Inarizaki Captain Novels & Stories

Pambihira tong batang 'to pano niya nakuha ang mga impormasyon na ito. "Pa- panong?" "Sir Jacob sila lang po ang mayroon ng ganyang klase ng kutsilyo,scroll niyo pa po,Makikita niyo po jan lahat ng mga iba't ibang klasi ng weapons,nakita po yan sa loob ng Hanzai Academy doon sa Japan noon."tugon nito na seryosong seryoso ang mukha at nakatingin lamang saakin habang sinasabi saakin ang mga impormasyon."tignan mo po ang list ng mga estudyante na nakulong noon sa Hanzai Academy."Tugon nito saka tinignan ko ang lista na ng mga pangalan na nasa baba ng litrato.

May ibang lalaking naka itim pa ang lumapit sa akin at agad akong pinalibutan, ganoon si Nexus. "Captain Sierra. Ako na ang bahala sa mga VIP. napaalis ko na sila!" rinig kong sabi ni Commander Nazi kaya mas lalo akong nakampante dahil wala na dito ang pamilya ko. Sabay-sabay silang sumugod sa akin kaya naman ay bahagya akong napaatras dahil sa bilis nilang kumilos. Mukhang dumaan sila sa matinding training at hindi sila basta-basta! Agad kong sinuntok ang isa at napaatras naman ito, nakita kung akmang babarilin sa likuran si Nexus kaya naman ay agad kung ikinasa ang baril ko at binaril ang lalaking planong barilin siya mula sa likuran!

Aniya at umalis na sa harap ko. Hinawakan ni Captain ang braso ko nang magtangka akong sumunod sa gawi ni Sir Hernandez. Napa-upo na lang ako sa kakaiyak at panghihina. Wala akong ibang iniisip kundi ang mga posibleng mangyari kay Akiro pag hindi pa siya nahanap agad. "Captain si Akiro. . ." Umiiyak akong tumingin kay Captain.

Nakahanda na rin ang tatlong chopper na kanilang sasakyan. Isa isa ng nagsilabasan ang mga tao mula sa loob ng kweba. Unang nailabas mula sa kweba ang walang malay na captain.Pangatlo sa mga lumabas si Erc akbay ang sugatan at nanghihinang Kazumi.

bati ko bago iniabot ang regalo ko. “Nako, salamat, Tashi. Nag-abala ka pa,” aniya. Ngumiti lang ako sa kaniya. Hindi naman kami ganoon ka-close kaya hindi ko rin alam kung anong sasabihin dito. “Tashi!” Agad akong nginitian ni Captain De Guzman na wala ring flight ngayon. “Aba, si Tashi ba ang ipinunta mo rito? Hindi mo man lang muna ako binati,” sambit ni Captain Jaguar sa kaniya kaya natawa lang siya.

Lalong nagliyab ang pagnanasa sa pagitan namin ng labasan ako. He taste it.."delicious.."saka siya tumayo at hinatak ako paupo.. Hinubad niya yung suot niyang pang baba at saka tumambad sakin si Captain Lucas Yoo! Mygaaad! Ang laki! "Fuck! Its huge!"bulalas ko. He smirked. His general is proudly straight in front of me.. Hinawakan niya ang ulo ko at iginaya sa pagkalalaki niya..it's not a junior. It's a fucking jumbo ugh..

Ilang minuto pa muna akong naghintay dahil ramdam ko pa rin ang presensya ng dalawa sa likod ng nakasaradong pinto. "Eavesdropping huh." komento ko habang dina-dial ko ang numero nung kaibigan ko. Ilang segundo ang lumipas nung pumailanlang ang boses ni Kian. "What is it!?" Galit na tanong nito. I rolled my eyes. "Benz Colminares, Andrian Salvador. Find any information about them and I want their business to be crash first thing in the morning." Binaba ko ang tawag ng hindi hinihintay ang sagot ni Kian. "I will make sure, you get the justice you deserve, Carina."

Napatango si Sapphire bilang tanda ng pag-unawa, habang wala sa sariling tinusok ang isang fermented rice ball at kinagat ito. Ngunit bigla niyang napansin si Captain Lin na nakaupo sa tapat niya, tumayo nang biglaan at tinitingnan ang nasa likuran niya na tila hindi makapaniwala, " young Master." Napatigil siya, may tinawag na "Master" si Captain Lin. Hindi pa man siya nakakalingon para tingnan kung ano ang nangyayari, isang malakas at makapangyarihang braso ang biglang pumalibot sa kanyang baywang.

Nanginig ang buong bundok nang bumukas ang pasukan ng kuweba. "Ano ang nangyayari?" Nagulat si Ono habang pinagmamasdan ang pag-inog ng buong kuweba. "May isang tao na may sinalakay ang aming kampo, Kapitan Jiro!" ulat ng isang subordinate.

Napapikit siya saglit. "Captain?" Napalingon siya. Naroon si Captain Prescilla, ang kanyang second-in-command, at kitang-kita sa kanyang mga mata ang pag-aalala. “Jal, kailangan mong magpahinga.” Lumapit ito at maingat na tinignan ang kanyang mukha. “Ikaw na lang ang natitirang malakas sa atin. Kung bumagsak ka rin, paano na tayo?”