It's Too Cold For You Here นิยาย & เรื่องราว

I need to calm baka may magawa akong hindi maganda pag magkataon. " Let's not waste our time here. Malapit na din mag flag ceremony. " Nauna ako sa kanila, sumisigaw yung babae kinukuha ang atensyon ko pero di na ko nag abala na tumingin sa kanya. I have to stay away from any dramas and troubles I have a bad temper. I become someone else kapag nauubos ang pasensya ko.

Hoping na pagkalabas ko sa lugar na yun ay makakahingi ako ng tulong pero nagkamali ako. It was raining, madilim at kung iisipin ko ang oras na nasa 1 or 2 am na dahil sa sobrang dilim. I can't see clearly but one things for sure kailangan kong tumakbo. My body is feeling cold because of the air but also I'm feeling hot. Sa tingin ko ay dahil sa pinainom nila.

Kanina galit na galit yan ngayon as in sobrang lamig na. Mas malala pa!

“Ang init dito. Sira yata ang aircon. Doon tayo sa labas.” “Mainit?” e konting-konti na lang ay maninigas na siya sa sobrang lamig. Malalim siyang napabuntong-hininga. Nababaliw na yata siya. Bakit ba niya hinintay na hahalikan siya nito?

Sino ba naman ang hindi ma-eexcite kung kasama mo sa ganito kagandang lugar ang lalaking mahal mo. Taglamig dito pero wala pa ding nyebe. Sa sobrang lamig dito kailangan namin ng double-doubleng damit at makapal na jacket. Para kaming nasa loob ng freezer na nakatodo ang level ng lamig. Na kapag humihinga ka ay literal na umuusok ang bibig.

"Pwede bang lumabag ngayong araw? I want to hold your hand like this." Napakurap-kurap siya at agad na nag-init ang kanyang mukha. Kuhang kuha talaga nito kung paano siya pakiligin. Tumikhim siya ng ilang beses at hindi nagpahalata. "Hawak lang naman diba?" Unti unting sumilay ang tipid na ngiti sa labi nito bago tumango. "Yes. Hawak lang pero pwede ding higit pa doon. The weather is too cold. What do you think?"

Kahit sarado ang mga pinto at bintana, malamig pa rin ang pakiramdam. Ang totoo, masyado lang talagang malaki ang kwarto niya. "Tiningnan ko na ang weather forecast sa cellphone ko. Patuloy na bumababa sa timog ang malamig na hangin. Sa Bagong Taon ngayong taon, malamig at maulan ang panahon. Kapag wala ako sa bahay, magsuot ka ng mas makapal na damit at huwag kang magkasipon."

Kung magtatrabaho ako sa kaniya ng ilang taon pa makakaipon ako para sa negosyo kong nalugi. Sasagot na sana ako ng tumunog ang elevator at bumukas na ito. Natutop ko ang bibig ko ng umusok sa loob ng lugar na ito. Grabe! Sobrang lamig at pwede kana magstock ng pagkain dito o magtinda ka ng yelo. “Anong lugar 'to? Bakit sobrang lamig!” reklamo ko at niyakap pa ang sarili. Sa suot ko ngayon tiyak na hindi ko kakayanin ang ganito kalamig. Lalo na't mahina ako sa ganito at mabilis ako magkaroon ng sakit.

Wala sa sarili akong napatango kaya tumawa sya ng mahina bago hinaplos ang kaliwang pisnge ko. "It's cold out here, see you tomorrow, my love."

"Artia, tumayo ka muna diyan." "Bakit ba?!" Iritado kong tanong. Itinuwid ang katawan pero nakahaging patagilid parin. "Itutulog ko na ito. Kung hindi mo naman ako bibigyan ng kispirin or yakapsul matutulog nalang talaga ako." "You said you're cold?. You need to stand so you can cover yourself with blanket." "Humiga ka nalang sa tabi ko tapos yakapin mo ako para hindi ako lamigin."