Immortality Novels & Stories

Sa mga panahon na ang Dyosang si Herriena pa ang nangangalaga'y nagkaroon na noon nang unang digmaan sa angkan ng mga bampira na pinangunahan ng angkan ng mga lobo at zombie, dahil na rin sa pag-aagawan sa banal na bato na hawak nga ng lahing bampira. Magkagayon-man hindi mapapakinabangan ang bato kung hindi ibibigay ng kusa at bukal sa loob ng humahawak dito. Maari lamang maangkin ng tuluyan ang bato kung mamatay ang nagmamay-ari nito sa kasaluyan. Pero ang tanong paano ba mamatay ang isang imortal na? Biglang napawi ang malalim na pag-iisip ni Timothy ng maramdaman niya ang palad ni Aisha sa kanyang nakahantad na matitipunong dib-dib.

Gayunpaman, ang mga imortal na ito ay walang malasakit sa katanyagan at kayamanan at nakatuon sa paglilinang dahil hindi sila kailanman nakilahok sa mga usapin ng Makadiyos na Rehiyon o mga tao. Ang mga Immortal na ito ay may napakalinaw na katangian, iyon ay, may espesyal na marka sa pagitan ng kanilang mga kilay. Narinig na ni Prinsesa Dorothy ang mga alamat tungkol sa mga imortal mula pa noong bata pa siya, ngunit hindi pa niya nakita ang mga ito. Nang makita niya ang mapalad na marka ng ulap sa pagitan ng mga kilay ng matanda, agad niyang naisip ang mga Immortal mula sa lahat ng mga kuwentong narinig niya.

I saw how extreme pain glistened in her eyes. "Why he's alive until now?" Malakas siyang humalakhak, "Cold sleep. Body preservation. While he's on his sleep, I made a medicine that will stop us from aging. And it worked! And that makes us more immortal! The eternal life! We are the first ever immortals here on thie planet!" Napapikit ako. I don't want to hear more of craziness from him. Nanggigigil ako sa kaniya.

Matapos niyang bigyan ng ambisyon ang mga dating tulisan, pinabilis niya ang kanyang pananaliksik sa imortal na pill ayon sa ipinangako. Sa pagbuti ng kanyang pagsasanay, nararamdaman niyang siya ay umaakyat lampas sa hangganan ng mortal na tao ngunit hindi pa niya naaabot ang limitasyon ng kung ano talaga ang kaya niyang gawin.

Kung nalaman ni Kuang na nasa ikatlong layer na siya, tiyak na magdududa ito. At kung magpasya itong patayin siya… wala siyang kakayahang lumaban. Tahimik niyang pinaalalahanan ang sarili: “Ang mga imortal ay tulad din ng mga mortal — iba-iba ang uri. At kadalasan, mas malupit pa sila kaysa sa mga ordinaryong tao. Hindi ko dapat ipaalam kaninuman ang tungkol sa misteryosong bead.”

Napabuntong-hininga si James pagkabigla. Ang imortal ay isang indibidwal na nakarating na sa huling yugto ng kanilang paglilinang. Kung magagawa nila Kapag napagtagumpayan nila ang balakid na iyon, magagawa nilang umakyat sa mortal na kaharian na ito at magiging isang tunay na imortal. Gayunpaman, ito ay isang hindi kapani-paniwalang mapanganib na proseso, at maraming mga imortal ang namatay sa pagtatangka nito. Gayunpaman, ako Hindi ako makapaniwala na natuklasan ko talaga ang libingan ng isang imortal! Hindi na ako makapaghintay na makapasok doon at makita kung ano ang hitsura nito Tulad ng!

I swear! But, wait! Young lady? What is he, a hundred years old?! That thought stopped me from thinking. Who knows how old is he? He maybe looked young but an immortal like him doesn’t age. They will forever young and age is nothing but a number to them. They will leave forever as long as no one ends them. “I…” napalunok ako at gamit ang dila ay binasa ko ang labi ko dahil feeling ko nanunuyo iyon.

“Kiddy Grade… Gusto ko rin ang anime na iyon. Maganda at malakas ang character na iyon, saka nagiging laso ang pula niyang lipstick. Kung tutuusin, iyon ang nagpauso ng ideya na pwedeng gawing ‘data’ ang memorya ng isang tao at ida-d******d iyon sa bagong katawan. Iyon ang magiging konsepto ng immortality sa future…” “Mahilig din po kayo sa anime?” singit niya. Nagulat siya sa naging reaksyon nito dahil hindi iyon ang inaasahan niya. Tila balewala lang rito ang existence ng totoo niyang nanay kaya wala itong pakialam kahit ‘sensitibo’ dapat ang topic na iyon.

FANA 24 HOURS EARLIER Our immortality as vampires is not rooted in the blood of humans. Feeding may sustain our strength, but the true secret of our eternal existence lies deeper—woven into our very veins, carried within the essence of our own blood. It is not something borrowed, but something that has always belonged to us. Kahit ilang libong taon pa akong uminom ng dugo ng hayop, wala itong magiging masamang epekto sa katawan ko. Basta’t busog ako, ayos na—solve na ako.

May mga kakayahan naman sila na minsa’y ako naman ang wala. Ang isa pang lubos na ipinagpapasalamat namin ay hindi tumatanda ang aming mga itsura, at ang imortalidad ay hindi mabilis maputol kung hindi sasadyaing tapusin. Ngunit sa bawat biyaya na mayroon kami ay may kaakibat naman na sumpa. Isa na sa itinuturing naming na sumpa ay ang hindi kami mabubuhay kung walang dugo na iinumin. Sa dugo napadepende ang lahat sa amin.