Itim Novels & Stories

irap ko rito " damot naman" nguso nito '' baby gusto ko narin ng ganyan" nguso nito habang nanlalambing kay aiden '' dont worry bibili tayo yung mumrahin lang" natatawang turan nito" ehh siraulo ka" kunot noo nito '' biro lang next time pag naka ayos na ang future natin ok ?'' ngiti nito aba himala ata future na ang iniisip ng isang to hindi na babae." hi " napalingon naman kaming lahat at kumunot ang noo ko ng bumungad sakin ang mukha ng babaeng ahas

Damn it di ba 'to nakakagets ng English 'to? @Itzanianette_c: I said i missyou i love you and take care of yourself! Pumikit ulit ako saglit at napamulat din kaagad nang mag notif yung cellphone ko. @lucasleviste: it's Lucas. Napakurap kurap na ako ngayon damn it! Kaagad akong nag reply. @Itzanianette_c: uh...sorry engineer sorry talaga shocks! Wrong send ako sorry!

Reklamo ko kasi sinusubukan ko buksan ang phone ko pero ayaw talaga. “You ARE Yamato Uemura - kun, Right” Sabi ng isang boses “Good evening. I'm Ichijou, from the Ministry Health, Labor, and Welfare. I'm Yajima From The Ministry Health, Labor, and Welfare. Pag papakilala ng dalawang tao na nasa harap namin ni haruka. We've come to Deliver your notice. My apoligies for coming at this Hour. Congratulations on your forthcoming Marriage. Sabi ng babaeng nag ngangalang Ichijou.

INTERNATIONAL SCHOOL MANILA (ISM) Tahimik ang parking lot ng ISM sa hapon na iyon, pero kahit ganoon, nangingibabaw pa rin ang presensya ni Brent. Nakatayo siya malapit sa itim na luxury SUV, naka-slacks at crisp white polo, parang galing lang sa isang business meeting kahit estudyante pa rin sa paningin ng iba. May hawak siyang susi, umiikot-ikot sa daliri niya habang nakatingin sa entrance ng school—tila may hinihintay, at halatang excited.

Tila ito isang babala na ibinalik na ang lahat ng pader at grid na kanilang binuwag. Kung tutuusin, naiinis si Lauren sa sarili niyang reaksyon. In her point of view, hindi naman talaga siya dapat maapektuhan ng ganito. Wala namang opisyal na namamagitan sa kanila. Walang commitment, walang label, at walang pinanghahawakang pangako. Maaring isang simpleng halik lang iyon na dala ng matinding puyat, ulan, at bugso ng impulses matapos ang mahabang gabi ng trabaho. Isang structural malfunction kumbaga.

Mataas, matipuno, moreno, may mapupungay na mga mata, mahahabang talukap nito, matangos na ilong at manipis na labi. “Nakakawala sa tamang pagiisip ang Ginoong ito.” saad ko sa sarili. napaiwas ako nang tingin ng ibalik niya ang aking mga titig. Ibinalik ko ang aking isipin sa kung gaano kasarap ang pagkain. “Inay at Itay, magandang hapon po. Magandang hapon magandang binibini.” malawak itong ngumiti saakin.

Umiigti niyang panga na sambit Ano bang problema sa sout ko anong butas butas style yan bonak ba sya. " Wala na po kasi akong masout senyorito tsaka ganito po talaga ako mag sout ng pang-alis.." kinakabahan kong sambit papalapit s'ya ng papalapit sakin Napakagat ako sa labi ng nasa harap ko na s'ya " Stop biting your lips.m" napataas ako ng tingin na dapat hindi kona lamang ginawa dahil sobrang lapit na namin sa isat isa

Gido. ...itutuloy.

“Sir, na-receive niyo po ba yung email ko? Just checking if—” “Miss Ilagan,” sabat nito, hindi tumitingin sa kanya. “This... is surprisingly competent.” Napatigil siya. “Ah... thanks po?” “Though I must say,” dagdag pa ni Seiichi, sabay tingin sa kanya nang diretso, “your font choices are questionable.” “Comic Sans is friendly,” balik niya agad. “Para hindi matakot ang kliyente. Psychological approach po ‘yan.”

Na nagpa kunot naman ng noo niya. “Talagang pina customized mo ‘yan noh? Pero infairness ang ganda ng kinalabasan.”Ani Timothy, na halata ang pagkamangha. Yes pina customized ko ito sa italy, at talagang pinalagyan ko pa nga ito ng disenyo ng rosas na kulay asul at makikita mo lamang ang nakadesinyo nito kapag nasinagan ito ng buwan at syempre naka ingrave narin dito ang code name ko na mga malalapit lang sa akin ang nakakaalam. “ Yeah, dahil ayaw ko kasi ng may kapareho.”