Imagination Is More Important Than Knowledge Novels & Stories

Tinignan niya ako at tumawa sa aking sinabi. "Siyempre oo! Pero alam kong hanggang imagination lang 'yon dahil hindi kami bagay sa isa't isa. Isa siyang prinsipe habang ako naman ay isang dukha." "Hindi naman masamang mangarap, saka huwag mong ibaba ang tingin mo sa iyong sarili. Mayaman man o mahirap iisa parin tayong lahat." "Hahahahaha oo na, pero ikaw ba na iimagine mo si Sir. Cax bilang boyfriend mo?"

Nagpakawala ng buntong-hininga si Ramon. “Chance po ba ang tawag niyo doon, sir?” Bulong niya na sapat lang para marinig ko. “Alam niyo namang mangyayari 'to, 'di ba?” Nanatili ang tingin ko sa nanginginig na pigura sa harap ko. “Madaling basahin ang mga tao. Lalo na 'yung mga akala mo ay hawak nila ang mundo. Lagi nilang iniisip na hindi sila pwedeng galawin, at immune sila sa consequences. Pero kapag inilagay mo na sila sa tamang lugar at ipinaalala na laging may mas makapangyarihan sa kanila, mabilis silang matututo.”

giit niya sa lahat ng mga naroroon. Napansin niyang waring natahimik ang president ng organisasyon. “Siya nga po pala, nais ko pong ipabatid sa inyo na kahit na paano ay nakakasulat na ako at nakakabasa. Hindi pa gaanong bihasa. Mabagal pa akong magsulat, at mas lalong napakabagal ko pang magbasa lalo na kung English. Pero pinagsusumikapan kong matuto at mahasa hindi na lamang para sa aking asawa kundi mas higit ay para sa aking sarili. Ngunit gusto kong bigyang diin na hindi sapat na nakapag-aral lamang tayo. Mas mahalaga pa rin ay ang kalinisan ng ating puso. Walang silbi ang mataas mong pinag-aralan, o kung ano ang narating mo sa buhay kung ang puso mo naman ay punong-puno ng inggit

“Lagi akong naiintriga sa mga eksperimento at kung paano gumagana ang mga bagay.” “Magandang mga pili, mga apo. Ipagpatuloy niyo lang ang inyong mga pag-aaral. Ang kaalaman ay kayamanan na hindi ninyo mawawala,” payo ng ama ni Dixon. “Balang araw, magiging malaking bagay ang mga natutunan ninyo.”

naiilang na talaga ko. "I see..." "Ano’ng I see?" "Strong imagination is a must if you want to be a writer. Or kung hindi mo naman kaagad mapagana ang imagination mo, pwede ring iyong mga napagdaanan mo o ng ibang tao ang ilapat mo sa pagsusulat. Although hindi naman tayo dapat palaging magrely ng result sa mga experiences but as they say experience is the best teacher. What I’m trying to say is, you failed in using your imagination dahil hindi nga well detailed. Parang mga wild beast lang sa gubat itong mga characters mo kung mag-ano, eh. Punitan ng damit at iyon na kaagad. Tipong minadali. You also failed using experience since wala ka pa naman talagang...alam mo na ‘yon!"

Ngunit ito’y nagbigay ng kondiyson. “Sige na nga. Pero sandali lang ah. Bibigyan ko lang kayo ng kalahating oras. Kapag sumobra na kayo kailangan niyo na iyang bayaran.” Pumayag kami sa kondisyon ni Manong at agad kaming nagsaliksik. Nalaman namin na ang ugat sa paggamit ng mahika ay ang imahinasyon. Nakita din namin sa libro na ang apoy ay mas nakakalamang sa hangin ngunit ang hangin naman ay mas nakakalamang sa lupa, habang ang tubig ay nakakalamang sa apoy. Pero hindi pa rin ito ang magdedesisyon sa laban dahil nakadepende pa rin ang panalo sa kaalaman at taktika na gagamitin ng salamangkero.

Ngayon ko lang napag-isipang maghanap na ng trabaho. The more I get to know him, the more I realize how big the differences between the both of us. The more I get to know him, the more I realize how big the differences between the both of us. But those differences also set me an example. He taught me some things that I need to bear in mind. Na hindi kailangan madaliin ang isang bagay. Some things take time, but that doesn’t mean that we should waste those period of time.

“Isa kang binata. Maraming mga bagay ang hindi mo alam at kaunti pa ang iyong mga natutunan. Iyan ang dahilan bakit hindi mo alam…” “Ang imprinta ng palad ay talagang iba kung ikaw ang sumampal sa sarili mo, sa halip na kung iba ang gumawa nito.” “Kahit sino na makakakita nito ay siguradong malalaman ang mali.” “Kung gusto mo ng hustisya, kung gayon tara at pagusapan ito sa harapan ni Grandma York.” “Gusto kong makita kung si Grandma York ay poprotektahan ka o bibigyan ka ng leksyon sa harap lahat ng mata dito.”

Kahit na lahat sila ay nasasaktan parin iba ang kay Keon dahil malaki ang epekto sa kaniya nito lalo na at bata pa siya at hindi pa gaanong hubog ang kaniyang pag-iisip. Napahigpit ang yakap ni Keon sa kaniyang kuya at inilabas ang kaniyang nararamdaman. Tahimik lamang si Keon dahil mahilig itong magsulat ng kwento o di kaya magbasa. Sa kanilang lahat si Keon ang mahirap mabasa ngunit kapag ito ay nagsalita ay mayroong kabuluhan o di kaya mas malawak ang kaniyang wisdom of thoughts. "Lahat naman tayo kuya nahihirapang tanggapin ang katotohanan,"

Hindi dahil walang kapalit. Kundi dahil alam niyang may mga bagay na mas mahalaga kaysa sa mabilis na panalo—ang pangmatagalang tiwala, ang matibay na pundasyon, at ang kakayahang tumindig kahit walang palakpak. At sa katahimikan ng gabing iyon, malinaw sa kanya: ang tunay na lakas ay hindi nasusukat sa ingay. Nasusukat ito sa tibay kapag wala nang nanonood. Itutuloy…