Ink Demon Novels & Stories

Pagod siya—hindi dahil sa sakit, kundi dahil sa lahat ng ibinigay niyang tiwala, lakas at emosyon kay Demon kanina. At sa isang sulok, nakaupo ang lalaking iyon. Si Demon. Kilalang-kilala sa malamig na ngiti, sa mga matang walang bahid ng awa, at sa presensiyang kayang manipis-pisin kahit pinaka-matapang na kaluluwa. Nakadi-kwatro siya sa upuan, ang isang kamay ay nakasabit sa likod ng sandalan, habang nakalawit sa mga daliri ang sigarilyong unti-unting nauupos. Ang kabilang kamay niya ay nakahawak sa isang baso ng mamahaling alak na parang tubig lang sa kanya.

Naupo ang kaniyang Ina sa kaniyang tabi. "Mom, I heard the High Priest visited before. Mayroon ba siyang sinabi sa inyo?" Luna looked at him confused. "Bakit mo iyan naitanong?" Trevor sighed. No one will help him if he will keep it himself. "Last night, I dreamed about meeting a demon. He is pale and his aura is dark. His eyes are scary." He start fidgeting his fingers. "I hear a lady begging someone to spare her life. She said she will do anything for them. The demon said a life for a life--"

Pero paano naman ako? Iwinaksi ko ang mga iniisip at sinimulan na lamang linisin ang kwarto. I can remember everything that happened in every corner. And Fifth's eyes won't leave my mind even for a bit. He's so scary, he looks so eager to kill. Sa itsura niya at pangangatawan, it's given but Mr. Henson almost have the same built yet he looked helpless. I was horrified of what happened to me but I think I am more horrified of what Fifth can be, when he's mad. He can turn into a monster, someone who can kill. The thought sent shivers down my spine.

“Kahati na lang kaya nating ibigay sa kanila. Ang kalahati ay maaaring dagdagan ng may sira na defective goods." “Huh? Paano kung masabi nila ang pagkakaiba?" "Kung masasabi nila ang pagkakaiba..." Si Burning Beard ay sumilay ng isang tusong ngiti habang sinabi niya, "Pumunta ka at palayain ang 'Demonyo'. Matagal na siyang grounded. Oras na para palayain siya para manghuli." Si Demon ang lalaking unang nakaranggo sa underground boxing.

Mahahaba ang nga biyas at braso, para bang isang character sa horror na cartoons kung ihalintulad ni Clark noong bata pa siya. “Kapag ba namatay ‘yang asawa mo, hindi mo rin ipapalibing?” Makahulugang tanong niya. “Bakit naman hindi niya ipalilibing? Mamamaho ‘yon!” Sagot ni Wilson na lalong nagpatawa kay Clark. Sa isip ni Clara ay para siyang nanonood ng dalawang demonyo at hindi niya maiwasang tayuan ng balahibo.

"Walang hiya ka." "Don't you get it, half-sister? From the word demonstrated, demon is there and that's you." Dinampot niya ang tinidor at akmang isasaksak 'yon sa akin nang umalingawngaw ang sirena hanggang marinig ang paghinto ng apat na police cars. Agad na namilog ang kanilang mga mata sa gulat at aalis na sana pero umentrada na ang mga pulis.

saad nito. Dahil sa kanyang sinambit na hindi na niya alam if anong kayang gawin niya ay tila natakot ako para sa aking sarili. Oo, mayaman na tao si Damon, gaya ni Kuya Mon, kayang manipulahin nito ang lahat, what if kunin niya ang lahat sa akin? ©Baddie_Cutie8

Damn! Too, bad. Hera.

Maliban sa ito ang pinakamayaman sa buong siyudad ay magaspang ang ugali nito; madalas pa nga itong maihalintulad sa demonyo dahil wala itong awa, lalo na sa mga kakompetisyon nito sa negosyo. Hindi siya makakapalag kung bigla na lamang itong magalit sa kanya kapag nalaman nitong hindi siya si Alysa Garcia. Nagpalipas pa ng sandali ang dalaga at tinuyo ang kanyang mga luha bago bumalik sa loob ng kabahayan. Sinigurado niyang hindi mahahalata ng kanyang ama at ina ang luha sa kanyang mga mata. Nakaupo na ang kanyang mga magulang sa hapag habang kinakain lahat ng pagkain na niluto niya. Madalas naman na wala ang kanyang Ate Alysa dahil model ito at maraming dinadaluhang mga party.

Hinayaan kong malunod ako sa kaniyang amoy, at hindi man lang napansin na nagagawa ko ng sabayan ang kaniyang paggalaw doon. “Mister—” “It’s Damien Vaughn Vittori for you, angel.” Kinagat ko lang ang kaniyang leeg bilang sagot, dahil tila lumulutang na ako ngayon. Sigurado ako kaninang medyo nasa tamang pag-iisip na ako. Kaya lang ngayon ay parang lumulutang na naman ako. Dahil ba ‘to sa ginagawa namin ngayon, o sadyang bumalik lang ulit ngayon ‘yong epekto ng drugs sa akin?