Iyotan Tagalog Novels & Stories

Natutukso tuloy akong baliin ang diet plan ko! “Did you learn to speak a new word while I’m away?” Hinila ko ang sariling upuan palapit sa kanya. Jimin looked at me with his charming wide smile, he then nodded. “Really? What is it?” I asked excitedly. “Ad… ado... bo.” Malakas akong humalakhak sa narinig. “Adobo? Is that your favorite dish?” I laughingly asked. Umiling ito sa akin. “E-eat… ado..bo.”

At bago ko pa man maibalanse ang katawan ko. Unti-unting nandilim ang paningin ko. ✩✩✩ JIN ✩✩✩ "Master Jin." Makirot ang pakiramdam ko. "Tawagan mo madali Lupoz si I-Yoko." Na agad niyang ikinasunod. Nang makontact... "Napatawag ka..." "Okey ka lang ba." "Uhm-Okey lang. Bakit?." "Wala... nahihirapan lang ako huminga. Talaga bang okey ka lang."

“Lahat naman dito sa isla kilala ang taong ‘yon.” “Whatever you’re speculating right now… you’re right. Napadpad ako sa bahay niya, tinutukan ako ng baril, pagkatapos ay pinauwi.” Randall stopped walking, nagkatinginan kami. Maya-maya ay malakas itong humagalpak ng tawa.

Bwisit na 'to, kung sino man siya. Isa ba siyang Yate? Pero marunong magtext? Galing ha! High-tech na lahat ngayon. To: +6391206***** Are you a yacht? Sh*t! Napalaban ako doon. Sinubukan ko lang naman mag-english. Piniga ko talaga ang utak ko, buti nga mayroon, eh! Akala ko, nangangalawang na. From: +6391206***** What? I'm not a yacht... okay, I got it. My name sounds like a yacht, so I can't blame you for that. You're not even the only person who taught me I am a yacht.

"Ito talaga ang nami-miss ko kapag nasa siyudad, Ate, itong kapitbahay feels kasi doon sa building na tinitirhan ko halos hindi kami nagkikita ng mga kapitbahay ko. May ilan namang 'di ko pa rin kilala hanggang ngayon." "Dito ako tumatambay sa labas kapag naiiyak ako sa lungkot lalo nang lumisan na si Ate Carmen at ikaw ay nasa malayo. Pero sigurado ka bang ang mga kapitbahay natin ang na-miss o iyong taga kabilang barangay?" Pinanliitan niya ito ng mata saka inirapan. "Lahat na lang talaga, Ate Toyang, nilalagyan mo ng ibang kahulugan."

He was surprised that he made his way out to the back door without any pursuers. "Bakit mo kasi ako kinuha hindi naman kita kilala! At bakit mo pinatay ang bantay ko!?" Why did you capture me? And why did you kill my guard? The woman still spoke in Tagalog. Keyller finally understood a few words, like, pinatay and kinuha, which mean, killed and capture. But the rest was blurry for him. He ignored the woman and continued walking while still carrying her and not letting his guard down in case of the enemy's sudden attack.

Nang mahimasmasan kami’y sinimulan na niyang magturo at kagyat nakinig ang mga kaklase ko. “Ano nga ba ang Baybayin?” pang-unang salita niya. Ni isa sa amin ay walang nagsalita kaya’t ipinagpatuloy na niya ang buong buhay na pagtuturo. “Sa Korea ay may Hangul. Sa Japan ay may Kanji, Katakana at Hiragana na bilang sa panulat. Siyempre, sa ating inang bansa ay mayroon ding sariling bersiyon ng pagsusulat at ito ang tinatawag na Baybayin.” Isinusulat niya ang itsura ng mga ito sa blackboard.

"Kaag ikaw umupo magkakapigsa ka sa puwit, kita mo." He pouted at saka naupo sa harap ko. Nilipat niya ang tingin sa katabi kong si Willy kaya nilingon ko ang mokong. "Shota mo?" tanong ni Willy. Shota? Baduy tatawag kala mo pang kanto. "Kung boyfriend ko siya o kung mayroon man ay kahit kausapin ka hindi ko gagawin." Mayabang kong sagot.

Tanong ni Chia Oh, nandito pala sya Tinuro ako ni Aya, "Yung jowa nya, inaaya sya mag date" Nanlaki mata ni Chia, "Weh?! Sana all!" "Ano sasabihin ko? Papayag ba ako o hindi?" Tanong ko "Alam mo, pumayag ka nalang" sagot ni Chia "Oo nga" gatong ni Aya Kinalabit ako ni Aya, "Uy, speaking of"

Bigla kong naalala ang pakay ko kanina sa magkaibigan. “Lola, anong ibig sabihin ng gardo…wait garbo?” “Garbo. Ligaw. Bakit? Saan mo narinig ‘yan?” “Ha? Sa isa sa mga bata,” ngumiti ako pero deep inside iba ang kaba ko. “Iyong word na uyab?” “Jowa. Syota.” A little O-shaped in my mouth. “Ahm…yong dire?” “Hindi. No.”