Novel & Cerita It Was Fun While It Lasted

"We don't know, people we met were fighting battles we don't know about. Mukha lang silang malakas sa panlabas pero durog na pala sa loob tapos paglalaruan lang? For what? For the idea of fun? Well it's not fun for me at all. People are human beings not a toy to be played when someone is bored or has nothing to do with their life. We have feelings, we can feel pain. Kaya ikaw, payo ko sayo wag kang gumawa ng mga bagay na alam mong makakasakit ka. Nasa huli ang pagsisisi." "Hala Ate na real talk mo ako doon ah. Pero sa true lang tayo Ate, pak na pak yung mga sinabi mo sa kin. Meron kasi talagang mga taong ganun ang konsepto nila ng 'fun', kahit din naman funny. " Ngumiti ako sa kanya. Now tha

Magsasalita na yung host. "And we are now down to our LAST GAME." panimula niya. Nalungkot naman kami sa sinabi niya kasi parang nakakabitin naman na last game na agad.. Wala bang extension? Pero okay na din yun, ang lagkit ko na din kasi. "Wag kayo malungkot! Mas mag-e-enjoy kayo after nito!" sabi pa niya at natawa ng bahagya bago nagpatuloy. "So for our last game.. This is what we called..

"To the power couple, then. Cheers." Nag-cheers kaming tatlo. At sa loob ng ilang oras, nawala ang lahat ng "what-ifs." Hindi na business, hindi na merger, hindi na ang mga banta. It was just us, enjoying the night, the music, and the realization that we were standing on top of the world.

May suspense sa mga ngiti ni Harlene, ang mga mata niya'y namamasyal sa paligid. "When 12 midnight came and the music fades away, the man or woman in front of you will gonna be your destiny. So exciting, right?" napapatili pa ito sa harapan, malawak ang ngiti niya habang kinukumbinsi ang mga naroon sa huling pasabog na ihinanda nila. "Let's start this, everyone. Good luck and have fun!"

Pinaghila ulit kao ng upuan bago ito umupo sa katapat na upuan. Sa mga maikling panahon na magkasama kami ni William ang magaan ang lob ko dito. Hindi naman ito mahirap pakisamahan dahil mahilig ito mag open up. Mahilig kasi itong magkwento dagdagan pa na magaling itp magdala ng usapan. Di kasi ito boring kasama may sense of humor din at masarap pakinggan kapag nagsasalita. Hay! William ano ba tong iniisip ko. Masaya lang kasi itong kausap.

Hindi niya na lang ito pinansin pa at binaling na lang ang tingin sa unahan. Sampu silang laman ng van ngunit sila lamang tatlo ang gising. Mukhang napagod ang mga ito sa naging activity nila. Siya rin naman pagod din, e. Pinangako niya na sa sarili niya kanina na hindi na siya uulit pa rito. She will never return to this place to play those activities again. Akala niya exciting, exhausting pala.

Hindi nakatakas sa pandinig ko ang pagdiin nang boses n'ya nang bigkasin ang tawag sa ina. We spent hours painting. I had fun. Somehow, unexpectedly, I did. That goes on for days. We spent days together. We paint, shared stories, well, it was him who shares stories about his life. About what he wants and his thoughts and hobbies. I lost track of time.

pangaasar pa nito. "Lahat talaga sayo ginagawa mong katatawanan." ani ng dalaga. It was fun to be with Jaile. Madaldal siya, funny, jolly, napaka annoying. Hindi ka ma boboring kapag kasama mo siya para bang laging may dalang topic kasi di maubos ubos ang usapan at kwentohan.

Uuwi na kami bukas at sabi niya lubos-lubusin na namin ang pagstay namin sa Manila baka ibang bansa na naman ang pupuntahan namin. Oo last na namin pero parang huling buhay ko na ito ngayon. Langya talaga itong lalaking ito na ngayon patawa-tawa lang samantalang ako, malapit na akong maihi sa panty sa kakasigaw.

And when it rains 🎵 On this side of town it touches everything 🎵 Just say it again and mean it 🎵 We don't miss a thing 🎵 You made yourself a bed 🎵 At the bottom of the blackest hole 🎵 And convinced yourself that it's not the reason 🎵 You don't see the sun anymore 🎵 'Did you like it? Did you enjoy?' 'I don't like it and I didn't enjoy it.' He pouted that made me laughed.