Novelas y relatos de It's Too Cold For You Here

Balot na balot ang buo kong katawan dahil sa hindi ko inaasahang pagbabago ng klima sa lugar. Panahon ngayon ng tag-lamig. Mabuti at nakapaghanda ako ng iilang gamit na naaayon sa temperatura dito sa America. Panibagong yugto ito ng buhay ko at panibagong mga karanasan rin. Sana naman ay masasanay akong maninirahan ngayon dito kahit na alam kong hindi ako dito nababagay. But I have to fit in because this is what I'm supposed to do.

Tanong nito. Tumango ako ng hindi ito tinatapunan ng tingin. “Isa na rin ‘yan, mas lalo nasa Oymyakon tayo, napa lamig dito mabuti at kumagat pa ang heater dito. Kaya hindi natin nararamdaman..” sagot ko.

Masyadong malakas ang pagbuhos ng niyebe ngayon kaya mukhang ang kotse lamang nila ang bumabyahe sa gitna ng pag-ulan ng niyebe sa kalangitan. Bahagyang napayakap si Jade sa kaniyang sarili. Kahit na nakasuot na siya ng makapal na kasuotan at ang kanilang sasakyan ay mayroon na rin na heater, ramdam niya pa rin ang malamig na klima. Sa kaniyang palagay ay mas malamig ang kaniyang nararamdaman sa kadahilanang mag-isa na naman siya sa kaniyang kaarawan.

pagkausap ko sa sarili. Humiga na lamang ako sa malaking sofa sa ibaba, ni hindi ko n nagawang magpalit ng damit dahil ang maleta ko ay nasa itaas na. Natatakot akong bumalik at baka maakit akong humiga sa kama dahil ramdam ko na ang pagod ng katawan ko.

Nanginginig ang kanyang katawan habang inaabot niya ang zipper ng kanyang suot, pilit itong hinuhubad. Marcus’s voice shot out, firm but laced with panic. “No. Don’t do that here, Snow.” “I can’t take it anymore! The heat—it’s suffocating me. Every second that passes, it gets harder to breathe,” reklamo nito, nanginginig ang mga kamay habang sinusubukang alisin ang telang kumakapit sa balat niya. “Please... is there no way to make it colder in here?” desperadong tanong ni Marcus.

Hinihingal kong binagalan ang pagtakbo, catching my breath immensely. The cold wind bore in my skin. I shivered as it touched me. I was wearing a black sando with a light-weight leggings so it was easy to get cold, and that’s why you need to run faster so that you will heat up more than how the temperature seeks you. I was doing it, alright, napagod lang ako dahil kanina pa ako nagjojogging dito.

Makapal na ang kanilang kumot pero siya ay nanginginig pa rin sa lamig. Ang kaniyang kalusugan has never been very good, her body cold is severe, and her hands and feet are always cold. Kapag panahon ng tag-lamig, kahit na ang kanilang buong kwarto is heated, kapag hinawakan mo ang mga paa at kamay ni Carmina ay malamig pa rin ang mga ito.

Tanong ulit ni Blaire at yakap nito ang sarili dahil medyo malamig dito sa labas at manipis lang Ang suot nito mabuti na lang at walang tao sa paligid at kakaunti pa lang Ang Bahay na narito. "It's cold here. Pumasok ka na sa loob." Sabi nito at akmang bubuksan Ang pinto ng kotse niya. "Pumasok ka na sa loob. Baka magkasakit pa." Pero kinunutan lang siya ng noo ni Blaire at tinignan.

Wala kaming kahit anong suot kaya malaya kong nararamdaman ang init ng kaniyang katawan sa ilalim ng puting kumot na tanging pinagsasaluhan namin. “Don’t leave, Isles... it’s still so early,” I whispered, still trying to warm myself using his body heat. Sobrang lamig hindi lamang dahil sa aircon kundi talagang sa panahon. Mahamog pa rin sa labas dahil sa buong gabing pag-ulan.

Muli nitong h inawakan ang kanyang kamay… mabagal na naglibot sa kahabaan ng Fifth Avenue. More snow fell in a dramatic way, at least in her perspective. Tumingala siya at inalis ang glove sa isang kamay para saluhin ang mga patak ng nyebe. “You might have frostbite.” “Hindi pa naman sobrang lamig. Saka nasanay na rin ako sa klima dito,” wika niya. Hinayaan siya ng asawa.