Into The Woods Big Bad Wolf

Kematian kedua orang tuanya membuat Maria murka dan berniat untuk balas dendam pada orang-orang yang menghabisi mereka. Sampai tanpa sadar Maria pun berubah menjadi seorang monster yang begitu mengerikan sampai orang-orang yang ada disekitarnya pun takut melihat Maria. Sebenarnya siapa Maria, kenapa Maria bertaring dengan kuku-kuku tajam yang siap melahap, siapa saja yang ada dihadapannya? Akankah Maria tau kebenaran tentang dirinya, bisakah Maria menerima jati dirinya?

"Silvia Ironwolf, for your crime of murder, you will be forever banished from the Packs," Omega Rovit intoned. Another humiliation. To have my fate read out to me by the lowliest member of the Ironwolf Pack while all the others turned their backs. Rovit was loving it. He had worshipped Jedan. He leaned forward, his face close to mine, his spit landing on my face, "And if you ever return to the Wildlands," he finished, "You will be torn limb from limb, your remains fed to the vultures." If my hands had not been bound by the leather mitts, shackled together with silver, I would have ripped his sneering face from his skull and fed that to the vultures. My nails scraped against the soft leather interior of the mitts. My iron nails. The pack guardsmen blunted many tools before giving up on removing the iron from my fingertips. The iron was part of me now. They said that Jedan was barely recognizable when they found him. They said that the iron was a curse that had been bred out of the pack centuries ago. They said that it was my curse that killed Jedan, future Alpha of Firewolf. It was Jedan's inability to understand 'No' that killed him. Now I will be punished. Banished forever from my pack, from the Wildlands. From my love, Vuko. The brother of the man I have slain. * Four years later and the Wildlands packs face a grave threat to their existence. Vuko, the reluctant Alpha of Firewolf, believes they need Silvia if they have any chance of survival. *He* needs Silvia. Will Vuko find Silvia? Will Silvia forgive the packs for the injustice done to her? Is she truly cursed? Are Vuko and Silvia destined for each other?

"หัวใจของฉันมันอาจจะหมดรักนายไปตั้งนานแล้วก็ได้กระทิง ที่ผ่านมามันอาจจะเป็นความรู้สึกผูกพันธ์ ฉันถึงยังอยู่กับนาย" "เลิกรักผู้ชายคนนั้นได้ไหม กลับมารักฉันเหมือนเดิมเถอะนะ ผู้ชายคนนั้นรักเธอได้ไม่ถึงครึ่งที่ฉันรักเธอหรอกนะ" "แต่เขาไม่เคยทำให้ฉันต้องเสียใจหรือร้องไห้เพราะผู้หญิงเหมือนกับที่นายเคยทำกับฉันนะกระทิง" เธอเจ็บเพราะเขามามาก ไม่อยากกลับไปเจ็บซ้ำ ๆ เหมือนเดิมอีกแล้ว

ชนะมาทุกแมตซ์ แกร่งสุดไม่ว่าจะสนามไหน แล้วสนาม FWB นี้ล่ะ ใครรู้สึกก่อน คนนั้นก็ย่อม...เจ็บก่อน เพราะฉะนั้น ต้องห้ามรู้สึก! เกินเพื่อน...นั้นไว้ให้ดี ๆ “ถ้าไม่ให้เป็นเพื่อนกันแล้วมันเป็นอะไรได้อีกวะ”

He was the next Alpha and she was a refugee who sought refuge in the wrong pack. Samantha was fated to Alex (the future Alpha of his pack) She was mistaken to be the daughter of a rogue when she went to seek refuge in the Yellow moon pack. They accepted her but she had to work as a servant in the pack to earn her keep. Alex later discovered she was his fated mate and did not reject her at first, in fact, he accepted the moon goddess's match. They had mated but he never claimed her to complete the bond. On her 21st birthday, he proposed and all was going well until tragedy befell the pack and he was forced to mate and mark Hilda (the daughter of his father's beta) for protection and the survival of the pack. Eventually, Alex finds out he has made a big mistake and tries to find a way out of the fate he has created for himself. Unfortunately, werewolves mate for life. He tries to win back Samantha's trust and end his marriage and relationship with Hilda. This will be a difficult task because there are rules but Alex intends to break every single one of them to get his fated love back. *Warning* If you are too emotional and can't handle emotional roller coasters, angry and sad moments, being foolish for love, then this book is not for you. Skip it and spare me angry and mean reviews simply because certain things didn't go how you wanted or hoped. WRITING IS AN ART it is created to stir up emotions and entertain. Creation is hard and I put a lot of time and effort into writing this story. I hope my effort is appreciated and respected. Thank you*

จากลูกคุณหนูเย่อหยิงต้องตกมาอยู่ใต้ปกครองคนเถื่อน เธอเกลียดที่เขาหลอกลวง และสักวันจะต้องได้เอาคืนเขาอย่างสาสม

Actions take place in a world similar to ours. A kind girl took pity on an animal she didn't know was a werewolf and she took an adventure for herself. This triggered a chain of unforseen events that radically changed the fate of the heroes. Playing with the wolves can be extremely dangerous, but who knows what the gods who dominate their world have in store for the end.

“ทะทำบ้าอะไรของนาย!” / “ก็เธอบอกว่าฉันจะไปมีอะไรกับใครก็เชิญ ตอนนี้ฉันอยากมีอะไรกับเธอจนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว”

“The queen of the wolf clan is the one who decides the position of the King.” Whoever that person is, as long as it is the one chosen by the Queen, he will become King in the future. The enemy who killed her parents is also the person she loves. A war for power. Conspiracies where in the end, the winner is also the loser.

คนอย่างอีแอมแปร์ ถ้าอยากได้ใครแล้วก็ต้องได้ ฉายาของฉันคือ 'อีแอมร้อยผัว 'มันก็ไม่แปลกที่ฉันจะได้ฉายานี้มา ก็ฉันขายตัวหนิ แต่นั้นมันเป็นแค่อดีตที่มันเลวร้ายสำหรับฉัน ปัจจุบันฉันเลิกขายตัวแล้ว เพราะเจอรักแท้ 'เจ้าป่า' ฉันจะเอาพี่มาเป็นผัวฉันให้ได้คอยดูสิ ความรักของฉันมันต้นเริ่มขึ้นตั้งแต่วันนั้น ฉันโดนโจรกระชากกระเป๋า แล้วพี่ป่าก็คือคนที่วิ่งสี่คูณร้อยไปเอากระเป๋ากลับมาให้ฉัน พร้อมกับกระทืบไอ้โจรคนนั้นจนน่วม ฉันยืนมองพี่ป่าที่กำลังกระทืบไอ้โจรนั้นอย่างชื่นชม จู่ๆ ใจฉันมันเต้นรัวไม่เป็นจังหวะ เหมือนฉันมองเห็นแสงออร่าพุ่งออกมาจากตัวเขา พี่ป่าเดินกลับมาหาฉันพร้อมกับกระเป๋าของฉันที่ไอ้โจรคนนั้นกระชากไป "อ่ะ ทีหลังก็เดินให้มันระวังๆ คนสมัยนี้ยิ่งไว้ใจไม่ได้" ใบหน้าหล่อเหลาเคร่งตึงมองมาที่ฉันเหมือนกำลังดุฉันอยู่ "ป่าจ๋า^_^" "อะไรของมึง" "สนใจมาเป็นผัวหนูไหม ทดลองเอาฟรีสามเดือนก่อนก็ได้ นะๆ" พี่ป่าขมวดคิ้วมองฉันอย่างแปลกใจ แล้วก็เอากระเป๋ายัดใส่มือฉันก่อนจะรีบเดินหนีฉันไป ทั้งที่รู้จักกันมาเป็นปี ทำไมฉันถึงพึ่งมาชอบเขาเอาตอนนี้นะ หลายวันผ่านไป..... "ป่าจ๋า" ฉันเรียกชื่อเขาเสียงหวาน พร้อมกับเดินไปที่โต๊ะทำงานของเขาฉันโน้มตัวลงให้เขาได้มองเห็นน่าอกตู้มของฉันได้เต็มตา แต่!! คนตรงหน้าฉันกลับไม่สนใจ เขาทำเมินไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมามองฉันเลยสักนิด นมอยู่ตรงหน้าไม่คิดจะมองเลยรึไง เป็นเกย์ไหมวะเนี้ย!! "ออกไป!! กูจะทำงาน" น้ำเสียงเย็นชาพูดสั่งฉัน "ทำไมป่าไล่แอมแบบนี้ละ หื้ม ไม่น่ารักเลยนะ^_^" "มึงนี่มียางอายบ้างไหมวะแอม ออกไปกูรำคาญ" "ขอเอาทีนึงแล้วแอมจะกลับ^_^" ฉันพูดพร้อมกับส่งยิ้มหวานให้พี่ป่า