Insulted Quotes Novels & Stories

Sa gulat niya yata hindi ito nakapagsalita at nakatitig lang ito na parang nakakita ng multo. "Close your mouth, am I that handsome enough. Don't make it too obvious," nakaka-insulto kong dagdag pa sa kanya. Hindi ko na dapat ginagawa pa ito dahil wala naman na kami pero sa nakikita ko para akong sinasakal na ewan. Masakit sila sa mata and I need to do something. Kitang kita sa kanyang mga mata ang gulat, hindi ko alam kung guni guni ko lang ba or what pero nakita ko kasing pumatak ang luha nito.

Pero 'di ko maiwasang masaktan tuwing makita siyang ganyan. Lalo na kapag pabalang ko siyang kausapin tuwing kinakusap niya ako. "Sorry," sabi ko nang nakayuko. "Okay lang, deserve ko naman…" malungkot niyang sabi habang nakatingin na sa 'kin. “You can insult me whenever you want. I don't get mad because…because I deserve all of it.” Hindi ako nakaimik. Parang naninikip ang dibdib ko.

"No offense, but maybe you just got lucky. I can't imagine anyone else looking at you twice, not when there are women who actually have class, beauty, and something to offer." Gusto ko siyang supalpalin, tadyakan, o 'di kaya ay ingudngod kahit saang kanal ang bibig niya, ngunit ang mga insultong galing sa kaniya ay sapat na para mas mangibabaw sa akin ang hiya. Hiya dahil kahit masakit ay puro katotohanan ang nanggagaling sa kaniyang bibig.

Walang pag aalinlangang tumama sa kanya ang kanyang mga salita. Ang lakas ng loob ng isang hamak na mahirap na insultuhin ang kanyang dignidad? Hindi lang iyon, nagkaroon pa siya ng lakas ng loob na bastusin ang kanyang galing sa kama. Ito ay hindi katanggap tanggap! Walang paraan na matatanggap niya ang gayong insulto sa pagkakahiga. Kailangan niyang pagbayaran siya para sa kanyang mga masasamang salita.

Nalukot ang buong mukha ni Paul, para bang tinamaan ng insultong hindi niya inasahan. “I’m not that kind of person!” iritadong ani niya rito, halos mabasag ang tono ng boses sa pagkadismaya. “Really—” sagot nito, ngunit puno ng pang-aasar ang tono, para bang sinasadya pang patuloyin ang init ng ulo niya.

Mahina siyang natawa na sobrang nagpa-insulto sakin. "Ganyan ba kita nakuha?" He chuckled again.. "I'm sorry woman...but I'm done to you..I didn't fvck woman multiple times..it's disgusting" Umalis siya sa pagkakababaw sakin.. halos walang kurap naman akong nakatingin sa kisame.. I feel insulted...agad kong kinuha ang damit ko at isinuot iyon.... "Umuwi ka na!!" Madiin na sabi niya..

dikdikan niyang sabi sakin. Kung malapit lang siya baka nasampal ko na siya. "Wala naman akong pake kung di mo ako tawaging ate, hindi naman doon binabase ang respeto e, matagal ka ng walang respeto, hindi lang sakin pati na sa sarili mo!" Insulto ko rito.

"You've insulted me a lot of times, Mr. Montreal! Dalawang beses na inalok mo akong maging babae mo! Akala mo ba ay katulad ako ng ibang babae na mabilis pa sa alas kuwatro na tatakbo sa kadungan mo, dahil lang sa sinabi at alok mong iyon?! Akala mo ba mapa-flatter ako?! D*mn you! Ibahin mo ako! Pinapalagpas ko ang lahat kasi alam kong may kasalanan ako sa iyo noon." Tumigil ako at humugot ng hangin. "Naiintindihan ko naman na may galit ka sa akin, handa naman akong tanggapin ang lahat ng sumbat at sisi, pero 'yong pang-iinsulto mo?! Ito?! That's plain bullsh*t! Ibang usapan na iyon! Sobra na! No one deserves to be treated that way! You're making me feel like I'm a whore! A slut! Kung makapa

Nakahanap siya ng butas para gantihan ang pang-iinsulto ni Winona sa kanya. “Hindi kami umabot sa ganon.” “Talaga ba? Eh, ano ang ginagawa niyo? Nagrorosaryo? Nagtitinginan? Eh ‘di ikaw na ang banal,” napangising ganti niya sa babaeng kaharap. Namula naman ang mukha ni Winona sa magkahalong pagkapahiya at sa insultomg natanggap.

Pagkatalikod ko ay narinig ko s'yang tumatawa ng nakaka-insulto. "Uto-uto," aniya.