Intertwined In Tagalog Novels & Stories

“You don’t know how long I’ve wanted this. I’ve thought about nothing else, waiting forever to be right here with you like this. Ang mahawakan at maangkin ka.” Napatingala siya at napaawang ang labi nang sumubsob ito sa kaniyang leeg, pinatakan iyon ng maliliit na halik, at paminsan-minsa'y bahagyang kinakagat na nag-iiwan ng pulang marka. “U-ugh, R-Rafi . . . ”

Malayo na ito sa pinangyarihan ng landslide. Nakita sila ng mag-asawa na posibleng may-ari ng bahay. Mabilis silang sinaklolohan ng mga ito. "Dumanon kayo, apo!" sabi ng lalaking matanda na ibig sabihin ay tuloy kayo rito. Ilocano ang karaniwang linguwahe sa Baguio City. Agad naman nagdala ng basahan ang matandang babae at isang maliit na palangganang tubig.

another reporter asked. Itinaas ko ang wedding finger at middle finger ko nang sabay. "This two finger is the hardest to separate among the other fingers. That's how I define my relationship with them. We're inseparable cousins." I demonstrated kung gaano kahirap paghiwalayin ang dalawa. "See?" May mga gumaya sa akin at halos lahat ay tumango at may ilang tumawa.

sabi niya sabay tawa at nagpatuloy naman sa pagsasalita, "Kaya siya open kasi may mga pagkakatao mo na alam mo na alam ko rin. Gaya nito, alam ko na Captain ka ng basketball team, alam mo rin na Captain ka ng basketball team. Gets mo?" Tumango naman ako sa kanya at nagpapatuloy na naman siya sa pagke-kwento, "Tapos ang pangalawa naman ay tinawag na hidden or close. Kaya siya tinawag na hidden is because may mga pagkakatao mo na alam mo pero hindi ko alam kung ano 'yun. Ang pangatlo naman ay ang Blind Area —" "Grabe 'no? Ang bintana, blind na pala ngayon?"

At sinalinan siyang muli ng bartender na siya niya muling tinungga ng buo at walang pag-aanlinlangan. “Another.” Tungga. “Another.” Tungga. “A—” Hindi natuloy ni Stefan ang kanyang sasabihin nang biglang may humawak sa kanyang balikat. “Woah! Woah! Chill, bro. Don’t be in a hurry. Hindi ka tatakasan ng alak,” wika ng isang lalaki na biglang sumulpot sa kanyang tabi.

paliwanag nito "Ayaw mo ba dito na lang? sa Cebu sa probinsya para malapit lang kitang madalaw." suhestiyon ko dito "Baka may makakita pa sakin doon, makarating pa kila mommy." "Ikaw bahala, pero nakikita ko parang hirap ka sa pagbubuntis mo eh nag aalala ako sa kalagayan mo" turan na pag aalala ko.

🎶🎶🎶🎶 Akala ko ikaw ay akin Aswang ka pala sa aking paningin Ngunit ng ikaw ay yakapin Naging aso ka sa dilim Ninais kong mapalapit sayo Ninais kong hawakan ang itlog mo Ngunit ayaw mo sa mga diskarte ko Kaya ako ay nasipa mo Itlog mo ay aking dinakmal Kasama ang kasingkapal na mukha ko Ngunit ako pala ay naging isang hangal Naghahangad ng itlog mo

) Napalingon ako sa tinitignan kong babae at nawala na siya kasama ng mga babaeng kausap niya. Paano ko kaya siya makikita ulit? Keith, parehas pa kami ng pangalan. "Anong nangyari sa'yo?" tanong ni Jung sa akin at isa sa barkada ko. "Oo nga, natulala ka na akala namin napa-ano ka na!" sita naman ni Kim sa akin inakbayan nila ako. Silang dalawa ang halos kausap ko dahil, gumagamit kami ng salitang Tagalog.

"HUH?" Saglit akong natanga habang pinoproseso ng utak ko ang nangyayari. Nasa kama ako at kaharap ko naman ngayon ay siya, na may pilyong ngiti sa labi. Tapos kani-kanina lang ay magkadikit ang mga labi namin, tongue in and intertwining. Loading.... Loading...... Loading............ WHAT THE F*CK DID I JUST DID?!

Umiiyak na sabi nito. "Tingin mo maniniwala ako?" "Hindi pa ba sapat ang pagpunta namin ni Maru sa Tagaytay? Ang lugar na yun ay nagsilbing tahanan naming dalawa. Saksi ang lugar na yun kung gaano namin kamahal ang isa't isa." Lumapit ito sa akin at lumuhod. "Kaya nagmamakaawa ako sayo M-mara. H-hayaan mo na k-kami ni Andrew. Kami talaga ang nagmamahalan. Please Mara please..." pagmamakaawa nito habang nanatiling nakaluhod.