko po!

Ang kulit ng tinamaan ng lintik. "Lawak ng imagination mo, 'te. Ang layo na nang narating. Walang limit, ah," sarkastikong komento ko. "Of course. Ako pa ba?" proud pa na sagot nito. Jusmiyo talaga. "Pero paalala lang, iba ang imagination sa reality. Kahit single kami pareho, cannot be, okay?" "Cannot be? Sino ang may sabi at kakatayin ko, now na!"

kanina napakadilim non at nandoon silang lahat at nakatitig saakin, saamin na nasa gitna pala ng malaking silid na nagmistulang paraiso sa ganda ng view, walang dagat na matataw pero dagat ang nasa bintana pinapahid ko ng mga luha ko saka naman huminga ng malalim si nick at parang hindi alam kung papaano sisimulan ang sasabihin nya Nick I stare at her eyes while my hands is trembling, hindi ko alam kung papaano ko sasabihin. papaano ko sisimulan at alam ko sobra sobrang kaba na at surpresa na ng binigay ko lalo na yung sinabi ko na nakidnap ako hindi ko alam bakit ako naniwala kay avignon na walang ibang ginawa kundi ang imagic ang lahat ng bagay pati buhay nya